اسرار کاوش

جهت یابی به کمک خورشید در گنج یابی و دفینه یابی چگونه است؟
همانطور که همگی میدانیم خورشید از مشرق طلوع و در مغرب غروب می کند. برای جهت یابی کافی است که بتوانیم یکی از جهات اصلی را پیدا کنیم آنگاه می توانیم با استفاده از معروف زیر سایر جهات را بیابیم:
اگر دست راست بطرف مشرق باشد؛ آنگاه دست چپ مغرب را نشان می دهد در این حالت روبرو شمال و پشت سر جنوب خواهد بود.
این مطلب فقط در اول بهار و پاییز صحیح است، یعنی در زمان های دیگر، محل طلوع طلوع و غروب خورشید نسبت به مشرق و مغرب مقداری انحراف دارد که البته به سادگی قابل تصحیح است.
به عنوان مثال در اول تابستان و زمستان، محل طلوع و غروب خورشید “حداقل” حدود ۲۳٫۵ درجه با محل دقیق شرق و غرب فاصله دارد که این خطا به هیچ وجه قابل چشم پوشی نیست.
باید توجه کرد که روشها کاملا دقیق نیستند و صرفا جهت تقریبی را به ما نشان می دهد. جهت های گفته شده در نیم کره شمالی است و در نیم کره جنوبی بر عکس است.

آثارشناسی نماد دست و  کف دست در گنج یابی و دفینه یابی بسیار جالبه و یادمان باشد که علامت دست بیشتر نماد متراژه و علامت آخر نیست و صد در صد نشانه دفینه است .
البته این نشانه را برای راهنمایی من و شما نگذاشته اند بلکه فلسفه اعتقادی و مذهبی دارد . صلیبی که شما میگویید به نشانه خورشید و مهر و سال نو و نماد میترااست که از زمان آریاییان ( قبل از هخامنشی ) در بین میترایسم ها یا مهرپرستان مرسوم بوده است .
علامت دست نیز در اینگونه موارد نشانه عهد و پیمان میان دفینه گذاران است به این ترتیب که دفینه گذاران به این نماد سوگند میخوردند و هم قسم میشدند و میترا خدای باستان را شاهد میگرفتند که خیانتی در امانت سپرده شده به میترا ( یا هدیه و نذر شده به میترا ) نکنند این نماد به همراه بعلاوه در کف دست ، در یونان استفاده بیشتری می شده است ولی با روی کار آمدن دولت سلوکیه ، بعد از هخامنشیان بزرگان و نجیب زادگان دولتی به این صورت دفن می شدند . دست راست با شرایط اینچنینی ۱۵ تا ۲۰ گز به جهت انگشت بزرگتر بدون شک نشان دیگری هست . یعنی حدود ۲۰ متر کمی کمتر یا بیشتر . دنبال تپه ای کوچک به ارتفاع دو سه متر و یا تخته سنگی در مسیر بگردید .
نماد دست و نماد بعلاوه
اگر نشانه های دیگری داشت مثل شیار یا جوغن کوچک و یا هر نشان دیگر محاسبه متفاوتی خواهد داشت ولی شرایط این نماد همین گونه که بیان شد میباشد . این عدد هم نسبی است در بعضی موارد ، دفینه برای نماد دست راست ، در ۴ متری بوده ولی عمدتا فاصله ۲۰ متر ( تلورانس ) میباشد

همانطور که از اسم آنها پیداست فرقی بین تل خاکی و قلعه خاکی وجود دارد. هر دوی آنها به صورت تپه هستند که از جنس خاک میباشند ولی تفاوت بین آنها در این است که تل های خاکی در ابعاد کوچک هستند و قلعه ها در ابعاد وسیع تر معمولا در کنار هر دوی آنها جوی آب و یا چشمه ای وجود دارد ولی ساختار آنها کاملا با هم متفاوت است ابعاد تل ها از ارتفاع ۵ الی ۷ متر و عرض ۱۰ متر تجاوز نمیکند ولی قلعه ها به صورت تپه ای بزرگ و کشیده ای هستند که معمولا دو تایی یا تکی در اراضی وسیع قرار دارند . درب قلعه ها از بالای خود تپه در قسمت مرکزی آن است ولی تل ها از قسمت آفتاب درآمدگی یا غروب خورشید است که به صورت سنگی یکپارچه در عمق ۱ متری در زیر خاک مدفون است . درب قلعه ها را معمولا با نماد سنگ آسیاب و یا چاه های عمیق در روی مرکز قلعه نمایان میکنند و چند راه خروجی دیگر که اکثر آنها راهی است که به تله ختم میشود وجود دارد . یک سری دیگر از قلعه ها راهشان از پایین قلعه در کنار نهر آب است که به صورت فرورفتگی نمایان میشود که بعد از باز شدن درب به تونلی بزرگ راه دارد که در جلوتر به دو را ه یا سه راه و اتاقک های ساروجی امتداد دارد که اکثر آنها با خاک سرند پر شده اند که برای دست یافتن به مرکز آن و یا همان اتاق سفید خانه باید به علائمی که در مسیر راه وجود دارد دقت کرد
در مورد دفینه قلعه ها
تل های خاکی و قلعه های خاکی
اکیدا توصیه می کنیم به هر نشان و نماد در هر کجا که یافتید به عنوان یک سرمایه وثروت ملی نگاه کنید چون آن تاریخ وهویت آن منطقه است که باید حفظ شود .
باری که معمولا در قلعه ها وجود دارد در چند قسمت است که
۱- چاه : در گذشته یک سری از این بارها را در چاه پنهان میکردند به این روش که در زیر چاه مسیری را حفر میکردند و بعد از آن فضایی را در زیر زمین به صورت اتاقک درست می کردند که در مسیر راه تله میکانیکی کار می گذاشتند , دفینه را در اتاق جاسازی میکردند و در اتاقک را با سنگی گرد مهرو موم میکردند و درب راه ورودی را که کف چاه می شد را با ساروج مسدود میکردند و برای علامت گذاری زنجیری را داخل چاه آویزان میکردند .
حوض : معمولا در قلعه ها حوضی را درست میکردند که از جنس ساروج بود و برای اینکه کسی به آن شک نکند در داخل آن آب ریخته و ماهی پرورش می دادند . عمق موجود در این حوض ها بین ۳ الی ۴ متر است . بار موجود در زیر این حوض ها معمولا مجسمه تندیس حیوانات است که از طلا و نقره ساخته شده است .
تل ها : این تل ها معمولا در بیرون از قلعه در شیبی به سمت دره قرار دارند متراژ کار در این تل ها زیاد است و عمق موجود در زیر این تل ها حتی به ۳۰ متر هم می رسد البته اگر بخواهید از خود تل شروع به کار کنید .
تل های خاکی و قلعه های خاکی
ولی در اصل مسیر اصلی دسترسی به دفینه در شیب و دو پله بالاتر از رودخانه ای است که در شیب قرار دارد و با سنگ بزرگی در آن مسدود گشته است. در مسیر مسدود شده معمولا دو تله وجود دارد.

کساني که با نسخه به دنبال گنج رفته اند مي دانند در کار با نسخه ها مهمترين کار انطباق نسخه با مکاني که به آن اشاره مي کند است.
نشانه هاي اصلي موجود در نسخه ها(کوه,تپه,رودخانه,صخره,غارو…) در انطباق نسخه به شماکمک بزرگي مي کنند.اگر نسخه رادرست انطباق نکنيد هدفتان جايي اشتباه خواهد بود.يکي ديگر از نکات مهم در نسخه ها جهت هاي طلوع و غروب خورشيد است.اين موضوع معمولا در بيشتر نسخه ها ديده مي شود.يادتان باشد نبايد فقط با توجه نمودن به يک يا چند رد و نشانه زود تصميم گرفت بايد به علايم مانند نگاه کردن به يک عکس سه بعدي نگريست.در نسخه ها خورشيد ,باد و جهت جريان آب بسيار مهم است اگر نسخه با اين زوايا منطبق نشود تمام تلاش هاي شما به هدر خواهد رفت.بعد از اين که نسخه با مکانتان منطبق شد بايد به سراغ جزييات نشانه وعلايم رفت و توجه کرد که آيا کاملا در جاي خود ير به ير مي شود يا خیر
اگر نتوانستيد نسخه را با مکانتان منطبق کنيدبيخودي تلاش نکنيد به طور قطع جاي اشتباهي را حفاری خواهيد کرد.
در نسخه ها رودخانه ها ,در منطبق نمودن عنصر بسيار مهمي هستند و بايد بسيار خوب ارزيابي شوند,همچنين نشانه کوهي که در نسخه معلوم شده و سمت غرب و شرق علايم بايد ارزيابي شود ودر آخر با ادقام اين ارزيابي ها نتيجه گيري حاصل شود.
در مناطقي که تپه ها و رودخانه وجود دارند روي مناطق تنگ و باريک شده حساسيت بيشتري داشته باشيد.بايد به مناطقه اي که باريک و تنگ است و اين باريکي در جهت جريان رودخانه است حساسيت خاص تري داشت.
در نسخه ها, رودخانه ها و چشمه هاي موجودکه به عنوان نشانه بکار مي روند نقش حياتي دارند, مسئه ديگر نقطه روبروي جايي که چشمه ها و يا رودخانه ها شيب دارند و آب به پايين سرازير مي شود و محل اتصال دو رود به هم است.
در دوران باستان منابع آبي از جمله نهرها و… بسيار مد نظر بوده پس درجايي که مي خواهيد حفاري کنيد به اين گونه مناطق توجه ويژه اي کنيد.
نهرها ,منابع آبي, چشمه ها و… ممکن است طي ساليان دراز خشکيده باشند ويا مکانشان عوض شده باشد بايد به اين نکته توجه ويژه اي نمود.

رودخانه هایی که در نسخه به آنها اشاره شده معمولا از کوه به پایین و یا از جای مرتفع به پایین سرازیر می شوند.معمولا رودخانه شما را به منطقه ای که نشان بعدی هست خواهد رساند.این نکته در نسخه ها و در منطبق نمودن آنها به شما سرنخ های مهمی می دهد.

دانستن اصول حفاری دفینه و یک مکان باستانی در باستانشناسی بسیار مهم و حیاتی می باشد.موفقیت یا عدم موفقیت در یک حفاری منوط به رعایت این اصول ساده ولی مهم می باشد.

از مهم ترین اصول اصلی حفاری عبارتند از:
۱٫باید ابعاد محدوده حفاری را کمی بزرگتر از نقطه اصلی برای حفاری در نظر گرفت.
۲٫باید در حفاری وسایل حفاریتان کامل و از جنس و کیفیت مناسبی انتخاب شوند.
۳٫بایدشکل هندسی حفاری شما به شکل مربع یا مستطیل باشد.(خیلی مهم) هر چقدر عمق کار شما بالاتر باشد نقش این آیتم مهمتر می شود.
۴٫بایدقبل از اقدام به حفاری محلی که باید خاکها ریخته شوند را مشخص کنید فاصله خاکهایی که از محل حفاری بدست می آید تا نقطه اصلی باید حداقل ۲ متر باشد.
۵٫باید قبل و بعد از حفاری از منطقه حفاری عکس و فیلم تهیه نمود.
۶٫باید چهار طرف منطقه حفاری را به وسیله نخ و ریسمان به صورت یک قاب محصور در بیاورید.
۷٫نباید با عجله اقدام به حفاری نمود باید با حوصله بعد از اینکه مقداری زمین را حفر کردید کمی صبر نموده زمین را تمیز کنید تا مشخص شود آیا لایه های خاک تغییر می کنند و یا مکان حفاری شما اشتباه است.

سنگ عنصری مهم در هنر روم و یونان می باشد. رومیان و یونانی ها بر روی این سنگ ها که به شکل ستون ها، صخره ها، سنگ قبرها و … پاره ای از سمبل ها و اشکال را که مفاهیم مورد نظرشان را در خود جای می دادند، حک کرده اند. این کار به طور ماهرانه و با اصول زیبایی شناختی انجام شده و هیچ خط و نقطه ای بی جا قرار نگرفته است. در هنر مجسمه تراشی هر نقطه از بدن محصول یک تفکر بوده و در هر عضوی از بدن مفهومی گنجانده شده است.
تمام این سنگ هایی که همچون ستون از خاک به سمت آسمان نهاده شده اند، در اسطوره های زیادی به عنوان موجودی که طالب احترام است بیان شده و همواره مقدس شمرده شده است. هر یک از این سنگ ها که به یک شکل حکاکی شده، بر رویش نوشته شده و نقاشی شده اند، گویی رابطه ای تنگاتنگ با روح داشته و به طور کلی یکی از اجزای غیرقابل اجتناب اماکن مقدس محسوب می شدند. سنگ های برافراشته با حالت عمود خود از خاک به آسمان از منظر دینی صعود و نزول و از دیدگاه فلسفی نیز هستی و نیستی را با تمام مفاهیم در سینه خود گنجانده است. زیرا این سنگ های افراشته که نماد تقدس محسوب می شوند، تنها به عنوان سنگ طبیعی موجود در طبیعت نگریسته نمی شوند. به همین ترتیب، سنگ همانگونه که از آسمان به زمین آمده، به همان گونه نیز به سمت آسمان سربرافراشته است. درست به همان شکلی که بنی آدم از خداوند آمده و به او نیز برمیگردد…
علاوه بر این ، سنگ هایی هم که در زمان فرود از آسمان در خاک فرو رفته اند، مفهوم تولد و تناسل را به همراه دارند. باز از این منظر، آنهایی که به طور مکعب برافراشته شده اند ماده، و آنهایی که به صورت مخروط هستند نر را تمثیل می کنند. انسانهای دوران باستان محرابهای خود را از سنگ می ساخته اند. به اعتقاد آنها سنگ محراب جایی بود که خدا می ایستاد و منتظر شده، عهد و پیمان ها را قبول میکرد. بعدها همین اعتقاد، به شکل مشابهی وارد مسیحیت نیز شده و در ساختمان کلیسا خود را بروز داده است. سنگ قفل که در قبه های اصلی کلیسا دیده می شود سمبلی از حضرت عیسی است. سنگ های زیرین دیگر هم که معمولا ۱۲ عدد می باشد، نمادی از دوازده حواریون می باشد.

آشنایی با گبریان و قبر های گبری و آیا این گبریان کافر بوده اند؟
در تعاریف عرفی واژه گان ، به درگذشتگان باستان که مسلمان نبودند گبری میگفتند .ولی در حال حاضر به اشتباه در بین عموم رایج است که ایشان کافر و بی دین بوده اند . در زبان آریاییان ، گبر به معنای مرد آمده است . در باور عموم به مردگان و درگذشتگانی که به روش مسلمان تدفین نشده اند یعنی به سمت قبله خاک نشده اند گبری و به محل دفنشان قبور گبری می گویند . از نظر ایشان گبریان شامل زرتشتیات و یهودیان و ……ساکنان باستان بوده اند . ولی آنها بر خلاف باور عموم کافر نبوده اند بلکه برخی از ایشان یگانه پرست و یکتاپرست بوده اند چه بسا ایمانی قویتر از من و شما نیز داشته اند .برای اثبات آن نیز کافیست به منشور کوروش نگاهی بیاندازیم همچنین در کتیبه ها و سنگ نوشته های باستان نیز وحدانیت موجود بوده است .
به طور صحیح تر ، مقابر و قبوری که به قبل از زرتشت منسوبند که شامل مهرپرستان و چند ایزدان باستان هستند گبر اطلاق می شود . دلیل عمده این القاب به بعد از سقوط دولت ساسانی بر می گردد . ایرانیان از دیرباز به تمدن و پیشینه خود با افتخار می نگریستند و خود را در مواقعی برتر از برخی اقوام می شمرده اند مثل عمل خسروپرویز در برابر نامه حضرت محمد . بعد از دولت ساسانی ، قوم حاکم برای سخیف شمردن ایرانیان و خرد کردن افتخارات ایشان فرهنگ و تمدن آریایی را هدف گرفتند و چه بسا موفق هم شدند . القابی مانند عجم و مجوس و گبر و تازی و … از این قبیل می باشند . گبریان در دوره های مختلف روش تدفین متفاوتی داشتند.

در ایران باستان و بسیاری از کشورهای دنیا برای پیدا کردن اموال مدفون خود از یک سری آثار و علایم ثبت شده معروف استفاده می کردند که هریک دارای معنی خاص خود بوده که بیانگر نوع جنس ، دوره تاریخی آن متراژ و انواع تله و طلسم مورد استفاده آن بوده که به این علایم علم نشانه یا علم کتیبه می گویند.برای تبیین بیشتر متن ذیل را باهم مرور می کنیم.
علم نشانه روشی برای رمزگذاری میباشد. رمزگذاری برای حفاظت از وسایل پنهان کرده شده آنهم از خطرات گوناگون بوده بسیار مفید و کارآمد نیز بوده است ، چرا که یا در جایی خودش باقی می ماند یا بعدا میتوانستند دفینه مدفون شده را دوباره برداشته و مورد استفاده قرار دهند ، بدون آنکه گزنده ای متوجه آن گردیده باشد.
نشانه ها بهمراه راه حل و تدبیرشان نوعی زبان برای فهماندن منظور و موضوعی می باشد . نشانه ها بصورت حکاکی گود برجسته و نقاشی بتاریخ امروزه رسیده اند هر شکلی که بر صخره ها و تخته سنگها توسط انسان ها اعمال شده باشد حتما دارای مقصود خاصی بوده و در کل دارای معنایی خواهد بود توجه داشته باشید که هیچ تلاش و زحمتی در گذاردن علامت و نشانه ای بی دلیل انجام نشده اما این به این معنا نیست که هر حکاکی و نگاره ای که بر روی سنگ ها دیده میشود به معنای وجود دفینه در آن محل نمی باشد زیرا گاهی برای اعلام موضوعاتی مهم و یا اخطار به دیگر افراد نیز علایم و نشانه هایی ایجاد می گشت و یا اینکه نشانه یافت شده معمولا بصورت مستقیم جای دفینه را نشان نمی دهد و می بایست نشانه یا نشانه هایی دیگر نیز تا رسیدن به هدف اصلی بیابیم
سنگ نگاره ها قطعا چیزی را به ما می گویند و هدف از ساختنش هم نیز همین بوده است بطور مثال: اکثر حکاکی های گرد که در روی بسیاری از سنگها و همچنین کوهها و صخره دیده میشود ، به معنای قبر و مزار می باشد که اکثرا این قبرها هم خالی می باشند هدف از ساخت و حکاکی آنها در نزدیکی یا کنار قبرها دلیلی جز اجرا مراسم دینی و مذهبی نداشته و در داخلشان روغن ریخته و آتشی روشن می ساختند که این همان شمع هایی هست که امروزه نیز بر روی قبر روشن می کنیم باید در اینجا این نکته را هم اضافه کنیم که تمام جوغان ها به این منظور ساخته نشده اند و بسته به اندازه قطر یا عمق آنها و همچنین محل قرارگیری و اشکال مختلف آنها کاربردشان متفاوت بوده است مانند حکاکی های گود هندسی که ما برای سهولت کار به تمام آنها جوغان (جوغن) می گوییم و شامل اشکالی همچون دایره بیضی مربع مثلث مستطیل و… میباشد
بر همین اساس ما آنها را باید بصورت زیر دسته بندی کنیم:
۱ – نمادهای حکومتی و متعلق به حکام و درباریان که یا مقام و منزلت آن را نشان می دهد یا اینکه قدرت یا توان و بزرگی دولت یا حکومت را به تصویر می کشد
۲- نمادهای دینی مذهبی و اعتقادی که معرف ادیان واماکن مقدس و معابد بوده و نیز روحانیون بلند پایه و مقبره آنان می باشد
۳- نمادهای متعلق به اقوام و قبابل مختلف که نشانه و علامتی برای معرفی آن اقوام می باشد
۴- نمادهای متعلق به اشخاص متمول و سرداران وغیره که نشان دهنده شان هر یک می باشد
۵- نمادهای هنری و تزیینی که برای خود هنر و زیبایی مورد استفاده قرار گرفته است
ضمنا برای یادگیری معنای مختلف جوغن ها و یادگیری طریقه صحیح رمزگشایی آنها کتاب نمادها و نشانه ها را تهیه و مطالعه نمایید.

تهران تا قرنها پس از ظهور اسلام یكی از ییلاقات شهر ری به شمار می‌رفت، كه دارای باغهای میوه فراوان و آب و هوایی سالم و مفرح بود. در بعضی از اسناد از تهران به عنوان بخشی از قصران و بخشی از ری یاد شده و در بخش دیگر در حساب حوزه دماوند بود. در كتیبه‌هایی كه از آشوریان به جای مانده عبور از تهران و رسیدن به دماوند ذكر شده، بطوریكه مرحوم حسن پیرنیا در كتاب ایران باستان می‌نویسد: «یكی از سركردگان آشوری از قلمرو ماد گذشته تا بیكنی یا كوه لاجورد (دماوند كنونی) راند و آشوریها اینجا را آخر دنیا پنداشتند.» …
منطقه تهران که در شمال غرب فلات مرکزی ایران قرار گرفته از زمانهای دور و ادوار پیش از تاریخ منطقه های مسکونی بوده و ردپای فرهنگ های پیش از تاریخی را در گوشه و کنار آن می توان سراغ گرفت. بررسیها و کاوشهای باستانشناسی از یک سده قبل تا به امروز بسیاری از مراکز فرهنگی در دشت تهران را مشخص و معلوم ساخته و نشان می دهد که این دشت حداقل از نیمه دوم هزاره دوم (عصر آهن) تا به امروز مسکونی بوده است. از زمانی که شهر تهران در سال ۱۲۰۰ هـ.ق توسط آقامحمدخان قاجار به پایتختی ایران برگزیده شد تا به امروز حوادث بی شماری را به خود دیده است. تاریخ افسانهای تهران به «شیث بنآدم» و «هوشنگ پیشدادی» می رسد….

تلفن تماس جهت سفارش دستگاه

 09013545415

در حین گودبرداری از یک ملک شخصی در شر ری ۴ خمره در دیواره نمایان می شود که باعث حیرت همه می شود البته نزاعی هم بر سر این مسله رخ می دهد و باعث درگیری می شود. پلیس ورود پیدا می کند
مدیر میراث فرهنگی شهر ری:
خمره‌های کشف شده در عملیات گودبرداری در شهر ری مربوط به آذوقه است و خبری از سکه‌ نیست. درحال حاضر با دستور مقام قضایی عملیات گودبرداری متوقف شده تا باستان‌شناسان تحقیقات خود را ادامه دهند.این گود برداری مربوط به یک ملک شخصی در مرکز شهر ری بوده و خمره ‌ها در عمق ۴ متری کشف شده است.

تلفن تماس جهت سفارش دستگاه

 09013545415