اسرار کاوش

نادر شاه افشار یکی از بزرگترین و نام آورترین پادشاه هان ایران بوده که دستاوردهای زیادی نصیب ایران کرده است.نادر در زمان حکومت خود بارها به کشاورهای اطراف حمله کرده و غنایم و دفینه های زیادی را به ایران آورد به نحوی که گفته می شود دارای بزرگترین دفینه های دنیاست .طبق اسناد و روایات تاریخی دفینه بزرگ نادرشاه در نقطه ای از استان خراسان مدفونه که هنوز کسی نتوانسته به آن دست بیابد .البته در گوشه کنار استان پهناور خراسان سابق دفینه های زیادی منتسب به نادر کشف شده ولی دفینه عظیم نادر کماکان مدفونه.
مایکل اکس ورسی در کتاب خویش به نام شمشیر ایران ، سرگذشت نادرشاه می گوید :
نادرشاه در اوج دوران شاهنشاهی خویش ارتشی بالغ بر ۳۷۵ هزار نفر در اختیار داشت ، ارتش اوپرقدرت ترین ارتش آن زمان درجهان به حساب می آمد.
او در طول مبارزات خود « نبرد قارص ، آق دربند ، هرات ، کرنال ، تنگه خیبر ، یغوارد ، مورچه خورت و دامغان » نشان داد که یک نابغه نظامی است.نادرشاه را می توان از بهترین و موفق ترین رهبران نظامی تاریخ نامید.

تلفن تماس جهت سفارش دستگاه

 09013545415

از دیگر قبور شناسایی شده ، قبور خرسنگی است که هنوز به طور قطع قدمت آن مشخص نشده ولی بر اساس نتایج بدست آمده از حفاری محوطه های ۶۴ ،۸۸ و۱۲۰ این قبور از دوره فرا هخامنشی تا دوره ساسانی قدمت دارند و احتمالاً در دوره اشکانی نیز ساختن چنین قبور برای دفن اموات وجود داشته است. در ساخت این قبور ابتدا چاله ای به عمق نیم متر تا یک متر در خاک کنده شده و سپس جسد را به صورت دست و پا جمع به همراه هدایا در داخل آن قرار داده و روی آن را با خاک پوشانده و در اطراف آن سنگچینی که به صورت دایره ای یا مربع و یا چند ضلعی نامنظم به مساحت ۲ تا۱۰متر ساخته اند. در ساخت سنگچین از سنگ‌های بزرگ به ابعاد بیش از یک متر مربع یا کمتر استفاده شده است و به همین خاطر از این قبور بنام قبور خرسنگی نام برده شده است.

قبر.قبور خرسنگی.گنج یابی.آثار شناسی.دفینه یابی

قبور توده سنگی(خرف خانه ها)

در تنگ بلاغی و کوهای مجاور آن، گورهای شناسایی شدکه به صورت حرمی شکل و به وسیله سنگ خشکه چین با قطر ۵/۱ متر الی۱۲متر به ارتفاع ۱تا۵/۲متر دیده می شود. در ساخت این قبور ابتدا سنگچینی دایرهای در روی زمین چیده شده و حفره گور را به صورت دایره ای کوچک یا بیضی شکل به ابعاد ۱تا۵/۱متر به صورت تو خالی ساخته اند و اطراف آن را با سنگ خشکه چینی کرده اند و بعد از آنکه به اندازه دلخواه بالا آمد جسد را در داخل آن به صورت جنینی دفن کرده (بر اساس شواهد موجود احتمالاً در این گورها از خاک برای پوشاندن اموات استفاده نشده است) و بعد از گذاشتن هدایا در آن، روی آن را با تخته سنگ پوشانده اند. این قبور برای اولین بار توسط استروناخ معرفی شده است و متاسفانه بیش از۹۵ درصد از این قبور حفاری غیر مجاز شده است.
در خرف خانه ها جنازه به شکل نشسته دفن میشده به این صورت که ابتدا اموا در سه متری بعد محکم کاری و جنازه نشسته و سپس خاک و چیدمان سنگی چهار گوش به ارتفاع دو متر.

قبور.قبور توده سنگی.خرف خانه ها.گنج یابی.آثار شناسی.دفینه یابی

نشان پای سگ : در دفینه یابی، علامت پنجه سگ یا گرگ، یکی از نمادهای یونانی بوده و در مزارها و یا سنگ قبرها یافت نمی شود. بیشتر بر روی تخته سنگ ها و به شکل برجستگی مشاهده می شوند. رد پای گرگ به صورت نادر، بر روی دیوارها نیز کار شده است. در دفینه یابی، نماد پنجه سگ به چه چیزی اشاره دارد
پنجه سگ، در آن ناحیه به یافته شدن یک درپوش دفینه اشاره می کند. گاها نیز ورودی یک مزار را نشان می دهد. به دلیل اینکه سگ معمولا حیوان صادقی می باشد، در کنار مرده دفن می شده است. رد پای سگ، می تواند به معنای این باشد که به همراه مرده، اشیای زینتی اش نیز دفن شده است.

در دفینه های وزیری برای آثارشناسی دفینه از نمادهایی استفاده می شد که بهترین مفهوم را داشته باشد تا بازماندگان وزیر و یا پادشاه حتی بعد از مرگ آنها بتوانند با رمز و رموزی که داشتند به دفینه خود دسترسی داشته باشند.
سردیس سرباز در آثارشناسی دفینه یعنی نگهبان ،یعنی هر جایی که سردیس سرباز یا تندیس کامل سرباز دیده شده چه با کلاه و نیزه و چه بدون نیزه و فقط سردیس باید به دنبال یک ورودی باشیم .ورودی ای که آن سرباز از آن مراقبت میکند و معمولا پشت سرباز قرار میگیرد یعنی برخلاف نگاه سرباز. نوع پوشش سرباز نشان از دوره های تاریخی مختلف دارد و بیانگر تاریخ و صاحب آن دفینه می باشد.البته وجود تندیس سرباز به ویژه هخامنشی در استان فارس و اصفهان و در اطراف شهر پارسه و تخت جمشید نشان دهنده مسیر تخت جمشید بوده و بر مطلب بالا صدق نمی کند.

شهر بلخ (به پارسی باستان: باکتریا) ، شهر اصلی و پایگاه قدرت هخامنشیان در شمال افغانستان بود. این شهر به‌راستی یکی از کهن‌ترین شهرها و تمدن‌های جهان باستان محسوب می‌شود و باختر به احتمال قوی زادگاه فیلسوف و پیامبر ایران باستان به‌نام زرتشت است، که بدین‌ترتیب افغانستان، زادگاه آیین مزدیسنا است!

اولین قایق های ساخته شده در دوره پیش از تاریخ بسیار ساده بودند. آنها از مواد طبیعی موجود در طبیعت مانند چوب، حصیر یا پوست باد کرده حیوانات ساخته می شدند. آثار بسیار ناچیزی از آنها بدست باستان شناسان رسیده است.
می دانیم که آشوری ها در هزاره اول پیش از میلاد از شناورهای بادی استفاده می کردند. این شناورها معمولا جهت عبور از رودخانه استفاده می شدند. آشوربانیپال در سنگ نگاره خود در گزارش فتح شهر کارکمیش هیتی ها می نویسد: از فرات که در حال طغیان بود عبور کردم. از قایقهای بادی ساخته شده از پوست بز استفاده کردم و به Sخاک کارکمیش رسیدم. این قایقها قلعه کوب و کالسکه های مرا عبور دادند. همه شاهان کارکمیش پیش من تسلیم شدند. من گروگان گرفتم و به سوی لبنان حرکت کردم. قایق های بادی پوست حیوانات هنوز هم در چین و هنداستفاده می شوند.

کلک ها شناورهای ساده ای بودند که از مواد اولیه موجود در منطقه تهیه می شدند. کلک بر روی آب شناور است و معمولا تخت ساخته می شود. بر عکس قایق که بخشی از آن درون آب می ماند و بخی بیرون است، کلک ها روی آب شناور می مانند. . در مهری از ۳۲۰۰ سال پیش از میلاد در بین النهرین به کلک حصیری اشاره شده است. استرابو و پلینی نیز استفاده از این نوع کلک های حصیری را در بین النهرین و مصر گزارش کرده اند.

دو سال پیش اخبار فراوانی از دو برادر دوقلوی ایتالیایی که بازمانده‌های ارتش کمبوجیه در مصر را کشف کرده‌اند، در چند رسانه‌های غیرمعتبر انگلیسی‌زبان منتشر شد. ما ایرانیان نیز که معمولاً در برابر خارجیان احساس ضعف می‌کنیم و تصور می‌کنیم هر چه در نشریات فرنگی گفته شود، وحی منزل و بلاتردید است؛ همچون همیشه ذوق‌زده و احساساتی شدیم و بدون احساس نیاز به کسب اطلاعات بیشتر از منابع موثق علمی، آنرا خبر اول روزنامه‌ها و نشریات کردیم. در برخی گزارش‌های فارسی از این خبر، چنان روی دوقلو بودن این دو برادر تأکید و اصرار شده بود که گویی اگر آنان دوقلو نبودند، ارتش کمبوجیه کشف نمی‌شد.

ساختار خبر بسیار عامیانه و مناسب نشریات جنجال‌مآبی بود که به دنبال مخاطب بیشتر و جلب‌توجه هستند. هیچ گزارش علمی یا دست‌کم گزارش مقدماتی که متکی به شواهد باستان‌شناختی، نقشه‌ها و عکس‌های مستند باشد، وجود نداشت و چند عکس بی‌ربط با موضوع و ساختگی نیز در پیشانی اخبار آمده بود که سخت سوءظن برانگیز می‌نمود. بازگوییِ روند مطالعات و سیر منطقی آن، و نیز نام مکان‌هایی که در آن خبر آمده بود، همگی با یکدیگر متناقض و بی‌ارتباط بودند.

اما آنچه در این میان عجیب، باورنکردنی و تأسف‌بار می‌نمود، واکنش تأییدآمیز مسئولان وقت سازمان میراث فرهنگی در قبال این خبر دروغین بود که به این سادگی و بدون بررسی و مطالعه کافی به دام دلالان عتیقه افتاده بودند. واکنش و اظهارنظری با عنوان «بزرگترین کشف تاریخی قرن» که توانست حیثیت دستگاه باستان‌شناسی ما را مورد تمسخر جهانیان قرار دهد.
این نگارنده در همان زمان نخستین کسی بود که به نادرست بودن این خبر واکنش نشان داد و با انتشار مطلبی که در رسانه‌های وقت منتشر شد و نیز مصاحبه با رسانه‌ها و مناظره با سخنگوی سازمان در رادیو گفتگو، این ادعا را از اساس نادرست و نوعی فریبگری از سوی دلالان عتیقه دانست. نگارنده همچنین پیشنهاد کرد که اگر مسئولان سازمان تمایل به آثار ایرانی در مصر دارند، بهتر است بجای یک ادعای دروغین به پیگیری سنگ‌نوشته‌های پنج‌گانه داریوش در مصر بپردازند که هیچ اثری از آثار آنها وجود ندارد. کتیبه‌هایی که فرمان‌نامهٔ ساخت و نخستین بهره‌برداری از آبراه میان دریای سرخ و رود نیل هستند و در هیچیک از کتاب‌ها و وب‌سایت‌هایی که به آثار باستانی مصر پرداخته‌اند، عکس و نشانیِ دقیقی از این کتیبه‌ها که هر کدام ده‌ها تن وزن داشته‌اند، وجود ندارد.
مسئولان وقت سازمان میراث فرهنگی نه تنها از تکذیب‌نامه نگارنده استقبال نکرده و توجهی به عواقب آن ننمودند که حتی در اطلاعیه‌هایی که گاه به گاه از سوی روابط‌عمومی آن منتشر می‌گردید، ناپسندترین خطاب‌ها و اتهام‌ها را بیان می‌داشتند.

سپس نسخه‌ای از نوشته خود را برای زاهی حواس- باستان‌شناس مصری و دبیرکل شورای عالی آثار باستانی مصر- فرستادم و ایشان پس از چند روز، در اطلاعیه‌ای ماجرای کشف بقایای ارتش کمبوجیه در مصر را خبری بی‌اساس و گمراه‌کننده خواند. چندی بعد، پائولو گاللو- باستان‌شناس ایتالیایی و مسئول کاوش‌های غرب مصر- نیز این ادعا را تکذیب کرد.
چرا برای ما و روزنامه‌نگاران ما تجربه نمی‌شود که بسیاری از اخبار حوزه باستان‌شناسی را دلالان عتیقه، مکتشفان دروغین و تاریخ‌سازانِ به ظاهر ملی‌گرا و مدافع آثار باستانی می‌سازند و می‌پرورند؟ اخباری همچون کشف پادشاه مومیایی‌شده در کردستان، مومیایی کورش در زیر ساختمان آرامگاه، وصیت‌نامه‌های گوناگون برای شخصیت‌های تاریخی، روزی قلابی به نام روز جهانی کوروش، کتیبه هخامنشی رامهرمز، جام طلای هخامنشی، غرق شدن تخت‌جمشید و آرامگاه کورش در دریاچه سد سیوند، و اخیراً ادعای برداشتن تندیس فردوسی از میدان فردوسی تهران.
هر آن سخنی که به فراوانی تکرار شده باشد، الزاماً سخنی مبتنی بر واقعیت‌ها نیست.

قادسیه شهری در جنوب عراق امروزی در نزدیکی نجف و کربلا قرار دارد که روزگاری بخشی از ایران بزرگ بود. شهر قادسیه در جنوب شهر تیسفون، پایتخت ایران بزرگ ساسانی، قرار داشت. تیسفون در نزدیکی بغداد در قلب عراق امروزی میباشد. (نام شهر بغداد نیز نامی ایرانی به معنی خداداد است و ساخت شهر بغداد هم از شهر فیروزآباد گرفته شده.)

نبرد قادسیه از جنگ های خونین میان ایرانیان و اعراب بود که با کمکهایی که سلمان فارسی به اعراب نموده و تاکتیکهای جنگی ایرانیان را به آنان آموخته بود و همچنین به دلیل طوفان شنی که به سمت ایرانیان آغاز به وزیدن گرفت، سپاه ایران شکست خورد.

رستم_فرخزاد سردار دلیر سپاه ایران که در میان طوفان شن در میان پنج تازی محاصره شده بود، در این نبرد جان باخت و درفش سرافراز کاویانی سرنگون شده و بدست اعراب افتاد. درفش زرد و سرخ و بنفشمان دریده شده و زر و گوهرهایش به غارت رفت و همچنین کاخ تیسفون بدست آنان افتاده و همه گنج و خواسته آن غارت شد و آتشکده آن خاموش گردیده و کتابخانه بزرگ آن به آتش کشیده شد.

‘میزسنگ یا دُلمِن’ ، گونه‌ای از سنگ ‌افراشت ‌های دوران باستان است که شامل تخته‌ سنگ مسطحی بود که بدون استفاده از ملات روی چند سنگ راست قرار داده می‌شد ، تخته سنگ مسطح به منزله سقف میزسنگ به کار می‌ رفته است.
دلمن ‌ها به عنوان گور برای دفن مردگان ساخته می‌شد و یکی از بناهای شاخص دوران نوسنگی به شمار می‌آید، این گورها را غالبا در شیب تپه‌ ها می‌ساختند یا با خاک روی آن را می ‌پوشاندند.
میزسنگ ‌ها بازمانده ‌های گورهای دالانی هستند که باران ، خاک روی آنها را شسته‌ است. این میزسنگ‌ ها دالانی دارد که تخته‌ سنگ‌ های بزرگ منتهی به محفظه ‌ای دایره ‌ای شکل و بیشتر اوقات دارای طاقی جلو آمده‌ است که در حکم دیوارهایش هستند و در آن هر یک از چند حلقه سنگی از پشت ردیف زیرین به درون کشیده می ‌شود تا آنکه حلقه ‌ها از بالا مسدود می ‌شوند.
میزسنگ‌ ها ، در ایران ، کره ، سوریه ، اردن و اسرائیل یافت می‌ شوند و به ۲ گروه بزرگ و کوچک تقسیم می شوند که دسته بزرگ مسکن اولیه شبیه به غار است و دسته کوچک به عنوان مقبره استفاده می شده ‌است.
این نوع معماری در فصول گرم فضای خنکی را ایجاد می‌ کرد و برای بهبود هوا در فصول سرد، سنگ‌ چین دیگری به شعاع تقریبی هشت متر دور اتاقک اول چیده می‌ شد تا خاکریز روی سقف را از پراکنده شدن حفظ کند.
گورهای میزسنگی بیشتر از دوران پیش از تاریخ و دوره تاریخی شمال ایران در نواحی مشگین شهر ، نمین ، آستارا و تالش (لیگون) ناحیه دیلمان بر پا مانده است.