اسرار کاوش

از قدیم‌الایام بعد از منسوخ شدن مبادلات کالایی، صرف و برات در میان تجار رایج شد، برات‌هایی که بسته به فرد صادرکننده برای تضمین‌کننده آن از ارزش و اعتبار برخوردار بود. اما چنین نبود که صاحب مال که به ازای فروش کالایش براتی را گرفته است از تبدیل شدن آن به وجه رایج اطمینان حاصل کند. بسیار پیش آمده بود که صاحبان برات‌ها مجبور بودند که با مبلغی پایین‌تر آن را به دیگران واگذار کنند.
نبودن بانک و مشکلات فراوان در امر جابه‌جایی پول نقد باعث مشکلاتی در خرید و فروش بین ایالات شده بود. از طرف دیگر با توجه به اینکه تجار و ثروتمندان مجبور بودند پول نقد خود را نزد خود نگهداری کنند، لازم بود هم از بروز دادن دارایی و ثروت نزد دیگران خودداری کنند و هم اینکه تا می‌توانند پول نقد را به کالاهای تجملی ارزشمند تبدیل کنند تا اصل پول از دست نرود. در صورتی که فرد تمایل به نگه داشتن پول نقد هم داشت، مجبور بود آنها را در جایی از خانه مخفی کند. بسیار پیش می‌آمد که محل اختفای این پول‌ها تا زمان مرگ صاحب مال مخفی می‌ماند و گاهی فرزندان وراث نیز از محل آن آگاهی نمی‌یافتند و عملا ثروت به جای تبدیل شدن به سرمایه به دفینه تبدیل می‌شد. «یعنی مازاد انباشت شده به جای به کار افتادن در اقتصاد و افزودن بر توان تولید به‌صورت دفینه در می‌آمد تا از گزند مستبدان و خودکامگی در امان بماند و به این ترتیب از فرآیند تولید و بازتولید بیرون می‌رود.»