اسرار کاوش

مثلث سه نقطه در دفینه یابی نشانه چیست؟

مثلث ها به احتمال قوی علامت خدا، جبرییل و حضرت عیسی است و عبارت از امانتی است که محافظت آن بر عهده این سه موجود می باشد. این امانت هم چنانکه می تواند یک گنج مخفی بوده باشد، می تواند حاکی از وجود یک قبر نیز باشد. برخلافت تصور ما، مثلث نشانه سه امانت نیست، علامتی از سه قبر است. اگر علامت مثلث بر روی یک سقف و یا درب تابوت ها حک شده باشد، در این مورد قطعا به معنی تثلیث است.
مثلث بعضا نشانه راه زنان و ارامنه می باشد. از همین رو، بیشتر وقت ما با 3 قبر مواجه می شویم که یکی واقعی و دو تای دیگر قلابی است. با دقت در این سمبل ها، متوجه می شوید که یکی از این سه مورد از دو تای بعدی متفاوت کار شده است. با بررسی دقیق منطقه، همچنانکه در مزار «سه کولی » بود، سه عدد قبر، سه تل خاک و یا سه برآمدگی خود به خود دیده خواهد شد.
در اینجا به یک نکته اشاره می کنیم، این سه نقطه صرفا نشانه سه مزار نیست، ممکن است علامت وجود سه عدد درخت بلند گلابی وحشی و یا درخت عرعر و یا سه تپه کوچک نیز باشد. خلاصه مطلب اینکه، بایستی در اطراف به دنبال سه نوع موجود گشته و از بین آنها گزینه درست را تشخیص دهید.
چیزی که در اینجا اصل می باشد، مثلثی است با سه نقطه کنده شده )شکل b(. این حاکی از سه قبر است. این موضوع که در همه آنها و یا یکی از آنها پول وجود داشته باشد، با بررسی بسیار موشکافانه علامت قابل کشف است. بدون پیدا کردن یک مزار دو تای دیگر به سختی پیدا می شوند. اندازه آنها مهم است. اگر هر طرف مثلث با هم برابر باشند، مزارها از هم به یک فاصله قرار دارند.
همچنانکه مثلث مذکور می تواند با استفاده از چند خط بر روی صخره ها کنده کاری شده باشد، در عین حال ممکن است با سه عدد اسکنه نیز ترسیم شود. در این صورت خبر اسکنه نشانه وجود یک مزار و یا دفینه می باشد.
اکنون به نکته مهمی در ارتباط با کنده کاری های مثلثی می پردازیم؛ اگر در منطق های که سه عدد کنده کاری شده به دنبال سه قبر گشته و قادر هستيد جای این مزارها را به شکلی تثبیت و مشخص نمایید، در این صورت نباید به حفر مزارهایی که از نظر قانونی منع شده اند اقدام کنید. در مقابل اگر این سه قبر با اسکنه بر روی سنگ یا صخره حکاکی شده و در حال حاضر موجود باشند، به احتمال زیاد در آنجا در کنار سه کنده کاری مورد چهارمی نیز وجود خواهد داشت که آن هم خود سمبل وجود یک اتاق(خانه) می باشد.

آبشار ها چه نقشی در دفینه یابی دارند؟

آبشار یکی از عناصری است که در حرفه گنج یابی از اهمیت بسزایی برخوردار است. انسان ها از زمانهای بسیار دور بدین سو، برای مصرف دایمی خود آب و برای حفاظت از خودشان نیز ساختار طبیعی استراتژیک را در صدر کارهایشان قرار می دادند.
آبشارها و مناطق اطرافش برای مخفی کردن دفينه نقاطی ایده آل محسوب می شدند، زیرا علاوه بر آنکه یک محل مسکونی دایمی بوده، در عین حال همیشه زیر نظر فرد مخفی کننده نیز بوده است. مناطق آبشار جایی است که هر کسی نمی تواند برای مدت طولانی اقامت کند، در عوض مناطق اطرافش محل اقامت خوبی است. نهایت اینکه مناطق دارای آبشار به خاطر جو سرسبز و جنگلی محلی مساعد برای اختفاء بوده است. در ادامه تمام آنچه گفته شد، اگر تفکر تقدس آب را که در قالب یک فرهنگ از زمانهای دور به زمان ما منتقل شده، اضافه نماییم، بهتر متوجه خواهیم شد که چرا در دوره های نزدیک تا این حد با آب سر و کار داشته اند. معمولا اموال مخفی شده در بیرون آبشار قرار داده میشوند. علیرغم اینکه افراد زیادی ادعا می کنند که اموال مخفی در پشت آبشار یعنی عقب جایی که آب جریان دارد می باشد، این امر به شدت غيرمنطقی است. زیرا این نقطه همان جایی است که به ذهن هر جستجوکننده می رسد. در مقابل، اگر در کنار آبشار غارها و یا پناهگاه هایی وجود داشته باشند، برای جستجو در آن اهمیت زیادی باید داد.
بر اساس تجرب ههای ما، نقاطی که در اطراف آبشار به مسافت 150 – 30 قدم به چشم می خورد بیشتر ترجیح داده می شده اند. خصوصا اگر محموله دفن شده باشد، باید در اطراف به دنبال رد، علامت و نشان های بگردید. اگر هم به صورت محموله ای بر روی صخره دفن شده باشد، باید محلی که امکان اختفای محموله در آن وجود دارد به طور حتم تصویرسازی شده است. در چنین مکان هایی علامت گذاری سمبل ماهی اهمیت زیادی دارد. همچنانکه معلوم است ماهی در عین حالی که تمثیل کننده حضرت عیسی است، اولین سمبلی است که در ارتباط با آب ترسیم می شود. لکن منطقی نیست که به محض مشاهده آب فکر کنیم که امانتی در آب و یا جایی نزدیک آب است. ماهی ترسیم شده و نشانه های مکمل اطراف آن باید به طور صحیحی مورد بررسی قرار گیرد.
در اینجا سمبلی را که در 100 – 80 متری یک آبشار و در دامنه کوهي ترسیم شده است را شرح می دهیم، متاسفانه در حال حاضر عکسی از این شکل در دستمان نبود.
در این شکل با استفاده از چهار علامت مار از همان تعداد مزار بحث شده است. این مزارها همگی برای یک خانواده درست شده بودند یکی از این مزارها در خلاف جهت بقیه است و علامت ماری هم که همین وضعیت را داشت دقیقا سمبل آن مزار بود، علامت مار که در خلاف جهت بقیه است به همین جا اکتفا نکرده، در عین حال بر تومولوس )تل خاکی( بودن این مزار نیز اشاره دارد. این مطلب را از خمیدگی بدن مار مورد نظر متوجه می شویم.
توجه: اگر چنین خمیدگی هایی به سمت پایین باشند، نشانه وجود یک تل خاكي و در صورتی که رو به سمت بالا بوده باشد، دلیل بر وجود یک غار مخفی یا ورودی یک تونل است.

درختان چه نقشی در دفینه یابی دارند؟

استفاده از درختها برای پیدا کردن دفینه آداب و قواعد خاص خود را دارد. درختانی با عمر طولانی به عنوان نقاط ثابت علامت گذاری انتخاب می شوند.
سرو دو شاخه(چنگالی): مهمترین خصوصیت درخت سرو دو شاخه بودن آن است. درخت سروی که حداقل سه نفر با دست به دست دادن بتوانند آن را در آغوش بگیرند، به طور متوسط 250 – 200 ساله خواهد بود. در اثنا یا قبل و بعد از جنگ آزادی این درخت به عنوان نقطه ثابت در نظر گرفته می شده است. اگر شکل یک درخت سرو با این مشخصات پیدا کردید، درست در زیر قسمت دو راهی درخت دنبال شکافی بگردید که سالها پیش ایجاد شده است. شکاف مورد نظر امروزه باید در حد و انداز ه های یک بشقاب بوده باشد.
اگر از پشت علامت چشم و دقیقا از نقطه زیر دو راهی به طرف مقابل نگاه کنید، معمولا در فاصله 7 و یا 70 قدمی دنبال یک امارت بگردید. زیر دو راهی درخت به معنی حرف ( V) می باشد، حرف V در الفبای عربی معادل عدد 7 می باشد. در این شرایط یکی از دو نقطه به عنوان محل دفینه مشخص می شود. با استفاده از دستگاه های پیشرفته این منطقه را جستجو و محل گنج را مشخص کنید.

درخت گلابی وحشی، درخت عرعر، درخت بلوط و درخت کاج: اینها از نوع درختان با عمر طولانی هستند که معمولا در اراضی و مناطق باز و به طور نادر در حیات خان ههای روستایی وجود دارند. از آنجا که درخت گلابی وحشی و درخت عرعر به صورت وحشی در بیشه زارها می رویند، احتمال دارد که گنجین ههای راهزنان و نیز پول ثروتمندان روستایی در زیر چنین درخت هایی پنهان شده باشد. تا زمانی که خلافش ثابت نشده باشد، اگر دو عدد درخت وجود داشته باشد بین آنها و در صورتی که سه درخت بوده باشد، در زیر درخت بزرگ و یا درخت کوچک می باشد. اگر در نزدیکی درخت ها رودخانه وجود داشته باشد، بین نزدیکترین درخت و رودخانه، اگر بر جهت جاری شدن آب منطبق نباشد، فاصله بین چشمه و درخت با قدم اندازه گیری شده، سپس در سمت مقابل به همان اندازه پیش بروید طوری که چشمه در وسط این فاصله قرار بگیرد. نقط های را که بدینگونه بدست آمده بررسی کنید. در مواردی که درخت ها دو تایی باشند، در قسمت جلو یا عقب نقطه سوم را اندازه گیری کرده و برای پیدا کردن محل گنجینه سه ضلعی درست می شود. درخت اصلی و مادر این دو درخت بعضا سالخورده، سوزانده و یا بریده شده باشد. درختی را که از جوانه آن می تواند روییده باشد، بررسی کنید.
درخت توت: معمولا در میان خانه ها یافت می شود. بین درخت توت و نقاط مهم موجود در خانه ارتباط مستقیم وجود دارد. برای مثال فرد مخفی کننده گنج همیشه می خواسته گنج دفن شده را تحت نظر داشته باشد. برای همین امر پنجره محل اقامت و یا خواب وی مشخص می شود. جایی کمی پایی نتر از درخت بهترین جا برای دفن و مواظبت از امانتی می باشد. این نقطه معمولا با شروع از در و به سمت در ورودی خانه معمولا 1/3 یا 7 قدم می باشد.
درخت گردو: معمولا درخت گردو، درخت باغ ها و محل های نزدیک مناطق مسکونی است. جهت و فاصله نقطه ای که با توجه نقطه درخت معین شده، قابل تشخیص نیست. لکن با توجه حروف ابجد که در فرهنگ ایرانی عنصری غیرقابل اجتناب به شمار می آمد، عدد 3 بدست می آید ( 3= ج). آنچه مشخص خواهد شد، قرار گرفتن دفینه در سه قدمی درخت بوده، لازم است اطراف آن به دقت مورد بررسی قرار گیرد. (درخت درخت سایه داری است و امانت در زیر سایه حفاظت می شود).

سنگ کاسه در دفینه یابی نشانه چیست؟

سنگ کاسه : معمولا در قدیم هر کجا که قبرستانی بود سنگی صاف در آن محل گذاشته میشد که از جنس سنگ رودخانه ای بود . این سنگ بزرگ و پهن بود و به آن سنگ مرده شور هم می گفتند در آن زمان جسد مرده ها را بر روی همان سنگ شستشو می دادند . در اکثر دهکده ها در گذشته ارباب یا خانی بود که پس از مرگ در همان قبرستان در قسمتی بالاتر از قبرهای دیگر دفن می شد و قبر او را به صورت تلی کوچک می ساختند ولی طوری درست میکردند که زیاد مشخص نباشد و برای او از نماد کاسه روی سنگ مرده شور حکاکی می کردند و بخشی از اموال آن شخص را در کنار جسد او به همراه دو کوزه آب و غذا دفن می کردند البته اگر شخص به همراه خانواده فوت می شد به صورت دسته جمعی در کنار هم دفن می شدند و به نماد سنگ کاسه می افزودند و به ازای هر یک نفر یک سنگ کاسه وجود داشت و فاصله سنگ مردشور تا قبر آن شخص از ۷ متر تجاوز نمیکرد اموال او را هم در متراژ ۲ متری , ۶۰ سانتی متر زیر جسد یا ۶۰ سانت سانت زیر پا در زیر سنگی مدفون میکردند .

چون در آن زمان دزدان و غارتگران زیاد بودن و قبر ها میشکافتند و به آن دست برد می زدند برای گمراه کردن آنها بخشی از اشیاء را در کنار خود جسد میگذاشتند تا شخصی که قبر را میشکافت فکر کند که کل بار همین است و به همان بسنده کند . سنگ کاسه در گنج یابی – بعضی از سنگ کاسه ها هستند که در کنارشان کاسه های بسیار ریزی به صورت نقطه حکاکی شده است که منظور از این نقطه ها در کنار کاسه فاصله قبر تا کاسه را نشان میدهد و چیزی شبیح به کروکی منطقه ای است که قبر در آن قرار دارد . گودی هر نقطه نشان دهنده عمق بار است , هر یک سانتیمتر یک گز یا یک متر به سمت پایین است .

یکی از بیشترین علایمی که در ایران عزیز وجود داره سنگ کاسه و جوغنها هستند کاسه ها به طور معمول نشانه قبر هستند – سنگ کاسه در گنج یابی – اما بعضی مواقع تفسیر دیگری نیز دارند برای یافتن مقبره باید بسته به نوع منطقه شکل قرارگیری کاسه ها و نشانه های کنار آنها و جهت های جغرافیایی دقت نمود هر چه کاسه خوش تراشتر و عمیق تر باشه به همان اندازه بزرگی و ثروت فرد متوفی رو می رسونه معمولا فاصله کاسه تا قبر از ۱۰ متر تجاوز نمی کنه اما درمواقعی استثناهایی نیز وجود داره.

در کل کاسه ها و جوغنها اینگونه تقسیم می شوند

از نظر عمق و اندازه:
کاسه و یا جوغنها از لحاظ اندازه به سه گروه کوچک متوسط و بزرگ تقسیم می شوند
کاسه و یا جوغنها از لحاظ عمق هم بصورت عمیق و هم بصورت کم عمق یافت می شوند

کاسه ها و یا جوغنها از لحاظ وضعیت:
۱٫آنهایی که در سقف غارها و یا اتاقها یافت می شوند
۲٫آنهایی که نشانه قبر هستند و در نزدیکی قبری قرار دارند
۳٫آنهایی که در کنار و همراه سایر علامتها استفاده می شود
۴٫آنهایی که دفینه در داخل و یا زیر آنها قرار دارد

چگونه مکان گنج را شناسایی کنیم؟

تحقیقات زمین شناسی نشان می دهد در دوران اول و دوم زمین شناسی در یائی به نام تتیس تمام آسیای جنوب غربی منجمله ایران را می پوشانیده است و حرکات کوهزایی دوران سوم بعمر این دریا خاتمه بخشیده است. شناسایی مکان گنج – بر جستگیهای شمالی و غربی ایران در این دوره ظاهر گشته اند در اواخر عهد چهارم یخچالها بتدریج عقب نشینی کرده کره زمین روبه گرمی می رفت و شرایط حیات انسانی تاثیر بسیار داشته است.

کم شدن تدریجی بارندگی ، رودها را کم آب ساخت و بسیاری از آنها تبدیل به رودهای کوچک فصلی نمود. کم آبی و خشکی فلات ایران بویژه خشکی حوضه ها و آبگیرهای داخلی موجب شد تا حیوانات به دنبال آن انسان ساکن غارو پناه گاهها بسمت آب و دشتهایی که خاک رسوبی حاصلخیزشان در فصل مساعد ، پوشیده از گیاه می شود سرازیر شوند و برگرد آبی حلقه زنند که بنا به عقیده گیرشمن ازین زمان (حدود ۵۰۰۰سال قبل از میلاد )اساس زندگی انسان بر پایه استقرار در مراکزی بنام روستاهای باستانی استوار گردید و ایجاد دهات در داخل فلات ایران رونق گرفت .

ساکنین پناهگاهها و غارها از محل زندگی انفرادی و خانوادگی خود به دهکده ها و کمونهای اولیه مهاجرت نموده و پایه فرهنگ و تمدن یکجا نشینی و زندگی اجتماعی را بنا نهادند . در این میان پدیده های جغرافیایی منجمله جهت گیری رشته کوه ها ، عوامل اقلیمی و غیره نقش عمده ای را در ارتباط این اجتماعات اولیه با یکدیگر بعهده داشته اند.

چگونه در دفینه یابی نوع غار را تشخیص دهیم؟

غارها را می توان از جنبه های گوناگونی دسته بندی کرد، که در ذیل به اجمال به آنها می پردازیم:

۱- از نظر جنس سنگهای محیطی:
غارهای آهکی (سنگ آهک، دولومیت، ماربل)
غارهای گچی
غارهای گدازه ای (ماگمایی)

۲- از نظر ریخت شناسی (مورفولوژی) و ساختار هندسی:
غارهای افقی که شامل تونلهای افقی نزدیک به هم هستند.
غارهای شکافی که شامل تنها یک شکاف در سنگ یا صخره هستند.
غارهای عمودی که شامل چاه یا چاههایی هستند که با هم مرتبط هستند و فاصله نزدیکی به هم دارند.
سیستمهای غاری که بخاطر بزرگی ویژگیهای مختلفی را با هم دارا هستند.
تفکیک غارهای افقی و عمودی صرفا برای غارهای کوچک است – غار در گنج یابی – که در آنها یک تونل و یا یک چاه وجود دارد در اکثر غارها، بخاطر فضای بزرگ و تعدد تونلها و چاهها، سیستم غاری وجود دارد.

۳- از نظر زمان پیدایش:
غارهای اولیه که در فضای بین سنگها و صخره ها (در زمان شکل گیری آنها) بوجود می آیند مانند تونلهای گدازه ای یا غارهای توفا (Tufa)توفا :سنگهای رسوبی هستند که از رسوب لایه های نازک کربنات کلسیم یا به مقدار کمتر سیلیس در اطراف چشمه های آب شور و یا به صورت پوششی در اطراف استالاکتیت ها یا استالاگمیت ها تشکیل می شوند.
غارهای ثانویه که بعد از پیدایش سنگها و صخره ها و در اثر عوامل غارزا بوجود می آیند، اکثر غارهای جهان جزو غارهای ثانویه محسوب می شوند.
غارهای رده سوم که بر اثر متلاشی شدن غارهای دیگر بوجود می آیند.

۴- از نظر عمر سنگ:
این دسته بندی برای غارهای آهکی بکار می رود، آهک، سنگی رسوبی است و یکی از مشخصه های اصلی آن، زمان پیدایش می باشد.
آهکهای جدید (اخیر) یا توفا که در سراسر جهان یافت می شوند.
آهکهای ژوراسیک
آهکهای دونین (Devonian)
ژوراسیک یکی از دوره ها در دوران دوم زمین شناسی است، طول دوره ژوراسیک ۶۰ میلیون سال است.دونین یکی از دوره ها در دوران اول زمین شناسی است، دوره دونین از ۴۰۸ تا ۳۶۰ میلیون سال پیش به طول انجامیده است.

۵- از نظر روش شکل گیری:
که در بخش غارهای طبیعی به آن پرداخته شده است.
در اکثر منابع و مراجع داخلی، دسته بندی خاصی صورت گرفته است، که در این قسمت به آن می پردازیم، در این دسته بندی غارها به دو گروه زیر تقسیم می شوند:
۱- غارهای طبیعی
۲- غارهای دستکنده (دست کن، مصنوعی)
غار در گنج یابی – البته شاید بتوان گروه سومی هم در نظر گرفت و آن گروه غارهای طبیعی-دستکنده (مانند غار کرفتو) می باشد. این نوع غارها معمولا منشاء طبیعی دارند که بعدها توسط بشر و برای مقاصد گوناگون حفاری و حجاری شده اند، ولی با توجه به اینکه می توان این نوع غارها را از زاویه غارهای طبیعی و دست کنده به تفکیک بررسی کرد از ذکر تفصیلی آنها صرفنظر می کنیم.۱- غارهای طبیعی:
۱-۱- غارهای انحلالی:
این نوع غارها در مناطقی که جنس آنها قابل حل شدن است، زایش می یابند. جنس این مناطق می تواند سنگ آهک، سنگ گچ، دولومیت، نمک، ماربل و … باشد. نحوه پیدایش این نوع از غارهای طبیعی را می توان به مراحل زیر تفکیک کرد:
ترکیب آبهای سطحی و باران با موادی در سطح یا درون زمین (کانیها یا گازها)
پدید آمدن ترکیبات حلال (معمولا اسیدهای ضعیف)
رسوخ و نفوذ ترکیبات حلال به درون زمین
تهی شدن فضاهای خاصی در داخل زمین (معمولا فضاهای خالی قبلی یا مناطق مستعد انحلال)
رسوب گذاری ترکیبات حلال و زایش غار سنگها و اشکال مختلف

مناطق آهکی از مستعدترین مناطق برای پیدایش غارهای آهکی هستند، از اینرو در این نوع مناطق، غارهای زیادی دیده می شوند یا امکان اکتشاف آنها وجود دارد. ترکیب آبهای سطحی یا باران با دی اکسید کربن موجود در هوا یا لایه های بالاتر سطح زمین این مناطق تشکیل اسید کربنیک (H2CO3) ضعیفی را می دهد که همان ترکیب حلال تشکیل دهنده غارهای انحلالی می باشد. البته ترکیبات اسیدی دیگری نیز معمولا در این مناطق در تشکیل غارها نقش دارند. در مناطق گچی بخاطر قابلیت حل بالای گچ، دی اکسید کربن نقش عمده ای ندارد.

پدیده انحلال در سازندهای آهکی، باعث بوجود آمدن مناطقی می شود که به آن مناطق کارستی می گوییم. یکی از ویژگیهای این مناطق وجود سفره های آب زیر زمینی می باشد. غار در گنج یابی .
از ویژگیهای خاص غارهای انحلالی در مناطق آهکی، وجود چکنده ها، چکیده ها، ستونهای سنگی و … در آنهاست که بر اثر رسوبات ترکیبات حلال بوجود می آیند.

وجود املاح و کانیهای مختلف در منطقه باعث ایجاد رنگ های متنوعی در غارسنگها می شود: سیاه رنگ (آهنی)، سبز رنگ (مسی)، قرمز رنگ (هماتیت)، سیاه رنگ (زغال سنگ) و یا نارنجی متمایل به قرمز رنگ (جیوه)
درصد زیادی از غارهای جهان و ایران در زمره غارهای انحلالی بشمار می روند، که می توان به غارهای علی سرد (علی صدر)، سراب، ترنگ، … اشاره کرد.

روال پیدایش – غار در گنج یابی – غارهای انحلالی معمولا یکسان است و عموما در مناطق آهکی و با ترکیبات اسید کربنیک بوجود می آیند ولی موارد استثنایی نیز در جهان وجود دارند. از شاخص ترین این غارها، غار Lechuguilla در ایالت New Mexico امریکا و غار Carlsbad در نزدیکی آن، از جمله موارد غارهای انحلالی هستند که زایش آنها تفاوتهایی با دیگر غارهایی از این دست دارند. گاز سولفید هیدروژن (H2S) که از منابع نفتی اعماق زمین متصاعد می شود در ترکیب با آب، اسید سولفوریک (H2SO4) تولید می کند، اسید سولفوریک بعنوان ترکیب حلال از پایین، سنگهای آهکی را حل می کند و باعث پیدایش این غارها شده است. این دو غار از زیباترین غارهای جهان بشمار می روند.

غار Lechuguilla :
۱-۲- غارهای صخره ای:
این نوع غار معمولا در شکافهای صخره ای که حاصل شکست گسلها و یا فرو افتادن قطعات سنگی بزرگ است بوجود می آید که معمولا بخودی خود وسعت بزرگی ندارند. غارهای صخره ای را می توان جزء غارهای اولیه دانست زیرا در بسیاری از موارد این شکافهای صخره ای مبدا پیدایش انواع دیگر غار مانند غارهای فرسایشی و یا حتی انحلالی می باشند.

۱-۳- غارهای آتشفشانی (ماگمایی، گدازه ای):
این نوع غارهای طبیعی براساس فعالیتهای آتشفشانی بوجود می آیند، وقتی گدازه های آتشفشانی در یک سراشیبی حرکت می کنند، سطح گدازه ها سرد و سخت می شود، بخش داغ گدازه ها به حرکت خود در زیر پوسته سخت ادامه میدهد، اگر بیشتر گدازه های مایع از زیر پوسته خارج شوند، یک تونل بوجود می آید که این فضای توخالی غار را شکل میدهد.
غارهای آتشفشانی را نیز می توان جزء غارهای اولیه دانست. غارهای آتشفشانی خود به انواع مختلفی تقسیم می شوند – غار در گنج یابی – که می توان به غارهای Volcanic rift، Inflationary، Lava mold و … اشاره کرد.

۱-۴- غارهای دریایی:
غارهای دریایی معمولا در سواحل بوجود می آیند و علت اصلی پیدایش آنها، فرسایش امواج آب در نقاط سست ساحل می باشد،
البته در برخی موارد، غارها منشاء زایش متفاوتی دارند ولی عامل فرسایش در شکل گیری غار در طول زمان تاثیر داشته است.

۱-۵- غارهای فرسایشی:
عامل فرسایش نقش مهمی در شکل گیری و ایجاد این نوع از غارها دارد، عامل فرساینده می تواند جریان آب یا باد باشد. غارهایی که عامل باد در فرسایش آنها تاثیر داشته است به غارهای بادی معروف هستند.
معمولا نقاط سست و ضعیف بیشتر فرسایش می یابند.۱-۶- غارهای یخی و یخچالی:
ذوب شدن یخ، جریان آب و حرکت تدریجی توده های یخی در مناطق یخچالی باعث بوجود آمدن فضاهایی خالی در میان یخچال می شود که به آنها غارهای یخچالی گفته می شود، یکی از ویژگیهای این نوع غار، تغییر تدریجی شکل غار و ابعاد آنها است.
غارهای یخی: هر فضای غار شکل که توده های یخ دائمی داشته باشد، غار یخی نامیده می شود، از اینرو، غارهای یخچالی را نیز می توان غار یخی دانست.
غار یخ در منطقه دنا را می توان بعنوان نمونه ای از غارهای یخچالی در ایران نام برد.

۲- غارهای دستکنده (دست کن، مصنوعی):
این دسته از غارها، بوسیله حجاری بشر بوجود آمده اند که معمولا بخاطر ساخت محل سکونت، پناهگاه، دژ نظامی و دفاعی، نیایشگاه، معدن و … ساخته شده اند، غارهای دستکنده یا در محل غارهای طبیعی و با تغییراتی جهت رسیدن به اهداف مورد نظر یا بطور کلی در زیر سطح زمین و یا در صخره ها و کوه ها بوجود آمده اند. غار در گنج یابی – در ایران، غارهای دستکنده متعددی وجود دارد که از آن میان می توان به غارهای نیاسر، قلعه جوق، اصله، چله خانه و … اشاره کرد.

غارهای مصنوعی

غارهایی هستند که توسط انسان بصورت حفره هایی در دل صخره ها بوجود آمده اند و معمولا
هدف اصلی از ساخت آنها عبارت است از :
۱- زندگی انسانها
۲- استفاده نظامی
۳- عبادتگاه
۴- معادن
نکته ای که لازم است به آن اشاره کنیم، آنستکه لزوما یک غار فقط با یک فرآیند بوجود نمی آید و گاه عوامل متعددی در پیدایش و شکل گیری غار موثرند.

رنگ رسوبات آهکی
در صورتی که آب اسید دار هنگام عبور از لایه های آهکی با رگه هایی از فلزات و مواد معدنی دیگر برخورد کند مقداری از آن مواد را حل کرده و به همراه خود می برد و در هنگام رسوب گذاری بسته به جنس مواد و املاح حل شده به رنگهای جدیدی دیده می شود .مانند:
رسوب آهک : سفید شیری
رسوب گوگرد: زرد
رسوب آهن: سیاه
رسوب مس: سبز زنگاری
رسوب گل رس: قرمز
رسوب زغال سنگ: سیاه
رسوب جیوه: نارنجی مایل به قرمز

آهو و غزال و گوزن در دفینه یابی نشانه چه چیزی هستند؟

نظر اول: در قبل تاریخ و در طول آن همیشه آهو نقش مهمی در زندگی انسان ها داشته است . آهو با شاخ هایش شناخته می شود. این نشانه به یک مخزن یا پناهگاه اشاره دارد. گاها به جاهای پرپیچ و خم نیز اشاره دارد. نقش آهو روی سنگ قبر نیز می تواند باشد. گاها نیز نماد برکت بوده است. اگر نقش یا حکاکی یا تندیس آهو شاخ داشته باشد، ممکن است نمایانگر دفینه یک راهزن باشد . جهت دیدش و شکل پاهایش خیلی مهم بوده و ممکن است به یک ابزار الکترونیکی نیاز داشته باشیم.

نظر دوم: نماد دینداری می باشد. رهبری، پیروزی، تفریح و مردانگی را معنی می دهد. نقش آهو و یا تندیس آن نشانه قبر زن نیز می باشد. در مبحث دفینه نیز می گویند که به غار زیر زمینی و یا لابیرنت نیز اشاره دارد. ممکن است پول را مستقیما نشان ندهد. اما از آنجایی که ممکن است مزار زن نیز باشد می تواند به قبر تابوتی نیز اشاره کند. گوزن در گنج یابی – در کنار مزار و یا داخل آن ممکن هدایایی وجود داشته باشد.

نظر سوم: نشانه آهو معمولا در قله کوه ها و یا نقطه شروع تپه ها نقش شده است. از جایی که نشانه آهو حکاکی شده تا نوک قله کوه همه جا را باید بخوبی بررسی نماییم، سر آهو، شاخ هایش و پاهایش می توانند جهت را نشان بدهند.

نظر چهارم : در افسانه قدیم یونان الهه ماه و شکار می باشد. گوزن در گنج یابی – علاوه بر اینکه در زمینه های مختلفی استفاده می شده است، ولی اگر در یک سنگ ثابت نباشد به هدف زینتی و یا دینی بوده است.

گوزن:

انسانی که این نقش را ایجاد کرده از منطق خودش استفاده کرده است. گوزن نیز برخلاف آهو در دره ها و یا کنار رودخانه ها مشاهده شده است. رد پاهای گوزن جهت را نشان می دهد. اگر گوزن تنها باشد دفینه در جهت نگاهش و نزدیک است. گوزن در گنج یابی – باید به تخته سنگ ها با رنگ متفاوت، بلوکهای صاف تخته سنگ، تخته سنگ های متفاوت درون دره ها با دقت نگاه کرد و اطراف باید به خوبی بررسی شود. دفینه اش در مکان خیلی ساده ایی بوده و کار کمی می خواهد.

این سنگ نگاره های باستانی در دره ی تیمره، واقع در کوه های زاگرس در مرکز ایران فراوان یافته می شود. این نگاره ها که شاید داستانی از شکارگران و جانوران ساکن در این دره ی خاور میانه ای در بیش از ۶,۰۰۰ سال پیش را باز می گویند، به دست هنرمندان روزگار پیش از تاریخ این سرزمین نگاشته شده اند.در آسمان شبانه ی بالای چشم انداز هم رد ستارگان دیده می شود که همگی با هم به گرد قطب شمال آسمانی دایره هایی ساخته اند و به هیچ وجه نشانه دفینه نمی باشد! لذا از هرگونه حفاری و تخریب چنین آثاری جدا خودداری نمایید.

چگونه با استفاده از خاک سفید تله می گذارند؟

کاربرد این خاک کاربردهای متداولی داشته چه برای ساخت یک مجموعه و یک سفیدخانه و چه برای ساخت ساختار علامت گذاری و چه برای تله گذاری.

خاک سفید از چند روش به دست امده و در قبور مهم استفاده شده

۱- از مکانهایی که دارای خاک سفید بوده اند به مکان موردنظر برای کار حمل میشده
۲- با پودر کردن سنگهای اهکی و … خاکی شبیه ارد به وجود میاد که وقتی درون کار هست سفیده ولی وقتی خارج میشه مثل برخی پودرسنگها به سرخی گرایش پیدا میکنه چون در معرض هوای ازاد قرار میگیره

بینندگان شاید تعجب کنند خاک و تله گذاری گنج ؟

بله نوعی از همین خاک سفید رو برای تله استفاده میکردند این خاک رو به دفعات سرند میکردند که حتی از اردهای امروزی نانواییها نرمتر و سبک تر بودند. به عنوان مثال وقتی کسی وارد محوطه ای میشد که به هدف منتهی میشه با یک محوطه‌ی چاه مانند روبرو میشه وقتی که مثلا چراغ و نوری بندازه میبینه که کف این چاه که مثلا دو متر هست در نظرش خاک هست در حالی که خاک موجود همین خاکی است که سرند شده و آردی بودن اون در اون محوطه معلوم نیست طرف به طمع اینکه توی کف چاه بپره و با فریب خوردن اینکه دومتر هم چیزی به درون چاه میپره که که سریع بلند بشه سرپا ولی در عین ناباوری با صحنه ای روبرو میشه که مرگ رو براش در پی داره وقتی که با شدت رو این خاکها میپره زیر پاش خالی میشه و خاکهای اردی مدام در دل چاه کنار میزنه و به طرف پایین هدایت میشه در حالی که نمیتونه خودش رو هم به جایی بند کنه در این پی میبره که عمق چاه شاید شش هفت متر یا بیشتر باشه ولی دیگه فکر کردن دردی دوا نمیکنه چون خاکهای کنار رفته از زیر پا وقتی که بالا میرن باز روی سر خودش میریزن و چون به صورت ارد مانندی هست طرف هرچقدر تقلا میزنه راهی نداره که بیاد بالا و اون زیر بدون اکسیژن نابود میشه در حالی که از شدت پرش تمام ریه ها و شکم و چشم و بینی هم از گرد خاک پر شده اند.
امیدوارم نکته جالبی برای بینندگان بوده باشه.

نعل اسب در دفینه یابی نشانه چیست؟

علامت نعل اسب نماد خوش اقبالی و در گنج یابی نماد گنج و دفینه است.باید توجه داشت که عمق کنده کاری حداقل یک سانتیمتر باشد.طرف باز نعل اسب را بین یک تا دو زرع بکاوید.بار خوبی وجود خواهد داشت.احتمال این که به تخته سنگ یا ساروج نازک برخورد کنید بسیار زیاد است.از افسانه سازی کاملا بپرهیزید. بار این علامت بیشتر مواقع سکه طلا بوده است.

هر کجا که این آثار وجود دارد نشان تل خاکی است . نعل اسب در گنج یابی – که بستگی به کمانگی نعل اسب دارد .هر چه کمانگی بیشتر باشد . عمق بار بیشتر است و معمولا نعل اسب همراه با چند آثار دیگر است که همه یک منظور را می رسانند. و جهت را نشان میدهند و اگر تعداد نعل ها بیشتر باشد , فاصله کار بیشتر می شود . جایی که از نعل استفاده می شود . معمولا تله ندارد ولی متراژ بار اصلی بین ۶ تا ۸ متر است و سر بار آن در ۲ الی ۳٫۵ متری قرار دارد که سربار معمولا خمره ای کوچک است و نشان بار اصلی در وسط تل است .

در بیشتر مواقع سربار زیر خود سنگی قرار دارد که نعل روی آن حکاکی شده است ولی ممکن است گاهی اوقات اینگونه نباشد و باید سنگی به صورت ایستاده در کنار همان سنگ باشه نعل بر روی آن حکاکی شده است . وقتی غروب آفتاب به این سنگ ایستاده برخورد می کند باید جایی را که سایه سنگ به روی زمین تیغه میکند را حفر کرد .
: نعل اسب تشخیص صحیح نعل اسب نیاز به دقت زیاد دارد ، چرا که خیلی ها آن را عوضی می گیرند. نعل اسب باید سوراخ میخ کاری روی آن نمایان باشد و اگر نباشد…

تشخیص صحیح نعل اسب نیاز به دقت زیاد دارد ، چرا که خیلی ها آن را عوضی می گیرند. نعل اسب باید سوراخ میخ کاری روی آن نمایان باشد و اگر نباشد علامت نعل نیست بلکه علامت تونل است و یا حرف امگا از حروف یونانی است که در جای خود توضیح مفصلی دارد. تعداد نقطه ها (سوراخ ها) در نعل اسب نشان دهنده میزان فاصله وعمق دفینه است.

در جایی که سم اسب وجود دارد ، چهار قدم به سمت جلو بروید و زمین را بکاوید. توجه داشته باشید که دفینه آن بسیار نزدیک است و عمق زیادی ندارد.