اسرار کاوش

شما با دو سفید خانه روی هم دیگه مواجه هستید البته در عمق پایین شاید تا پانزده متر ولی این مکان شما دارای یک تونل ورودیه که در سمت آفتاب درآمد این لاکپشت وجود داره اگر مکان شما خاکی باشه تا فاصله هفت الی ده متری لاکپشت به سمت طلوع هست که باید مکان را پیدا کنید که معمولا دارای یک نشانه مثل یک تختگاه یا یک تورفتگی زمین هست ولی اگر سنگیه زیر یک سنگ خاص و بزرگ که باید زیر سنگ را کار کنید به عمق نهایتا 4 الی 7 متر .ورودی تونل با سنگچین پلمپ باشه بعد از باز کردن تونلی دارید که پر از خاک نرمه و با حدود چهل پله به دوتا اتاق دو طبقه برسید.البته اگر درخت قدیمی داره زیر درخت را برای تونل بکاوید .موفق باشید تله داره و در مسیر تونل احتمال وجود استخوان جمجمه حیوانات چون خوک و سگ و دندان حیوانات داخل خاک نرم نیز هست. اگر به جسد نیم تنه رسیدید زیرش تله هست موفق باشید.

تندیس انسان خوابیده به پهلو در گنج یابی دارای چند نظریه هست یکی اینکه به جایی که نگاه میکند باید تپه ایی باشد که دفینه داخل آن تپه در عمق پایین قرار دارد ولی نظریه دیگر و کامل تر دیگری نیز هست...

آثار شناسی,علامت گنج,علامت دفینه,سنگ آثار,سنگ بار,نشانه گنج,نشانه دفینه,علامت شناسی,جوغن,  ارسال توسط بابک.لاکپشت.سنگ لاکپشت.سنگ کشتی.سنگ قایق..آدمک.مجسمه آدمک خوابیده.

سنگ گوی کشف شده در تپه ها که در بسیاری از تپه ها وجود دارد که اکثرا از سنگهای قیمتی درست میشه و اغلب دوستان با شکستن آن بدنبال یافتن الماس در داخل آن هستند و بسیاری از کاربران که با آن مواجه هستند نتوانستند اسرار آن را کشف کنند.

سنگ گوی پس از تمیز شدن با یک فرچه سیمی نرم دارای نوشته هایی مبنی بر اسرار و رمرز و رموز تپه ها هستندکه در این تصاویر قبل و بعد آن به تصویر کشیده شد.

البته نوشته ها که اغلب به خط میخی هست به شکل حروف برعکس نوشته شده و باید با گرفتن آن گوی جلوی آینه نوشته های آینه را یادداشت و ترجمه گردد.

سلام استاد
من یه چیزی اونجا دیدیم باور نمیکنم اول اینکه اون نشانه که یه غار پیدا کردیم چوب انداختیم تیکه تیکه شد اهن انداختیم نصف شد
بد یهو یه چیزی کوچیک دیدم از توی سنگ ها در اومد قدش ٢٠سانت بود موهاش بلند چشمش قرمز بود بعد دستشم یه نیزه بود که به طرفم پرت کرد بعد نیزه رو پرت کرد بعد نیزه گرفت فرار کرد جیغ جیغ هم میکرد اینا چی هستند؟

برای به دست آوردن گنج (از قبیل:پول---طلا----یاقوت----عتیقه های قیمتی و باید در روز پنج شنبه هنگام غروب ...) به گردن خروس سفید بیاویزید. خروس به جایی که در آنجا گنج پنهان شده است می رود و بانگ می کند. تجربه شده است.

دعایی که به گردن خروس باید بیندازید:

بسم الله الرحمن الرحیم

اهدنا الصراط المستقیم صراط الذین انعمت علیهم غیر المغضوب علیهم و لا الضالین و لا حول و لا قوة الا باالله العلی العظیم

.

برای این که کسی تو را نبیند اسم های زیر را بر حریر سفید بنویسید و در گوش چپ بگذارید و با کسی صحبت نکنید و در وقت منکشف شدن آفتاب باشد مجرب است . چون استاد اجازه ی این کار را داده است.

اسما:

بسم الله الرحمن الرحیم یا تمخیثا یا لنقثا یا ملثا یا ظفیثا یا رهیثا یا جلیل یا اغثا یا طریطا یا رحیثا یا مثایا یحیثا برحمتک یا ارحم الراحمین

.

احمد: برای رهایی از عراق باید شخص مورد نظر اول و آخر درود بفرستد و این آیه را 7 بار خوانده و بر انگشتان خود بدمد : بسم الله الرحمن الرحیم و کفی بالله ولیا و کفی بالله شهیدا و کفی بالله علیما و کفی بالله حسیبا و کفی بالله هادیا و کفی بالله نصیرا

.

باید به روی سه شمع ۴۱ مرتبه سوره ی "والضحی" بخوانید اگر هر سه شمع یک باره روشن شود سارغ مضطرب شده باز می گردد.

.

باید ۹۰ روز روزی ۷۰۰۰ ورتبه "الله الصمد" را بخوانید

البته با شرایطش برای اطلاعات بیشتر به موبایل من بزنگید

.

برای دفع درد دندان این کلمه را نوشته و رو به قبله به دیوار بچسبانید ویک میخ یا سوزن ته گرد در حرف ( م ) فرو کنید اگر درد دندان بند امد فهبا اگر نشد یکی دیگر در ( ع )فرو کنید اگر نشد در ( و ) فرو برید که بسیار مجرب است و کلمه این است:

(( یا شمعلونی ))

.

طی الارض

این روش توسط سید علی اقا قاضی بیان شده است

.مداومت به قرائت سوره مبارکه اخلاص حداقل ۷۰۰۰ بار در روز بعد ها بدون شمارش

 .انجام این عمل باید تا یکسال انجام شود

.

برای احضار شخص نورانی باید هفت روز روزه بگیرید و ترک حیوانی هم انجام بدین

((و هر شب عزیمت زیر رو باید بخونین و بعد از ترک باید هر وقت خالی دارین به ذکر ((یا حی یا قیوم

:بپردازید و عزیمت این است.

(( و عنده مفاتیح الغیب)تا( تافی کتاب مبین ))

.

هر کس در بامداد این دعا را نوشته در اب اندازدو اب را بیاشامد هر چه بشنود از یاد نبرد

ایه شریفه این است:

(( اللهم نور بکتابک قلبی و اشرح به صدری و اطلق به لسانی بقوتک و لا حول ولا قوت الا با الله العلی العظیم ))

حروف ابجد یکی از دانش های بسیار مهم است که خداوند بین علما قرار داده است.امروز شما را با حروف ابجد و اهمیت آن آشنا می کنیم.حروف ابجد به شکل زیر است.

توضیحی در مورد حروف ابجد

علما علم اعداد حروف ۲۸ گانه الفباء را در هشت كلمه زیر مرتب نموده اند:

اَبجَد هَوَّز حُطىّ كَلَمَن سَعفَص قَرَشَت ثَخِّذ ضَظِغ .

و براى هر حرفى عددى تعیین كرده اند كه آن را حساب ابجد گویند. و گفته اند اعداد به منزله ارواح و حروف به منزله قوالب است .

اب ج دهوزح طى

۱۰۹۸۷۶۵۴۳۲۱

ك ل م ن س ع ف ص

۹۰۸۰۷۰۶۰۵۰۴۰۳۰۲۰

ق رش ت ث خ ‌ذض ظغ

۱۰۰۰۹۰۰۸۰۰۷۰۰۶۰۰۵۰۰۴۰۰۳۰۰۲۰۰۱۰۰

به عنوان نمونه گفته اند على به حساب ابجد ۱۱۰ مى شود.

ع ۷۰، ل = ۳۰، ى = ۱۰٫

به این ترتیب مى توان هر كلمه اى را به ابجد حساب كرد.

بزرگان علماء از حساب ابجد به اسرار و رموزى پى برده اند.

البته باید دانست حساب ابجد بر سه قسم است : ابجد كبیر، ابجد صغیر، و ابجد وسیط، و هر یك نیز بر دو قسم مى باشد: مجمل و مفصل .

ابجد كبیر همان است كه بیان شد. با توجه به اینكه حرف مشدد فقط یك حرف بشمار مى آید، مگر در لفظ جلاله الله كه لام مشدد دو حرف حساب مى گردد و شصت وشش مى شود.

ابجد صغیر آنست كه هر یك از حروف ابجد را نه تا نه تا كسر كرده و مى نویسند. به عبارت روشنتر در حساب ابجد صغیر، عدد حرف به ۹ تقسیم مى شود باقیمانده به عنوان عدد در حساب ابجد صغیر منظور مى شود. مثلاً عدد حرف ى ، ق و غ یك است ، و عدد ف هشت است و بعضى از حروف مانند ط، ص و ظ اصلاً عدد ندارند.

بنابراین نام مقدس على به حساب ابجد صغیر یازده مى شود.

ابجد وسیط: آنست كه هر یك از حروف ابجد را دوازده تا دوازده تا كسر كرده ، مى نویسند.

یعنى باقیمانده تقسیم عدد حرف بر دوازده را حساب مى كنند. به این ترتیب على به حساب ابجد وسیط بیست و شش مى شود.

تقسیم دیگر براى حساب ابجد وجود دارد و آن عبارت است از:

۱ – حساب مجمل : آنست كه اعداد حروف الفاظ بر حسب كتابت محاسبه مىشود، مانند آنچه دانسته شد. على ع + ل + ى = ۷۰ + ۳۰ + ۱۰ = ۱۱۰

۲ – حساب مفصل : آنست كه اعداد حروف الفاظ برحسب تلفظ حروف محاسبه مى شود.

على عین + لام + یاء = (ع + ى + ن ) + (ل + ا + م ) + (ى + ا + ء) = (۷۰+۱۰+ ۵۰) +(۳۰ + ۱ + ۴۰) + (۱۰ + ۱ + ۱) = ۱۳۰ + ۷۱ + ۱۲ = ۲۱۳

بنابراین على به حساب ابجد كبیر مجمل (۱۱۰) و به حساب ابجد كبیر مفصل ۲۱۳ مى شود.

آهو یا غزال:
نظر اول:در قبل تاریخ و در طول آن همیشه آهو نقش مهمی در زندگی انسان ها داشته است . آهو با شاخ هایش شناخته می شود. این نشانه به یک مخزن یا پناهگاه اشاره دارد. گاها به جاهای پرپیچ و خم نیز اشاره دارد. نقش آهو روی سنگ قبر نیز می تواند باشد. گاها نیز نماد برکت بوده است. اگر نقش یا حکاکی یا تندیس آهو شاخ داشته باشد، ممکن است نمایانگر دفینه یک راهزن باشد . جهت دیدش و شکل پاهایش خیلی مهم بوده و ممکن است به یک ابزار الکترونیکی نیاز داشته باشیم.
 نظر دوم: نماد دینداری می باشد. رهبری، پیروزی، تفریح و مردانگی را معنی می دهد. نقش آهو و یا تندیس آن نشانه قبر زن نیز می باشد. در مبحث دفینه نیز می گویند که به غار زیر زمینی و یا لابیرنت نیز اشاره دارد. ممکن است پول را مستقیما نشان ندهد. اما از آنجایی که ممکن است مزار زن نیز باشد می تواند به قبر تابوتی نیز اشاره کند. در کنار مزار و یا داخل آن ممکن هدایایی وجود داشته باشد.
نظر سوم: نشانه آهو معمولا در قله کوه ها و یا نقطه شروع تپه ها نقش شده است. از جایی که نشانه آهو حکاکی شده تا نوک قله کوه همه جا را باید بخوبی بررسی نماییم، سر آهو، شاخ هایش و پاهایش می توانند جهت را نشان بدهند.
نظر چهارم :در افسانه قدیم یونان الهه ماه و شکار می باشد. علاوه بر اینکه در زمینه های مختلفی استفاده می شده است، ولی اگر در یک سنگ ثابت نباشد به هدف زینتی و یا دینی بوده است.
 
گوزن:
 
انسانی که این نقش را ایجاد کرده از منطق خودش استفاده کرده است. گوزن نیز برخلاف آهو در دره ها و یا کنار رودخانه ها مشاهده شده است. رد پاهای گوزن جهت را نشان می دهد. اگر گوزن تنها باشد دفینه در جهت نگاهش و نزدیک است. باید به تخته سنگ ها با رنگ متفاوت، بلوکهای صاف تخته سنگ، تخته سنگ های متفاوت درون دره ها با دقت نگاه کرد و اطراف باید به خوبی بررسی شود. دفینه اش در مکان خیلی ساده ایی بوده و کار کمی می خواهد.

این سنگ نگاره های باستانی در دره ی تیمره، واقع در کوه های زاگرس در مرکز ایران فراوان یافته می شود. این نگاره ها که شاید داستانی از شکارگران و جانوران ساکن در این دره ی خاور میانه ای در بیش از ۶,۰۰۰ سال پیش را باز می گویند، به دست هنرمندان روزگار پیش از تاریخ این سرزمین نگاشته شده اند.در آسمان شبانه ی بالای چشم انداز هم رد ستارگان دیده می شود که همگی با هم به گرد قطب شمال آسمانی دایره هایی ساخته اند و به هیچ وجه نشانه دفینه نمی باشد! لذا از هرگونه حفاری و تخریب چنین آثاری جدا خودداری نمایید.

شیر حیوانی درنده وحشی و بسیار خطرناک است باید خلق و خوی آنرا در نظر گرفته و به موارد زیر توجه کنید:
در گذشته نماد شیر به چندین صورت به کار گرفته شده است تندیس شیر روی اجناس عتیقه و روی سنگ و… بیشتر به این صورت است که شیر روی دو دست نشسته و مقابل را تماشا میکند یا بعضی مواقع به اطراف می نگرد همیشه مسیر نگاه آن را دنبال کنید.
۱-مجسمه ساروجی شیر: بیشتر نماد قلعه – نماد گذرگاه به سمت قلعه – نماد محل اخذ عوارض و باج گیری بوده و پیدا نمودن دفینه احتمالی آن نیاز به دستگاه و تجهیزات فلزیابی و … دارد.
 
۲-مجسمه سنگی تراش خورده شیر: بیشتر نماد قلعه نظامی یا تپه ای بزرگ یا کوهی با غار در بسته که نماد مقبره ای ارزشمند بوده و در روبرو یا اطراف آن بوده و باید محل ورود، در نزدیکی آن باشد و معمولا پربار بوده و دارای تله های فیزیکی خطرناکی نیز می باشد.
 
۳- تصویر تراش خورده شیر روی سنگ به صورت صورتک شیر: نشان تپه یا کوهی با غار در بسته (مفبره مهم)  یا تماشا کردن به شکار خود که در این صورت دفینه یا گنجینه آن، با استفاده از علائم شکار یا حیوان مورد شکار بدست می آید و ضمنا دارای تله فیزیکی خطرناکی می باشد.

در خصوص رمزگشایی ردپای برهنه انسان و همینطور برخی چاروق ها ، باید به زمان حک شدن آن ، پی برد .

در ایران عزیزمان سه دوره با کاربردهای مختلف از این نماد ( ردپا و چاروق )  استفاده شده است . از آنجا که مطلب سنگینی خواهد بود به ذکر دو دوره از استفاده این نماد ، خواهیم پرداخت . دوره دوم استفاده این نماد ، شامل اواخر هخامنشیان ، کل دوره سلوکیان ، اشکانیان و در آخر ساسانیان و به صورت پراکنده در زمان حکومتهای اسلامی ، بوده است . این دوره دارای هدایاست . 

دوره سوم استفاده از این نماد ، به دوره اسلامی می رسد . نکته بسیار جالبی در استفاده این نماد در دوره اسلامی وجود دارد که به آن به صورت مختصر می پردازیم .

در زمان حمله اعراب به ایران و شکست ساسانیان ، اعراب کمر به قتل فرهنگ و تمدن ایران و ایرانی بستند . این رویه اعراب ، در بسیاری از مراکز فرهنگی و هنری و .... به کار گرفته می شد . زیرا ایرانیان خود را بسیار بالاتر و متمدن تر از اعراب می دیدند ( البته به حق بالاتر بودند و هستند ) . اعراب مهاجم ، با سخیف شمردن ایرانیان ، در عرصه های مختلف ، قصد حکومت کردن بر ایرانیان داشتند .

عموم مردم ایران ، برای حفظ فرهنگ و تمدن و آثار کهن خود ، به صورت خود جوش ، در مناطق مختلف کشور ، به فریب اعراب و مهاجمان عرب پرداختند .

اعراب با معرفی دین جدید و همچنین معرفی پیامبر و بزرگان ( چه نظامی و چه مذهبی ) وارد کشور شدند . ایرانیان نیز برای مصون نگه داشتن هر چیزی ، از بزرگان مذهبی زمانه خود ، تا آثار باستانی موجود را به همین مواردی که مورد تایید اعراب بود وصل می کردند تا امنیت حاصل شود . برای مثال مقبره کوروش را ، با نام آرامگاه مادر سلیمان نبی معرفی کردند تا هم از تخریب مصون باشد و هم بتوانند مراسمات مذهبی را انجام دهند . از این دست موارد ، بسیار زیاد است . بسیاری از بزرگان مذهبی ایرانی و آرامگاهشان ، همینگونه مصون ماند . 

ردپای برهنه یکی از همین موارد بود . ردپاهای موجود را ، ایرانیان ، برای اعراب ردپای واقعی اشخاص مورد تایید اعراب معرفی کردند . هنوز هم در برخی نقاط کشور ، ردپای حک شده توسط بشر را ، به جای ردپای واقعی فلان سردار عرب و یا فلان روحانی مذهبی می شناسند . 

البته و صد البته ردپای بزرگان دینی و مذهبی وجود دارد که بسیار هم متبرک است ولی مارا با این ردپاها کاری نیست و صحبت ما پیرامون ردپاهایی است که توسط بشر حک شده و بسیار هم شبیه رد پای واقعی بزرگان دینی است . 

تا این دوره ردپاها دارای هدیه هستند . 

نسل بعدی که حاکمان عرب بر ایشان حکم میراند تحت تاثیر همین القائات بود . بعد از چند نسل به طور کلی ، ایرانیانی که کمتر به پیشینه خود آشنایی داشتند به واقعی بودن ردپاها معتقد شدند . بسیاری از ایرانیانی که به روحانیون و بزرگان مذهبی اسلام ، علاقمند شده بودند و بسیار طالب آن بودند که فلان فرد مذهبی و روحانی ، دارای ارج و قرب بیشتری نسبت به روحانیون دیگر باشد اقدام به حکاکی جای پا به صورت دستکن ، بر روی سنگها کردند و آن را به عموم مردم ، ردپای واقعی روحانی مذکور معرفی کردند و آن را موهبتی از جانب خدا دانسته و بر امتیازات روحانی مذکور می افزودند . مردم عادی نیز ، پیرامون آن حلقه زده و آنرا معجزه ای می دانستند و نذر و نیاز می کردند و این نذورات ، به جیب همان اشخاصی سرازیر میشد که ردپاها را در زمین خود حک میکردند و آنرا ردپای فلان امامزاده معرفی می کردند .

این دوره از ردپاها ، دارای هدیه نیست بلکه برای منفعت شخصی فرد یا افرادی حک شده و عموم مردم هم بی اطلاع از این موضوع ، نذر و نذور میکنند .

حال چگونه میتوان فهمید که ردپا متعلق به چه دوره ای است ؟

ردپاهایی که جنبه بهره برداری از نذورات دارند و خالی از هدایاست دارای چند مشخصه کلی هستند . اکثر این نمادها روی سنگ های کبود رنگ حکاکی شده اند . سنگ یشم یکی از موارد پرکاربرد این نماد است . تمامی این نمادها روی سطح زمین هستند یعنی شما نماد جای پای جعلی را روی تنه صخره به صورت عمودی نخواهید دید . پای خود را در تمامی این نمادها قرار دهید در ارتفاع قرار ندارد . بسیار خوش تراش و بدون علایم مشخصه دیگر است .

بهترین نقطه موجود و بهترین شکل موجود آن ، حک شده به طوریکه انسان به حقیقی بودن آن شک میکند . با این علایم به دنبال دفینه نباشید هیچ چیز گیر شما نخواهد آمد .

گاها در دوره های بعد از اسلام ، نماد ردپا به همراه هدیه هم کشف شده که نشان می دهد در برخی نقاط ایران ، هنوز رسوم گذشته پابرجا بوده است البته بسیار کم و به ندرت این اتفاق خواهد افتاد نکته ای که می توان به آن اکتفا کرد آن است که به همراه رد پای انسان ، نشانه های دیگری هم یافت شود که نشان دهنده وجود هدایا باشد .

حال بپردازیم به دوره دوم استفاده این نماد و اصلی ترین دوره آن :

ردپای برهنه و گاها چاروق به همین ترتیب ، به دو صورت کلی دیده می شود . روی سطح زمین و دیگری در بلندی ( تنه صخره و یا ...)

رد پای راست روی سطح زمین تفسیر ساده ای دارد . پای راست روی زمین ، معمولا نشانه وجود قبر است نه مقبره . هرجا که پای چپ فرود آمد هدف است . اگر شرایط قبر را نداشت در کمتر از پنج متری به سمت انگشتان قبری خواهید یافت .

اگر در کمتر از بیست سانتی متری ردپا اسکنه وجود داشت بدون شک با هدیه روبرو خواهید شد در راستای اسکنه حرکت کنید کمتر از بیست متر فاصله دارید .

ردپای چپ روی زمین نیز مشابه همین تفسیر است با این تفاوت که فاصله هدیه کمی کمتر است . 

ردپاهایی که در امتداد هم هستند و به گونه ای برداشت می شود که در حال نشان دادن راه هستند نیز وجود دارد و فاصله هدیه را به ما گوشزد میکند . هرچه تعداد ردپا بیشتر باشد فاصله بیشتر خواهد بود . 

ردپای حک شده بر بلندی و تنه صخره ها به دو صورت رمز گشایی می شود اگر به صورت مورب موجود باشد محل تلاقی همان صخره با زمین ورودی شماست . ردپا بر روی صخره موید وجود مقبره ای زیر همان صخره یا داخل همان جاست . 

در هر صورت ردپای حک شده مورب در بلندی به صورت تنها ، مسیر نمی دهد بلکه تاکید بر وجود مقبره در همانجا دارد . مگر اینکه علایم دیگری همراه آن باشد .

ردپای حک شده به صورت صاف بر بلندی در گاهی مواقع مسیر رانشان میدهد اسکنه یکی از موارد پرکاربرد این نماد است . در مسیر اسکنه باید دنبال نشانه آخر بود . 

معمولا ردپا دارای هدیه است .

دوره ای دیگر هم ردپا کاربردی بوده که از نظر تاریخی مهم است ولی از نظر مادی خیلی ارزشمند نیست که به آن نمی پردازیم . رد پا و پنجه دست ، علایمی هستند که در دوره های مختلف ، کاربرد مختلف داشتند و بحث بسیار گسترده ای است به همین دلیل به صورت تیتر وار بیان شد تا موجبات خستگی دوستان را فراهم نیاورد . به امید آن که به کار آید.