اسرار کاوش

دفینه های کنار بوته زار ها

در ایران انواع مختلف درخت وجود دارد در گذشته درختانی كه عمر طولانی داشتند برای نشانه استفاده میشدند و در بیشتر جاهایی كه اموال گذاشته می شد درختی هم كاشته می شد كه بعدها پیدا كردن جا راحت باشد. درختانی كه بیشتر برای اینكار استفاده می شد به ترتیب زیر میباشد:

بوته گز كه در حدود شش هزار سال عمر میكند

درخت سرو كه در حال حاضر چهار هزار ساله آن وجود دارد

درخت داغداغان كه در حال حاضر چهار هزار و پانصد ساله آن هست

درخت آزاد كه دو هزار سال عمر میكند و در جنگلهای شمالی ایران به وفور یافت میشود

درخت چنار كه حدود هفتصد سال عمر میكند و پس از آن هر سال یك بار خود كشی میكند و

خود را میسوزاند تا از بین برود كه این خود سوزی هم چندین سال طول میكشد. مانند درخت

چنار امامزاده صالح كه حدود نهصد سال قدمت دارد.

درخت نارون حدود پانصد سال عمر میكند

درخت سنجد نیز حدود پانصد سال عمر میكند

درخت بوته گز یکی از درختان معروفی است که در اکثر مکانهایی که قرار بود دفینه  در آن جا

مخفی بشه از این درخت برای علامت گذاری استفاده می شد . و معمولا هر کجا که این

درخت را میکاشتن  ۱۵ قدم از خود درخت به سمت طلوع خورشید قدم میزدند و دفینه را در

آنجا مدفون میکردند و در اکثر مکانهایی که توانسته اند دفینه ی آن را بدست بیارند در متراژ

تقریبی ۵ الی ۷ متر بوده است