اسرار کاوش

چراغ در دفینه یابی نشانه چست؟

نشان چراغ در گنج یابی از اهمیت بالایی برخوردار است، در جایی که یافته شود، به طور یقین به معنای وجود یک دفینه و یا محل اختفای آن است. چراغ که در زمانهای قدیم از روغن و بعدها از گاز و چیزهای مشابه پر می شده است، علامت یک اتاق است که داخل آن را پر کرده اند.

شما بایستی راه ورودی این اتاق، تو پر را پیدا نمایید. این کار نیز با نور چراغ مشخص می شود. نور چراغ هر مسیری را که روشن کند، بایستی در آن سمت جستجو کنید. نوری که به سمت بالا تمایل داشته باشد، به معنی ورود به اتاق از سمت بالاست. روی این ورودی ها احتمالا با گل و شاخه های درختان پوشیده شده است.

نور چراغ از یک جهت دیگر نیز اهمیت دارد. چنانچه نور چراغ با هدف روشن کردن یک جهت بوده باشد، اشاره به یگانه بودن ورودی اتاق دارد. ولی اگر نور نشان چراغ در گنج یابی ، به صورت شعبه دار ترسیم شده باشد، به مفهوم دو ورودی مجزا از هم خواهد بود. دستگیره چراغ جایی است که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. اگر دستگیره مانند شکل بالا از یک کمانه توخالی عبارت شده باشد، به معنی یک اتاق بوده و در جایی هموار است. اگر قسمت میانی دستگیره سوراخ نبوده و تماما به صورت پر شده باشد، در این حالت احتمالا در اطراف یک مورد تل خاکی قرار دارد.

یکی از اشکالی که در این مورد حرف برای گفتن دارد، وجود یا فقدان یک درب بر روی نشان چراغ در گنج یابی می باشد که خود نشانگر وجود تل خاکی است. در صورت وجود درب بر روی چراغ وترسیم آن به صورت یک دایره شبیه توپ، آن نیز بسیار قریب به یقین علامت وجود یک تل خاکی می باشد. علاوه بر این، علایمی هم که بر روی سمبل چراغ پیدا شده مشاهده می شوند، بایستی با دقت مورد بررسی قرار گیرند، اشکال و علایمی که در اینجا آورده شده اند، به طور یقین حاوی اطلاعاتی در مورد فرد آرمیده در تومولوس )تل خاکی(، هویت و هدایایی است که به همراه خود دارد.

ضمنا، تصویرنگاری برآمده و یا کنده کاری شده بر روی نشان چراغ در گنج یابی نیز دارای علایم فراوانی بوده و باید به عنوان سرنخی از گنجینه مخفی ملاحظه و بررسی گردند. علامت چراغ، از آخرین سمبل هایی است که برای دفینه ساخته می شود. علایم دیگری هم در فواصل دورتر منطقه قابل کشف است. از چنین علایمی می توان به سمبل های آتش و تیر (فلش) اشاره کرد. همراه با این علایم، سمبل چراغ نیز لازم است.

عقرب در دفینه یابی نشانه چیست؟

برای حل نشان عقرب در گنج یابی باید خصوصیات این را خوب بدانید. یکی از خصوصیات عقرب زهردار بودن و خطر آفرین بودنش است . به خاطر همین دفینه ایی را که می خواهید پیدا کنید رویش زهر ریختند یا تله فیزیکی دارد . در این نوع حفاری باید بسیار مراقب بود. دفینه ایی است که با دشواری و زحمت زیاد می توانید آن را پیدا کنید.

دفینه عقرب در استخر ،چاه های آب و یا در انبار های زیر زمینی نزدیک علامت است .اگر نشان عقرب در گنج یابی داخل غار است در این صورت گنجینه اش در انتهاترین قسمت غار است. دنبال سنگی بگردید که بتواند زیرش لانه عقرب باشد. گنجینه می تواند زیر این سنگ باشد . در اطراف و در زیر زمین می تواند اطاق کوچکی هم باشد. دیده شده است که عکس و نماد عقرب در معنی های مختلفی استفاده شده. کارهایی که با سختی و زحمت زیاد انجام شده عکس عقرب در اینجا موجود بودن یک خطر بزرگ را خبر می دهد.

مخصوصا در آسیاب، استخر،چاه، غارها، انبارهای زیر زمینی خیلی زیاد با خطر مواجه می شوید .تمام حوادث علائم ونمادها بطور کلی باید بررسی شود وبعد از اینکه تله فیزیکی را از کار انداختید جستجو را شروع کنید. اگر نشان عقرب در گنج یابی تنها باشد نشانه دفینه و خطر است. عقرب یک علامت نادر و یکی از نمادهای مسیحیان است . و در سنگ قبر کسانی که در خردسالی می میرند نیز می تواند دیده بشود

عقرب با دم و یا مسیری را که نگاه می کند می تواند جهت را نشان بدهد . عقرب یکی از علامتهای مهم راه زنان است.

توجه داشته باشید که در آن محل غار یا تونلی زیرزمینی باید وجود داشته باشد و حکاکی تصویر عقرب در کف زمین آن بر روی صخره یا سنگی می باشد که احتمالا در زیر خاک مدفون شده است. نشان عقرب در گنج یابی با دم یا چنگکهای خود به گنج اشاره می نماید. در قسمتی که به آن اشاره دارد، باید سنگی بزرگ باشد که قسمتی از آن در زیر زمین دفن شده است…

عقرب نشانگر راه حل بوده تا در ادامه کار ، بهترین راه را انتخاب نماییم!
یکی از ویژگی های عقرب، سمی و خطرناک بودن آن است، به همین دلیل در جایی که این علامت باشد، به تله فیزیکی و یا شیمیایی بسیار مهلک برخواهیم خورد که در حفاری باید بسیار مراقب بود. موفقیت در چنین مکانی بسیار دشوار است، ولی می توان با دقت و یک برنامه حساب شده و حرفه ای ، به گنجینه ای عظیم و ارزشمند، دست یافت.این گنجینه معمولا در نزدیکی برکه ها، چاه های آب ، قنوات و یا در انبار شراب یافت می شود.

توجه داشته باشید که در آن محل غار یا تونلی زیرزمینی باید وجود داشته باشد و حکاکی تصویر عقرب در کف زمین آن بر روی صخره یا سنگی می باشد که احتمالا در زیر خاک مدفون شده است. نشان عقرب در گنج یابی با دم یا چنگکهای خود به گنج اشاره می نماید. در قسمتی که به آن اشاره دارد، باید سنگی بزرگ باشد که قسمتی از آن در زیر زمین دفن شده است و در نهایت بعد از حفاری به اتاقی زیرزمینی بر می خوریم که پر از دفینه خواهد بود.

در اینجا متذکر می شوم که باید کوچکترین تغییرات بر روی خود علامت و نیز در طول کار، مورد بررسی و دقت قرار گیرد.و اینکه، معمولا در آسیابهای خاص، غارها، چاه ها، و راهروهای زیرزمینی، با این علامت روبرو می شویم.
نشان عقرب در گنج یابی به تنهایی نشان خطر و گنج است و در مکانهای مختلف معانی دیگری هم دارد و در همه جا نشانگر دفینه نمی باشد.

مار در دفینه یابی نشانه چیست؟

علامت مار در گنج یابی معمولا بر روی سنگ های تخت حکاکی میشوند. در قدیم مار نشان قدرت و مقام بود ولی کم کم به علت خطرناک بودن این حیوان به نمادی خطرناک تبدیل گردید.  جایی که علامت مار در آن قرار دارد همان نشان خطر و خود مار مسیر را نشان میدهد.  علامت مار در گنج و دفینه بیشتر در زمان اسلامی استفاده میشد و نشان طلسم هم بود.

جایی که سنگ نگاره مار وجود دارد باید مسیر انحنای شکم او را دنبال کرد تا به جایی مثل یک تورفتگی یا سنگی متفاوت رسید که مسیر اصلی در همان جا می باشد.

علامت مار در گنج یابی به معنای  دالان است. دالانی که بسیار پرخطر میباشد و به صورت تله یا طلسم مشخص شده است. 
اگر داخل دالان شدید و مار را مشاهده کردید و با چوب به آن ضربه زدید و چوب از آن گذشت تلسم است ولی اگر مار زخمی شد تلسم نمی باشد.

در قدیم به این موضوع پی بردند که دفینه و گنج موجود بعد از گذشت زمان از خود گرما تولید میکند. برای همین چند جفت از مارها را درون این دالان ها می گذاشتند تا در همانجا تکثیر شوند و کسی نتواند به آن جا نفوذ کند و چون مار به گرما علاقه دارد در همانجا به راحتی تکثیر میشد و پس از گذشت سالها باز هم در آنجا پر از مار بود. علامت مار در گنج یابی .

البته این مارها اگر طلسم نباشند تله به حساب می آیند و اگر این مارها  از بین بروند به راحتی به دفینه و گنج خواهید رسید. ولی باید دانست که باید سعی شود هیچگاه در درون دالان هایی که دفینه و گنج در آن پنهان است آتش روشن نکنید چون در این مدت طلا از خود گازی تولید میکند که وقتی آتش بگیرد باعث انفجار خواهد شد. علامت مار در گنج یابی .
بعد از کشتن تمام مارها وقتی به ته دالان رسیدید به بن بست بر خواهید خورد که در پشت این دیواره اتاقی قرار دارد. این اتاق مهر و موم است. باری که از علامت مار برای آن استفاده میشود معمولا جسد پادشاه یا یکی از سردارهای جنگی با تمام اموالش می باشد.

ماهی در دفینه یابی نشانه چیست؟

در رمزگشایی نشانه ها حالت شکل ها خیلی مهم است.این نشانه در سنگهای اطراف رودخانه ها و یا دریاچه ها یافت میشود. یکی از نکات خیلی مهمی که باید به آن توجه کنید این است که به مرور زمان ممکن است دریاچه یا رودخانه خشک شده باشد.

1- ماهی درون آب زندگی می کند و در هنگام خطر درون آب غوطه ور میشود. نشانه ماهی قطعا نشانه گنج می باشد. در نزدیکی ها درون انبار زیرزمینی نقشه می تواند باشد. جهت نگاهش و درازی اش نیز خیلی مهم است. طول ماهی را باید اندازه گرفت و هر سانتی مترش را به عنوان یک قدم گرفت. در جهت نگاه ماهی باید حرکت کرد و وقتی قدم ها تمام شد باید ورودی انبار زیر زمینی را جستجو کرد. پیدا کردن گنج های نشانه گذاری شده با ماهی هم خیلی راحت است و هم خیلی سخت کوچک و بزرگی ماهی، خم شدگی اش، جهتش، طریقه قرارگیری، تک یا جفت بودنش، در کنارش نشانه های دیگری باشد یا نباشد، و موضوعات مثل اینها مهمند.

2- ماهی فراوانی، غسل تعمید ، قدرت غلبه و قربانی را توصیف می کند. به دلیل اینکه حضرت عیسی توانسته بود 5000 انسان را به شکل معجزه آسایی با نان و ماهی سیر کند ماهی برای مسیحیان معنای خاصی پیدا کرده است. مسیحیان اولیه نشانه ماهی را به عنوان نشانه آشنایی دیده اند از نظر Pisagor عدد ماهی 153 بود. حضرت عیسی در هنگام یاد دادن ماهیگیری 153 ماهی گرفته است. عدد 153 ممکن است 153 سانتی متر یا 153 متر را نشان دهد.

-3 برای نشان ماهی، اعداد 7 یا 50 در باورهایی مهم می باشند.

4- عمدتا در سنگ های صاف یافت می شود. با تمامی خط و خطوطش اگر شبیه ماهی باشد اهمیت خاصی پیدا می کند. هنگام بیرون پریدن ماهی از آب از طرف دمش 90 سانتی متر به عقب می پرد با در نظر گرفتن این موضوع 90 سانتی متر به طرف عقب ماهی را بررسی کنیم بهتر است.
نظر عمده مشترک : مکانی به مقصد آب و یا مربوط به آب می باشد. مکانی که نشان ماهی وجود دارد به احتمال زیاد ممکن است نشانه قبر هم باشد.
قبل از مسیحیت نیز ماهی سمبل برکت بود.

نظر دیگر ماهی : عموما در سنگ های اطراف رودخانه ها، دریاچه ها و برکه ها حکاکی می شود. شاید اثرٍی از آب نباشد، ولی آب دره و حوضچه هایی که زمانی آب داشته و هم اکنون خشک شده است را در نظر بگیرید. ماهی درآن واحد می تواند نشان چشمه یا فواره نیز باشد. جهت نگاه و طول ماهی نیاز به اندازه گیری دقیق دارد. به طور قطع نشانه دفینه است. علامت ماهی در گنج یابی .

به استناد از اطلاعات مشاهده شده، در کنار ماهی، سنگ سفره که سنگ صاف یک الی 2 متری است، ماهی (کامل یا نیمه)، چنگال، چاقو، نان و ظرف و امثال اینها به شکل تو رفته یا برآمده مشاهده شده. این نشان از وجود زندگی در آن منطقه می باشد. علامت ماهی در گنج یابی .
ماهی نشان این است که در این نزدیکی یک نهری که در آن ماهی است وجود دارد. ماهی در آب زندگی می کند و در هنگام خطر در آب غوطه ور می شود. در این اطراف یک ورودی انبار زیرزمینی را جستجو کنید. بعد از انبار زیرزمینی به یک اتاق بزرگ وارد می شوید.

و یا یک نقشه اپیدا خواهید کرد که نقشه محل پنهان شدن دفینه است. به طور قطع از زیر خاک باید درون انبار زیرزمینی رفت و در اعماق می باشد. دفینه اش خیلی ارزشمند می باشد. علامت ماهی در گنج یابی .
اگر برجستگی نشانه در سنگ مرمر باشد انبار زیرزمینی حتما وجود دارد. اگر در اراضی باز باشد، حتما در نزدیکی آن منبع آبی وجود دارد. دفینه در نزدیکی های این منبع آب می باشد. عموما جهت نگاه ماهی منبع را نشان می دهد و مقیاس آن 72 سانتی متر است. از مقیاسی که به آن الزائ الراشیه می گویند نیز ممکن است استفاده شده باشد. این مقیاس، 50 الی 92 سانتی متر می باشد. اگر بخواهیم یک مثال بزنیم: در جهت یک ماهی 10 سانتی متری باید 51 متر برویم که یک منبع وجود دارد. (این مقیاس توسط عرب ها و هندی ها نیز استفاده می شده و در زمان صفویان توسط افراد غیر مسلمان نیز استفاده میشد)

از دیگر نشانه های محل گنج سنگ چین یا وجود سنگ های بزرگ طبیعی و هم غیر طبیعی در عمق های یک و نیم به بالا است . با رنگ و شکل های مختلف از قبیل سیاه . سفید و سبز رنگ و یا دیگر رنگ ها که اغلب این چند رنگ به وفور مشاهده و یافت می شود و دیگر نشانه ها آجر و خشت های خام و به صورت مربع و یا مستطیل است که به صورت پله کانی یا منظم و بی دلیل چیده شده باشد که درصد اینکه این مکان مسکونی بوده رو تائید نکند …

علائم وجود طلا در زمین

• علائم و نشانه های محل دفینه و گنج
• انواع نشانه های دفینه
• علائم و نشانه های محل دفینه
• نشانه های وجود گنج
• نشانه های اثبات وجود گنج و وجود طلا
• معرفی نشانه ها همراه با عکس
• کامل ترین مجموعه نشانه ها
• انواع نشانه های دفینه

باستان شناسی

در حین حفاری امکان داره که با علائم و آثار زیادی مواجه بشید که در اکثر مکان ها مشترک است . و امکان داره با آثاری هم مواجه بشید که تا حالا نمونشو از نزدیک مشاهده نکرده باشید و یا نشنیده باشید . اما این آثار برای مکان و یا هدف های کوچک و متوسط صدق می کنه .

اول اینکه در سطح زمین باید نشانه هایی وجود داشته . مثلا تخته سنگی که نظرتونو جلب کنه و با بقیه سنگهای منطقه فرق داشته باشه و یا نوشته و نشانه هایی بر روی سنگ وجود داشته باشه و یا موارد دیگر . درخت کهن سال . چشمه ی آب . تپه خاکی . بعضی از افراد فکر می کنند که هر تپه ای نشانه ی بار است . در صورتی که از نشانه های بار داشتن یک تپه اینه که جنس تشکیل دهنده ی تپه از خاک باشه نه از سنگ . تپه در محلی قرار گرفته باشه که در اون منطقه مشابه اون تپه کم باشه و در نزدیکی اون تپه آثاری همچون درخت کهن سال و چشمه ی آب . همه ی این علائم برای اینه که با آثار و شواهد و دلیل و انگیزه ی بیشتری برای حفاری داشته باشید نه صرف تائید بار داشتن تمامیه هدف هاتون.

کجا گنج پیدا میشه؟

دیگر نشانه های محل گنج از این قبیل است که در عمق یک الی یک و نیم متری آثار خودشو کم کم نشون بده مثلا سنگ چین . جسد انسان . سفال و کوزه های شکسته . زغال چوب و با سنگ که در قدیم جهت عایق از عبور آب برای محافظت از اموال استفاده می کردند . اما وجود زغال چوب یا سنگ هم از دلایل وجود بار نیست . چون در گذشته امکان داشته چوپانی و یا فردی در آن مکان آتشی روشن کرده جهت رفاه و رفع نیاز . تاوید زغال چوب در آن مکان وقتی تائید می شود که دیگر نشانه ها وجود داشته باشد و صرف تنها زغال چوب کافیست نیست .

محل های دارای گنج

از دیگر نشانه ها سنگ چین یا وجود سنگ های بزرگ طبیعی و هم غیر طبیعی در عمق های یک و نیم به بالا است . با رنگ و شکل های مختلف از قبیل سیاه . سفید و سبز رنگ و یا دیگر رنگ ها که اغلب این چند رنگ به وفور مشاهده و یافت می شود و دیگر نشانه ها آجر و خشت های خام و به صورت مربع و یا مستطیل است که به صورت پله کانی یا منظم و بی دلیل چیده شده باشد که درصد اینکه این مکان مسکونی بوده رو تائید نکند . و دیگر نشانه ها وجود آهک و یا گل آهک است که اغلب جهت مقاومت و جلوگیری از نشست خاک بدین منظور استفاده می شده .

سنگ عقاب یا نماد و نشان عقاب در گنجیابی در مکانها و اشکال متفاوتی یافت میشود که هر کدام دارای معانی خاصی در گنج یابی و دفینه یابی هستند.

نماد سنگ عقاب در دفینه یابی

عقاب در تمام دوران ها نماد قدرت و قوت بوده و درنده می باشد. همیشه نمادگر پول قدرتمند می باشد. عقاب سمبل رب النوع زمان باستان، زئوس بوده است. در طول تاریخ و در بسیاری از تمدن ها این حیوان به عنوان سمبل قدرت،آزادی و اقتدار شناخته شده است. در زمان تمدن های روم، بیزانس و سلجوقیان،عقاب در اشکال متفاوتی نشان داده می شده است، به عنوان مثال می توان عقاب دو سر، عقاب با بال های باز یا با بال های بسته و اشکال متفاوت دیگری نظیر این ها را نام برد.با تصاویر عقاب اغلب در مناطق مسکونی مربوط به تمدن روم و سلجوقیان بیشتر رو به رو می شویم.

همانطور که عقاب سمبل قدرت و آزادی تمدن ها بوده است،ممکن است در زمینه گنج ها نیز از تصاویر این پرنده استفاده شده باشد، در این حالت باید به برخی از نکات توجه داشته باشیم.تصویر عقاب باید در محل های مرتفع و صخره ای قرار گرفته باشد. این گونه سمبل ها گاه بصورت مجسمه این پرنده و گاه بصورت برجسته کاری بر روی سنگ ها هستند.

در هر دو حالت محل پنهان شدن گنجینه در چشمان عقاب پنهان شده است. سنگ شبیه عقاب – اینگونه دفینه ها را می بایست در اراضی خاکی و محل های بازجستجو کرد.عقاب در تمام دوران ها نماد قدرت و اقتدار بوده است. در زمینه پول نیز این مطلب صادق است. این سمبل همیشه نشانگر پول زیاد می باشد. این گنجینه به احتمال زیاد اموال یک جنگجو یا فرمانروایی است که طرز استفاده از شمشیر رامی دانسته است.

اگر بر بالای تصویر عقاب نقش صلیب نیز وجود داشته باشد، به احتمال بسیار این گنجینه متعلق به زمان روم یا بیزانس می باشد. و صلیب اشاره به دفینه دارد. میتواند مزار پادشاه باشد. اگر عقاب با بالهای باز به تصویر کشیده شده باشد، این ثروت پس از مرگ شخص و به منظور یادبود او دفن شده است. آن محل مزار شخص مورد نظر نیست اما با این حال اشیایی همانند شمشیر، نقاب قبر، کلاه خود جنگی،و غیره متعلق به او همراه پولهای او دفن شده است.

اگر بال های عقاب بسته باشد و در حالت نشسته ، دفینه اش در غاری بسته می باشد.در مکانی که نماد عقاب وجود دارد، باید در داخل سنگ به دنبال دفینه بود.سنگ زیر پای عقاب نیز مهم می باشد. سنگ های اطراف باید با دقت بررسی شوند، سنگ های متفاوت باید کاوش شوند. جهت نگاه عقاب و یا جهتی که دمش نشان می دهد را باید جستجو کرد.به وسیله این تصاویر نمی توان تعین مسافت نمود اما به احتمال زیاد یک علامت صلیب یا یک غار در جهت نگاه چشمان عقاب وجود دارد. در جهت نگاه عقاب یک دشت مسطح یا بقایای شهری قدیمی وجود ندارد، حتما باید منطقه ای صخره ای باشد.

درباره این موضوع سخنان و روایاتی نیز وجود دارد که نمی توان از صحت آنها مطمئن بود، با این حال ما این سخنان را در اینجا می آوریم:
– اگر بر بالای سر عقاب صلیب قرار داشته باشد آنجا مزار یک پادشاه یا شخصی صاحب قدرت است و به معنای سوگند و یا تأیید نیز می باشد.
– اگر بال های عقاب باز باشد آن محل یک مزار نیست بلکه مکان یا لوحه یادبودی است که برای شخص مورد نظر ساخته شده است.
– اگر در نزدیکی تصویر عقاب، قبر شخص مورد نظر قرار گرفته باشد، به همراه پیکر او اشیای شخصی اش ) همانند شمشیر، زره، و کلاه خود( نیز دفن شده است.
– اگر تصویر عقاب به شکل کنده کاری شده باشد، معنادار نیست و سمبل حکومتی می باشد و در اینجا باید به دنبال علایم کنده کاری شده دیگری بگردیم که آنهانیز ما را به مکان گنج راهنمایی خواهند کرد.مار نیز می تواند به عنوان نشان دوم وجود داشته باشد.در مورد عقاب توجه کردن به این موارد نیز می تواند مفید واقع گردد:
الف) اگر در تصویر عقاب شیء گوی مانندی در میان پنجه های او قرار گرفته باشد،امکان دارد کهان تصویر نشان یک گورپشته)تل خاکی( باشد.
ب) اگر منقار بالایی عقاب بلندتر باشد، گنج پنهان شده را باید در طرف جلوی تصویر جستجو کرد، و در حالت عکس یعنی زمانی که نوک پایینی عقاب بلند باشدباید در پشت تصویر به دتبال گنجینه گشت.
ج) اگر چشمان عقاب بیش از حد معمول برجسته شده باشد در این حالت نیز بایداحتمال وجود گور پشته را در نظر گرفت. سنگ شبیه عقاب – تصویر عقابی که سر آن خمیده و رو به پایین باشد، تصاویری برجسته هستند که دراجتماع های ارمنی- رومی و بخصوص در کلیساها و میادین شهرهای آنان قرار داده می شده است و مفهوم « سر سلجوقیان را خم کردیم »را به همراه داشته است.عقاب بر وجود قبر شاه نیز دلالت می کند و قالبا دفینه موجود در آن در دامنه کوه و در غار یا دخمه ای مسدود شده، می باشد.از نشانه های دیگر عقاب نیز به میتوان به موارد زیر اشاره کرد.

نشانه های دیگر سنگ عقاب در دفینه یابی

۱- وقتی دو بال عقاب بسته باشدروبروی دید عقاب درست آنطرف دره، سنگی خاص یا دهانه ای بسته شده، وجوددارد، از سمت راست یا چپ آن ، به طول یک و نیم متر باید حفاری کنید.
۲- وقتی عقاب در حال پرواز باشدهدف بر روی تپه یا بالای کوه مقابل می باشد و مستقیماٌ می بایست زیر آن محل را حفاری کنیم.
۳- وقتی دوبال عقاب کاملاً جمع شده و سرش کاملاً پایین باشدمی بایست درست زیر همان محل را حفاری کنید.
۴- عقابی که بالهایش را جمع کرده و در جلوی منقار و پشت سرش دو جوغان وجود داشته باشدکم کردن مسافت بین دو جوغان از منقار تا پشت سر عقاب و سپس تقسیم عددحاصل بر طول سر تا گردن و سپس به همان سمتی که خمیدگی منقارش نشان می دهد، حرکت کرده و آنجا را حفاری نمایید.
۵- عقابی که بالهایش را جمع کرده و در وسط آن جوغانی باشدفصله بین جوغان تا انتهای پایین دم یا پاهای آن را محاسبه نموده و حاصل راتقسیم بر طول سرتا گردن کرده و به سمت منقارش حرکت کرده و سپس حفاری کنید.
۶- عقابی که به پایین نگاه می کنددفینه درست در محل نگاهش می باشد.
۷- عقابی گه به بالا نگاه می کند و بال هایش را جمع کرده است دفینه درست در بالای سر آن قرار دارد.
۸- عقابی که بالهایش نیمه باز باشند و آماده ی پرواز باشد از پشت سر تا زیر پرهای بالش را حساب کرده و به سمت منقارش رفته و حفاری نمایید.
۹- پرندگان شکاری دیگر نیز، تفسیر و راه حلی مشابه عقاب دارند با این تفاوت که حجم دفینه های دیگر پرندگان کمتر از حجم دفینه عقاب می باشد.

در گنج یابی و دفینه یابی باید اطلاعات فرد درباره انواع لایه های خاک و لایه شناسی بسیار زیاد باشد تا بتواند به هدف نزدیک شود . چرا که شناسایی نوع خاک دفینه بسیار موثر است. بررسی سطحی و تشخیص لایه های متفاوت خاک شرط اصلی میباشد . در دفینه یابی و باستان شناسی قبل از انجام هرگونه حفاری باید بررسی های سطحی را انجام داد و یافته های خود را ارزشگذاری نمود.انسانها بر روی خاکهایی که زندگی می کنند آگاهانه و یا به طور طبیعی رد و نشانه هایی می گذارند.هر نوع تغییر بر روی طبیعت دست نخورده یک نوع رد و نشانه و یا لایه هایی به وجود می آورد.این لایه ها که به وسیله انسانها به وجود می آید اگر کمی دقت کنیم بعد از گذر صدها و یا هزاران سال قابل شناسایی هستند.این تفاوتها به شکلهای قاب فهم زیر معنا می شوند.

خاک در دفینه یابی

بر روی سطح خاکهایی که از حالت طبیعی خود خارج شده اند که در دفینه یابی و باستان شناسی به خاکهای دستی معروف هستند طول گیاه رشد کرده ضخامت ساقه و ضخامت ریشه ها نسبت به لایه طبیعی و و دست نخورده متفاوت است نرم است و به راحتی کنده می شود.همچنین بر روی سطح صخره ها و یا سنگهایی که از طرف انسانها به اصطلاح دست خورده است اگر بر روی سطح صخره ها خزه ای رشد کرده باشد لایه خزه نسبت به اطرافش کمرنگتر و جوانتر است (حتما توجه شود) .

در گور دخمه ها و بعضی از دفینه هایی که در درون صخره ها ساخته شده اند باید به دقت لایه متفاوت را شناسایی نمود که در این جاها در اطراف صخره ورودی پلمپ شده یک لایه کرم رنگ و یا مایل به سبز به وجود می آید (حتما توجه شود) دوستان همانطور که در قسمت پست حفار خوب عرض کردم یکی از مهمترین ویژگیهای حفار خوب دقت و نگاه دقیق به کوچکترین چیزها بود .

از مقبره ها شروع می کنیم . نشانه آخر مقابر ، بستگی به زمان و دوره تدفین و همچنین ، مکانی که شما در آن قرار گرفته اید دارد . به این مفهوم که ، در زمینهای صخره ای و کوهستانی غرب و شمال غرب نوع خاصی از مقابر ساخته می شده که به تناسب آن نشانه های آخر خاص خود را داشته و در دشت های جنوب و جنوب غربی ، نوعی دیگر ، با علایمی دیگر به چشم میخورد . در شرق کشور نیز به همین ترتیب می باشد .

 √ مقبره ها در دو نوع کلی ساخته می شدند یا درون کوه و دامنه کوه ، یعنی بالاتر از سطح زمین ، و یا در زیر سطح زمین ساخته می شدند . از آنجا که طبق اعتقادات ، این مقبره ها باید 12000 سال ( در تدفین ها به طور کامل توضیح داده میشود ) دوام بیاورد ساختار بسیار مستحکمی دارند بالاخص مقابر کنده شده در کوه ها .

√ مقبره ها یی که در بالای سطح زمین است نیز خود دو نوع درب دارند . یا در دل صخره ها دربی همرنگ صخره های مجاور دارند که با ساروجی همرنگ پلمپ شده اند و یا درب ورودی آن در زیر خاک مدفون است .

√ آن دسته که دربی بر دل صخره دارند بسیار راحت تر از دسته دومی ، قابل تشخیص هستند . این مقابر دارای علایم و نمادهای حیوانی هستند و علایم آن تا شعاع یک متری ادامه دارد فقط باید چشمی کاوشگر داشت تا به نتیجه رسید . جوغن بزرگ و هوا کش از مشخصه های قابل تشخیص هستند . معمولا با این دسته از مقابر ، هیچ مشکلی نخواهید داشت زیرا در امتداد نگاه نمادهای حیوانی هستند و چیدمانی مشخص دارند.

√ دسته دوم از مقابر روی سطح زمین ، آن دسته از مقابرند که یا به علت شسته شدن خاک از ارتفاعات و رسوب بر روی درب مقبره ، قابل تشخیص نیستند و یا درب آن به صورت مخفی در زیر خاک قرار دارد . این دسته از مقابر نیز با کمی دقت ، قابل رمز گشایی است .

√ این دسته نیز مانند دسته اول ، دارای نماد حیوانی هستند و این علایم تا یک متری آن ادامه دارد دقیقا به مانند دسته اول ، دارای هواکش و بعضا جوغن یا اسکنه هستند فقط درب آن قابل رویت نیست . نکته اصلی اینجاست : شما تا یکی دو متری درب با استفاده از علایم ابتدایی آمده اید حال نمی دانید کجا درب ورودی است و از آنجا که درب این مقابر ، بسیار مهم است ( زیرا از طریق سقف و یا کناره ها ، قابل نفوذ نیستند ) کاوش شما متوقف میشود .

√ نشانه های درب آن چیست ؟ نشست بی دلیل زمین در شعاع یک یا دو متری ، بر آمدگی بی دلی در شعاع دو متری ، خاک دستی و روشن تر از محل ، سنگی قابل جابجایی که نیمی از آن داخل زمین است ، سنگ های کبود رنگ که با سنگ های منطقه همخوانی ندارد ، بوته هایی که در جهت جریان باد به طور کلی خم شده و ریشه سستی دارند ، بوته های روشن تر از بقیه محل ها و تردد موشهای سفید بزرگ و خاکستری روشن بزرگ و ….. اینها همه نشانه های عمومی درب هستندولی از همه مهمتر ….

√ در باستان ، رسمی وجود داشته که بسیار قوی جریان داشته و اجرا میشده که برای جویندگان راه گشاست .

√ برای تمامی مقابر ، تاکید میکنم تمامی مقابر ، مکانی می ساختند یا مکانی انتخاب می کردند که بتوانند مراسم مذهبی را اجرا کنند . در این مراسم ها فضایی برای آتش روشن کردن به جهت نور ( مثل جوغنهای افقی ) و فضایی برای تجمع و دعا کردن باید باشد . یک نکته که کمتر به آن پرداخته می شود این است که ایرانیان این مراسم را در حضور نمادها و در جلوی رویت نمادهای مقدس انجام می دادند .

√ یعنی اگر یک مقبره ها یی که درب آن باز شده باشد را بیابید و در جلوی ورودی به طوری که کمر شما به سمت داخل مقبره باشد متوجه خواهید شد که تمامی عناصر موجود در اطراف ، به گونه ای چیده شده اند که انگار در حال نگاهبانی و یا رویت درب ورود هستند . نمادها در حال نگهبانی یا رویت مقبره هستند .

√ همانجا یعنی جلوی درب ورودی مکانی بوده که فرد مذهبی آن دوران ، قرار میگرفته و مشغول دعا خواندن و تحویل دادن روح فرد متوفی به خدایان میشده است . پس به راحتی میتوان از این ترفند استفاده کرد تا درب ورودی را یافت .

√ فرض کنید شما از مقبره بیرون آمدید بهترین منظره برای شما کجاست و یا بهترین نقطه برای نگهبانی دادن نمادها و رویت نمادها ، کجاست زیرا همه نمادها و عناصر موجود به سمت درب ورود نشانه رفته اند حتی چیدمان سنگها و تراش خوردن سنگها بی دلیل صورت نگرفته است . برای درب ورودی فاصله ای کمتر از 5 متر با خود مقبره در نظر بگیرید . مقابر عمدتا تونلهای طولانی ندارند .

√ تونلهای طولانی ، مختص دفینه زاغه و یا غار هاست که معمولا در جلوی درب آنها نگهبان و یا خود سازندگان غار دفن شده اند .

خیلی از مردم عقیده دارند که قبرستان گبریان متعلق به کافران است ولی این موضوع درست نیست.
گبر یعنی غیر مسلمان و به کسانی که غیر مسلمان بوده اند بی دین گفته نمیشود. گبریان دین زردتشت داشتند.
حال میخواهیم ببینیم که قبرهای دوران قبل از اسلام به چه شکلی بوده اند و نوعدفن کردن اجساد به چه صورت بوده است. در زمان پیش از اسلام قبر زنها گرد ومدور بوده است و قبر مردها به صورت مستطیل بوده و قبر بچه ها به صورت مثلثبوده است. بعضی ها را نیز در خمره میگذاشتند.قبر شناسی.

در تمام قبرهای گبری حداقل یک کاسه آب و یک کاسه غذا گذاسته میشده است که کسی که میمیرد از گشنگی و تشنگی عذاب نکشد.
دربسیاری از قبرهای گبری لوازم مورد نیاز فرد نیز گذاشته میشده است که بستگیبه پول داری یا بی پول بودن مرده است. مردگان پول دار ظروف طلا و اجناسیمانند شمشیر زره وخیلی چیزهای دیگر به همراه دارند ولی مردگان بی پول و بیبضاعت اموال کمتری با خود به همراه دارند یا اموال آنها از فلزات ارزشمندنیست.

نوع دیگر قبرها قبر پیغمبری است که اگر شما آن را بشکافید هیچ چیزی درون آن یافت نمیشود نه جنازه نه اموال. این قبرها چند پوش هستند وتازه از قبر راهی دارد برای جایی دیگر که جنازه و اموال آن در آنجا هست.
قبرهایی نیز وجود دارد که به صورت ایستاده است. این قبرها متعلق به یک سری از ایرانیان است که معتقد بودند آنها را باید ایستاده به خاک سپرد. قبر شناسی

بسیاری از خلاف کاران را نیز به صورت ایستاده در میان دیوارهای قلعه ها و جاهای دیگر زنده به گور میکردند که خود اینها به نوعی قبر ایستاده تبدیل شده است

بعضی از قبرها به صورت کشویی است که مربوط به رومیان است که در ایران با آئین خودشان دفن شده اند.
یک نوع قبر هم داریم که به آن قبر دخمه ای گفته میشود که نمونه آن در تخت رستم پیدا شده است.
کانال کارشناسی علائم و اپراتوری داریوش
جنازه قبرهای خمره ای همیشه به صورت نشسته بوده است و جنازه آنها را به صورت نشسته در خمره میگذاشتند و دفن میکردند.

وقتی در جنگها جنگجویان میمردند آنها را با اموال و لباسهایشان و زره دفن میکردند که نمونه این قبرستان در چهاربداران در نزدکی مرز ترکیه موجودمیباشد که شاه اسماعیل اول در جنگ با عثمانی شکست خورد و بیست و هفت هزارکشته داد که همه آنها با لباسهای رزمشان دفن شده بودند. در باب قبر شناسی در کانال گنج یابی داریوش بیشتر بخوانید.

در گذشته ما گورستانهای دسته جمعی نیز داریم که متعلق به افراد مریض است. در جاهائی کهوبا یا طاعون میآمده جنازه افراد را به صورت دسته جمعی دفن میکردند. درهمینجا یک مطلب بسیار مهم را برایتان بگویم و آن اینکه کسانی که قبری رامیشکافند خیلی باید مواظب باشند و بفهمنه که جنازه مریض هست یا نیست وحتماٌ باید استخوان شناس باشند و یا بتوانند استخوان اشخاص مریض را ازاستخوان افراد سالم تشخیص دهند تا با مشکلی مواجه نشوند.
همیشه وقتی میخواهید قبری را باز کنید حتماٌ از دستکش و ماسک حسابی استفاده کنید

جنازه هایی که در غارها و ذاغه ها میباشد و جنازه هایی که در صحرا میباشد وجنازه هایی که در کوهستانها میباشد از نظر ماهیت کاملاٌ با هم متفاوت است.
هر قبرستان و هر کوری دارای اموال نمیباشد. چون بسیاری از مردم فقیر بوده اند و بدون اموال دفن میشدند.
درهر قبرستان تعدادی قبر سلطانی وجود دارد که دارای اموال میباشند که بایدنتوانید آنها را تشخیص دهید و از روی بعضی شواهد تشخیص آنها امکان پذیراست.

اکثر گورستانها در سینه کشی ها و کنار رودخانه ها میباشد. دربسیاری از قبرستانها یک چهارطاقی نیز میباشد که نشان میدهد در میان آنچهار طاقی شخص مهمی فوت کرده است و اکثرا دارای اموال میباشند

درایران قبرهای یهودی نیز بسیار است که نوع قرار کرفتن سنگ آنها متفاوت استو میتوان از روی سنگ قبر فهمید که این قبر متعلق به یک یهودی است.(سنگ قبریهودیان دارای فلش است). قبر شناسی

و مطلب آخر در مورد کسانی که به حفاری میروند و میگویند در سه متری یا چهار متری یک طابوت طلا یا یک جنازه مومیایی پیداکرده ایم. اینها همه دروغ است. شخصیتهایی را که درش طابوت طلا یا نقره یاسنگ یشم میگذاشتند همیشه در عمق بالای بیست متر دفن میکردند. و در عمق کماینکار انجام نمیشد. برای این جنازه ها حتماٌ اطاقی از ساروج درست میکردندو آن را آنقدر پایین میبردند که از گزند جانوران خاک به دور باشد و همچنیندزدان نتوانند گزندی به جنازه و اموال آن بزنند. در کنار این جنازه هاحتماٌ اموال فراوان وجود دارد و کنیزان و نوکران آنها را نیز با جنازه اربابشان زنده به گور میکردند. پس اگر کسی گفت جنازه ای در آورده بدون اموال بدانید که احتمال دروغ گفتن آن زیاد است.

در سنگ قبرهای کهن‌تر، این قسم از سنگ قبرها بر روی قبور زنان، به دو صورت ایستاده و خوابیده، کار گذاشته می‌شده‌اند.
شکل این سنگ قبرها شاید شکلی ممزوج از دو شکل پایه‌ی مربع و دایره باشد.
سنگی کامل از دو نیمه دو شکل کامل دیگر [نیمی از مربع و نیمی دیگر از دایره] در سطرهای بالا نماد مربع تشریح شد. اما دایره در اساطیر، عرفان و ادبیات شرق پیش از هر چیز نقطه‌ای است گسترش یافته، سمبل و تفسیر نمادین کمال، یکپارچگی و نبود هر نوع تمایز و ناهمگونی. دایره، علاوه بر مفهوم ضمنی «ازل»، نمادی از خلاقیت یا خلق هستی (زاد آوری و باروری) نیز هست.
همینطور مفهوم ابدیت را نیز در خود داراست.
این شکل گاه به صورت خورشید و یا ماه خود را نمود پیدا می‌کند. البته دایره را برخی از نقوش روی این سنگ قبرها می‌توان دید که در جای خود بررسی می‌شوند. البته نیم دایره را می‌توان به عنوان طاق‌نما هم تعبیر کرد و طاق‌نما در اساطیر به مهر یا میترا (ناهید) اشاره دارد و سمبولی است از برای صدف، چنانکه در بالای پرستشگاه‌های مهری از این شکل برای نمایاندن و اشاره به صدف (یا همان افسانه زایش ناهید) و پاک‌دامنی استفاده می‌شده.
بنا بر آنچه که درباره دایره گفته شد می‌توان پی به ارتباط ظریف بین این نیم دایره و مؤنث بودن متوفی برد. زیرا دایره به باروری و زادآوری و پاک‌دامنی اشاره دارد و زن نیز همین نقش را در باورها و اساطیر دارد. استفاده از این شکل با همین مفهوم در جای‌های دیگر ایران نیز رواج داشته و دارای پیشینه‌ای کهن می‌باشد.