اسرار کاوش

( معانی برخی از اسماء الله الحسنی در قرآن)

۱ – الله :
مشھورترین نام خداوند متعال و در مقام ذکر و دعا، برترین مقام را داراست . و سایر نامھا به سوى این نام متوجه اند.
۲ و ۳ – الواحد، الاحد:
این دو اسم به معناى نفى اجزاء مى باشند و با ھم چند فرق دارند:
الف – واحد به تنھا بالذات گویند و احد به تنھاى بالمعنى .
ب – واحد موردش اعم است ، چون ھم به عاقلان گفته مى شود، ھم به غیر عاقلان ، اما احد، فقط به عاقلان گفته مى شود.
ج – واحد در حساب و عدد (به عنوان شماره یک ) مى آید اما احد چنین نیست .

۴ – الصمد:
آن آقایى که مقصود و تکیه گاه در تمام کارھا و نیازھا و گرفتاریھاست .
اصل صمد به معناى قصد است که در عرب گویند: صمدت ھذا الامر، یعنى آھنگ آن کار را کردم . و نیز در معنایش گفته شد، که صمد آن کسى است که جسم و شکم ندارد.
۵ – الاول :
آن است که بر ھمه چیز پیشى گرفته ، موجودى که قبل از وجود خلق دائما بوده و چیزى قبل از او نیست .
۶ – الاخر:
آنکه بعد از فناى ، خلق ، باقى است (البته باید دقت کنى که  آخر به معناى چیزى که انتھا دارد، نیست ، ھمچنانکه اول ھم بمعناى چیزى که ابتدا دارد، نمى باشد، پس تنھا او اول و آخر است .
۷ – السمیع :
یعنى شنونده اى که کلام مخفى و سخن در گوشى را مى شنود کلام آشکار و سخن پنھان و حرف زدن و سکوت کردن نزد او مساوى است .
گاھى اوقات شنیدن به معناى پذیرفتن و اجابت کردن نیز مى آید؛ چون او کسى است که تو به را از بندگانش مى پذیرد و دعا را مى شنود (و اجابت مى کند) و نیز گفته شده که سمیع یعنى عالم به شنیدنیھا که عبارتند از صداھا و حروف ، ثبوت این معنا براى او ظاھر است به دو دلیل :
۱ – چیزى از صداھاى مخلوقاتش از او غایب و پنھان نیست .
۲ – او به ھر چیز معلومى عالم است که یکى از آن معلومات ، صداھاى مخلوقات مى باشد.
۸ – البصیر:
او بیننده است ؛ یعنى به چیزھاى مخفى آگاه است . و نیز گفته شده بصیر یعنى عالم به دیدنیھا.
۹ – القدیر:
به معناى قادر و توانگر است که از قدرت و توان بر چیزى گرفته شده ، پس ھیچ چیز طاقت سرپیچى از مراد او را ندارد دو نمى تواند از اراده و فرمان او، سرباز زند.
۱۰ – القاھر:
کسى است که بر گردنکشان غالب است و بندگان را با مرگ ، مغلوب مى سازد، در جایى که او اراده داشته باشد، چیزى طاقت سرپیچى را ندارد.