گنج یابی و دفینه یابی در کنار آبشارها,روش مخفی نمودن دفینه در آبشارها

 

در قدیم ﺁبشارها محلی دنج برای مدفون کردن دفینه ها بودند و کمتر کسی به مکان ﺁن شک میکرد. مدفون کردن دفینه در این ﺁبشارها به این گونه بود که اول مسیر ﺁب را تغییر میدادند و جایی را که ﺁبشار در ﺁن نشست میکرد کاملا خشک می کردند و حفره ای زیر قسمت نشست ﺁبشار حفر میکردند و ته حفره را کاملا با ساروج لایه پوشانی میکردند.

گنج یابی و دفینه یابی در کنار آبشارها,روش مخفی نمودن دفینه در آبشارها

 

گنج یابی و دفینه یابی در کنار آبشارها,روش مخفی نمودن دفینه در آبشارها,دفینه آبشار,گنج آبشار,گنج و دفینه در کنار آبشار,گنج یابی در کنار آبشارها,دفینه یابی در کنار آبشارها,مخفی نمودن گنج و دفینه در دهانه آبشار,پنهان کردن گنج و دفینه و عتیقه جات در آبشار,مدفون کردن گنج و دفینه و عتیقه در آبشار,معنی و مفهوم علامت و نشانه آبشار در گنج یابی و دفینه یابی,کارشناسی جوغن آبشار در گنج یابی,نماد و علامت آبشار در دفینه یابی,دانلود فیلم کلیپ تصاویر و عکس پیدا کردن گنج و دفینه در کنار آبشار

آثار علائم و نشانه های آبشار در باستان شناسی

در قدیم ﺁبشارها محلی دنج برای مدفون کردن دفینه ها بودند و کمتر کسی به مکان ﺁن شک میکرد. مدفون کردن دفینه در این ﺁبشارها به این گونه بود که اول مسیر ﺁب را تغییر میدادند و جایی را که ﺁبشار در ﺁن نشست میکرد کاملا خشک می کردند و حفره ای زیر قسمت نشست ﺁبشار حفر میکردند و ته حفره را کاملا با ساروج لایه پوشانی میکردند. سپس دفینه را در ﺁنجا قرار میدادند و باز روی ﺁن را ساروج ریخته و مهر و موم میکردند و برای جلوگیری از نفوذ رطوبت به درون ساروج لایه ای را به پهنای ۷ سانتی متر از زغال درون ﺁن میریختند و یک لایه خاکستر از سوزاندن همان زغال در بالای ﺁن می ریختند و لایه ملات ﺁخر ساروج را با زغال مخلوط کرده و روی خاکستر ریخته و ﺁنجا را مهر و موم می کردند.

گنج یابی و دفینه یابی در کنار آبشارها,روش مخفی نمودن دفینه در آبشارها

گنج یابی و دفینه یابی در کنار آبشارها,روش مخفی نمودن دفینه در آبشارها

دوباره مسیر ﺁب را باز کرده و ﺁبشار مثل سابق در کف حوض دست ساخت نشست کرده و بدین صورت باز هم طبیعی و دست نخورده به نظر میرسید. با این روش هر شخصی که از ﺁنجا میگذشت متوجه این ﺁثار نمیشد و به راحتی از کنار ﺁن عبور میکرد. البته ساخت این مکانها بیش از یک هفته زمان میبرد تا ساروج ساخته شده و به طور کامل خشک شود و ﺁب در ﺁن نفوذ نکند دقیقا این بنا را طوری طراحی میکردند که شبیه به حوض طبیعی به نظر برسد و به مرور زمان ﺁبی که از بالای ﺁبشار به سمت پایین روی حوض سرازیر میشد همراه خود سنگریزه و گل شسته شده را می ﺁورد به طوری که حوض زیر این سنگریزه و گلها کاملا مخفی میشد

Treasure-seeking and finding treasure with waterfalls, cascades method of hiding treasure, treasure waterfall, waterfall treasure, treasure and treasure beside the waterfall, treasure hunting with waterfalls, finding treasure with waterfalls, hidden treasure and treasure at the mouth of the waterfall, hidden treasure and treasure and antiques at the waterfall, buried treasure and treasure, and Antique waterfall, waterfall meaning of signs and symptoms in treasure-seeking and finding treasure, treasure-seeking undergraduate Jvghn waterfall, waterfall sign symbol and treasure seeking, download film clips and photo images to find the treasure and treasure beside the waterfall

 

 

 



تاريخ : چهارشنبه 24 شهریور 1395 | 13:19 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

 

 

 

معنی و مفهوم آثار و نشانه های تنور در گنج یابی و دفینه یابی 

 

اگر تنور در زیر یک متری کشف شود نشان دفینه نیست و فقط برای پخت و پز استفاده می شد ...

تنور این سری راجب تنورها میخوام صحبت کنم تنورها در قدیم کاربرد زیادی داشتند و شما آنهارو میتونید در مکان های بلند و زمینی مسطح به صورت گنبد که سر آن از خاک بیرون آمده یا در بعضی نقاط که آب و هوای کبیری دارد به صورت تل شناسایی کنید چون به علت گرد و غبار خاک و گذشت زمان با انباشته شدن خاک در روی آن به صورت تل درآمدن .
دفینه ای را که داخل تنور میگذاشتند معمولا  قسمت کف در  متراژ ۷۰ سانتی جاسازی میکردند و علائمی که در تنوره هایی که شامل دفینه هستند در داخل دیواره تنوره به صورت شعمدان یا گل نگاره مشخص میکردند و در اکثر تنوره ها از داخل تنوره به تنور دیگه در بقل آن راه داره که ازبالا آثاری نداره و فقط آثار یک تنور مشخص است ولی وقتی به داخل میروید متوجه میشوید که تنوری دیگر به صورت مخفی در کنار آن موجوده که اگر به این صورت باشه دفینه در آتاق دوم در کف است .

 

 



تاريخ : چهارشنبه 24 شهریور 1395 | 13:12 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

جوغن کاسه سنگ یا فنجانک کاربرد و دلیل وجود جوغن چیست؟ آیا به قبر مربوط است؟ آیا به دفینه مربوط است؟ یا وجود آن فقط ریشه و دلایل مذهبی و اعتقادی دارد؟

جوغن کاسه سنگ یا فنجانک کاربرد و دلیل وجود جوغن چیست؟ آیا به قبر مربوط است؟ آیا به دفینه مربوط است؟ یا وجود آن فقط ریشه و دلایل مذهبی و اعتقادی دارد؟

 

جوغن کاسه سنگ یا فنجانک کاربرد و دلیل وجود جوغن چیست؟ آیا به قبر مربوط است؟ آیا به دفینه مربوط است؟ یا وجود آن فقط ریشه و دلایل مذهبی و اعتقادی دارد؟,جوغن,جوغن چیست,معنی جوغن در باستان شناسی,آیا جوغن نشانه قبر است,معنی و مفهوم جوغن چیست,جوغن ها و کاسه ها نشانه قبر هستند,علائم و نشانه های جوغن بر روی تخته سنگها,چند عدد جوغن یا سوراخ بر روی تخته سنگ بزرگ و صاف,آثار علائم و نشانه های کاسه و جوغن بر روی سنگهای بزرگ,دفینه و گنج های جوغن

⛔️جوغن ,کاسه سنگ یا فنجانک؟!⛔️   
شاید بیشترین چیزی که مورد اختلاف نظر گنج پژوهان,حفاران حرفه ای و باستان شناسان واقع میشود مبحث جوغن است.
کاربرد و دلیل وجود آن چیست؟ آیا به قبر مربوط است؟
آیا به دفینه مربوط است؟
یا وجود آن فقط ریشه ودلایل مذهبی و اعتقادی دارد؟
یا هرسه مورد!!!

گفته میشود که جوغنها(کاسه سنگها) از کهنترین و گسترده ترین آثار موجود درمیان سنگ نگاره های جهان از جمله ایران است.
جوغن درمیان باستان شناسان به فنجانک معروف است و به اتفاق نظر اکثریت باستان شناسان ربطی به دفینه و حتی قبر هم ندارند.
بعضی از باستان شناسان معتقدند که تاکنون قبر هیچ جوغنی یافت نشده است و این نظریه را رد میکنند.!
البته این حرف را نمیتوان به تمام موارد تعمیم داد.

حال ما قصد داریم که تعریف جامعی از جوغن را ارائه دهیم.
معروف است که ریشه جوغن ها به مهرپرستان باز میگردد.
در ایران باستان(که مبدا آن نامشخص است) تا زمان اشکانیان که مذهب رسمی در این کشور وجود نداشت بسیاری از ایرانیان بر باور مهرپرستی یا میترائیسم بودند,که آناهیتا(ایزدبانوی آبها) یکی از الهه های این آیین بود(که حتی یکی از بزرگترین و محبوبترین ایزدان آریایی و آیین زرتشت بوده است).
بنابراین وقتی فردی میمرد در اطراف او در میان سنگها کاسه ای میتراشیدند تا آب در آن جمع شود و متوفی مورد رحمت آناهیتا قرار بگیرد.حال ممکن بود این کاسه سنگ روی قبر متوفی باشد,آبراهی داشته باشد که این آب در مسیر قبر جاری شود یا کلا از قبر دور باشد و اشاره ای به آن نکند.

این رسم ساخت کاسه سنگها حتی در میان مسیحیان و ارمنیان نیز وجود داشت.
چه بسا ممکن است روی سنگ قبر بعضی از آنان کاسه سنگی را مشاهده کنید که دلیل تراشیدن این کاسه ها بر روی سنگ قبر مسیحیان و ارمنیان این بوده که در این کاسه ها آب و دانه ریخته شود تا پرندگان از آنها تغذیه کنند و ثواب اخروی آن مشمول متوفی قرار گیرد. در این قبور کاسه سنگها اکثرا روی خود قبر قرار دارند و مستقیما به خود قبر مربوط میشوند.درست است که مربوط به دفینه نخواهد بود ولی مسلما به قبر مربوط است!!
نمونه این قبور در گورستان پکاچیک سلماس و قبرستان پینه شلوار تبریز مشاهده میشود.
همچنین رجوع شود به مقاله:
(بررسی ومقایسه تطبیقی طشت آبهای قبور در آرامگاههای تخت فولاد و ارامنه اصفهان_اکبرشاهمندی)
همچنین نمونه این جوغنها را میتوان با طرحها و نقوش متفاوت در قبرستان یهودیان و حتی خاور دور نیز مشاهده کرد.
درست است که نمیتوان تمام جوغنها را به قبور ربط داد ولی نمیتوان این ارتباط را به طور قطع انکار کرد!

بعضا هم معتقدند که در این کاسه ها آتش,عود و بخور روشن میشده که مربوط به اعتقادات مذهبی بوده که آیا برای متوفی بوده یا نه و اینکه به قبری اشاره داشته باشد مشخص نیست.
بعضا هم از آنها برای عصاره کیری گیاهان و کوبیدن غلات و … استفاده میشده.
حتی توجه انسانهای پیشین نسبت به آسمان و ستارگان نیز در جوغنها قابل بررسی است. چنانچه شبیه به صور فلکی در حالتهایی و ترکیبهایی از جوغنها مشاهده شده است.

حال این اعتقاد که جوغنها به گنج و دفینه مربوط میشوند از کجا سرچشمه میگیرد.
از آنجا که در ایران باستان (از عصرآهن که تدفینها شکل دیگری به خود گرفت تا قبل از ساسانیان ) به همراه متوفی اشیائی, بسته به اعتبار مادی ومعنوی, طبق اعتقادات و مبانی مذهبی دفن میشده, این عقیده دربین عوام بوجود آمده که پس هر جوغنی مربوط به یک قبر است و هرقبری هم مملوء از اشیاء زینتی و باارزش است!
خیر متاسفانه یا خوشبختانه این عقیده فاقد هرگونه پایه و اساس است و فقط وسیله ایست برای کسب درآمد افراد سودجو و سرکیسه کردن مردم ساده.
حال تکلیف جوغنهای عمودی روی صخره و سقف غارها و امکان سربسته چه میشود؟
در اینگونه موارد هم قانون ثابتی وجود ندارد.
بعضا اشاره به مکان یا هدفی خاص دارند,بعضا هم علائم تاییدی در کاوش و حفاری میباشند.
حتى بعضي از جوغن ها به چاهى در اطراف اشاره دارند.
*البته هدف اين مطلب فقط بررسي قرار دادن همان كاسه سنگها بوده نه جوغنهاي مثلث و مربع و بيضي و … چراكه آنها هم بسته به شرايط معانى و تفاسير متفاوتى خواهند داشت كه توضيح آنها از حوصله مطلب خارج است.*

درپایان باید بگوییم که جوغنها, کاسه سنگها یا فنجانک ها فاقد هرگونه قانون یا معنی ثابتی میباشند که آیا فقط مربوط به مراسم مذهبی بوده یا مروبط به قبور هستند یا به مکان یا هدف خاصی اشاره دارند.

 

 



تاريخ : چهارشنبه 24 شهریور 1395 | 12:53 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

 

بزرگترین گنج پیدا شده در جهان,کشف گنج بزرگ به ارزش ۶۰۰ میلیارد دلار در معبدهای هندوستان,گنج و دفینه و زیرخاکی و عتیقه الماس طلا

 

 راهب‌های هندی خیلی تلاش کردند تا پای پلیس و نیروهای امنیتی به معبد تاریخی باز نشود. اما فایده‌ای نداشت. پلیس کرالا که هر بار به خاطر رفتار نگهبان‌ها با گردشگرها و بازدیدکننده‌ها با داستان تازه‌ای مواجه بود، این بار تصمیم گرفت کار را یکسره کند. مهر و موم طاقه اول که شکسته شد راز مگوی راهبان هندی هم برملا شد. در زیر زمین معبد کرور کرور طلا و جواهر وجود داشت. معبد «سری پادمانابهاسوآمی» شش طاقه بزرگ دارد که در ۱۵۰ سال اخیر کسی حتی نزدیکشان هم نرفته.. طاقه اول پر از صندوق‌های طلا و جواهر بود و طاقه دوم مملو از مجسمه و تندیس‌های زرین از خدایان متعدد هندو. هنوز چهار طاقه دیگر دست نخورده مانده بود که کار به جاهای باریک کشید. دولت هندوستان اعلام کرد دیگر کسی حق ورود به معبد را ندارد تا معلوم شود چه میزان طلا و جواهر در زیرزمین قایم شده است!

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

دنیا زیر و رو می‌شود

 خبر زمانی جنجال به پا کرد که ایندیا تایمز به نقل از یکی از مسوولان درگیر در برنامه کاوش گنج اعلام کرد رقمی که تا امروز هندی‌ها از گنج تازه‌شان اعلام کرده‌اند خیلی بالاتر از این حرف‌هاست؛ چیزی حدود ۶۰۰ میلیارد دلار!

فکر می‌کنید یک گنج چقدر می‌تواند ارزش داشته باشد؟ یک میلیون دلار؟ یک میلیارد یا … اصلا حساب این اعداد و ارقام را از سرتان بیرون کنید. گنجی که دو هفته پیش در هندوستان کشف شد، کاری کرد که تصور همه از گنج و ثروت باد آورده و … به کلی عوض شود. این گنج که در زیرزمین یک معبد هندی پیدا شده، چیزی حدود ۲۳ میلیارد دلار ارزش دارد، مبلغی که می‌تواند اقتصاد هندوستان و حتی منطقه را تکان بدهد. البته پیدا شدن گنج تازه شروع یک دردسر جدید است، این مجموعه با ارزش، حالا کلی صاحب پیدا کرده.

راهبان هندوی معبد «سری پادمانابهاسوآمی» ایالت کرالا سال‌ها از ورود مردم به قسمت مشخصی از معبد جلوگیری می‌کردند. مردم حتی اجازه نداشتند نزدیک طاقه‌های معبد بشوند. دست کشیدن به درهای مهر و موم شده معبد هم جرم حساب می‌شد. ماجرا ادامه داشت تا زمانی که یک گردشگر خارجی تصمیم گرفت به هر قیمتی که شده از یکی از درهای قفل شده ساختمان عکاسی کند. همین مساله باعث درگیری او و راهبان معبد شد. او هم برای اینکه هندی‌ها را ادب کند، دست به دامان یکی از معروف‌ترین وکلای منطقه کرالا شد و از او خواست تا با تشکیل پرونده‌ای قضائی راهب گستاخ را به سزای عملش برساند. وکیل هندی هم دست به کار شد و بعد از کلی تحقیق به این نتیجه رسید که درهای معبد هندی برای سال‌های متمادی به طرز عجیبی مهر و موم شده‌اند و رفتار راهب‌های آنجا چندان عادی و معمولی نیست. وکیل دادخواستی برای دادگاه عالی هندوستان نوشت. نوشتن شکایت نامه همان و ریختن پلیس هند به معبد و باز کردن درها همان!

 

کسی خبردار نشود

بزرگترین گنج پیدا شده در جهان,کشف گنج بزرگ به ارزش 600 میلیارد دلار در معبدهای هندوستان,گنج و دفینه و زیرخاکی و عتیقه الماس طلا

بزرگترین گنج پیدا شده در جهان,کشف گنج بزرگ به ارزش ۶۰۰ میلیارد دلار در معبدهای هندوستان,گنج و دفینه و زیرخاکی و عتیقه الماس طلا

 راهب‌های هندی خیلی تلاش کردند تا پای پلیس و نیروهای امنیتی به معبد تاریخی باز نشود. اما فایده‌ای نداشت. پلیس کرالا که هر بار به خاطر رفتار نگهبان‌ها با گردشگرها و بازدیدکننده‌ها با داستان تازه‌ای مواجه بود، این بار تصمیم گرفت کار را یکسره کند. مهر و موم طاقه اول که شکسته شد راز مگوی راهبان هندی هم برملا شد. در زیر زمین معبد کرور کرور طلا و جواهر وجود داشت. معبد «سری پادمانابهاسوآمی» شش طاقه بزرگ دارد که در ۱۵۰ سال اخیر کسی حتی نزدیکشان هم نرفته.. طاقه اول پر از صندوق‌های طلا و جواهر بود و طاقه دوم مملو از مجسمه و تندیس‌های زرین از خدایان متعدد هندو. هنوز چهار طاقه دیگر دست نخورده مانده بود که کار به جاهای باریک کشید. دولت هندوستان اعلام کرد دیگر کسی حق ورود به معبد را ندارد تا معلوم شود چه میزان طلا و جواهر در زیرزمین قایم شده است!

 

پیش ما باشد بهتر است

 

همان روز اول که جریان کشف گنج فاش شد دورتادور معبد را پلیس و نیروهای امنیتی قبضه کردند. ماجرای عجیبی پیش آمده بود. خاندان سلطنتی «تراوانکور» که سال‌ها کار رسیدگی به امور معبد را به عهده داشت، اجازه بیرون بردن سر سوزنی از طلا و جواهرات را به مقامات دولت هندوستان نمی‌داد. طبق یک رسم دیرینه مدیریت معبدها وظیفه خانواده‌هایی است که هم حکمرانی منطقه را به عهده دارند و هم به امور مربط به زائران بودایی می‌رسند. همین رسم قدیمی به آنها این اختیار را داده که هر چه به معبد تقدیم شد مال آنها باشد. در واقع قانونا کسی نمی‌تواند به مال و اموال معبد بدون اجازه آنها تعرض کند. حتی اگر آن کس یک مقام عالی رتبه باشد. سر همین جریانات بین نیروهای دولتی هندوستان و راهبان معبد «سری پادمانابهاسوآمی» دعوا شد. حالا مردم هم پشت راهبان هندی را گرفته‌اند و معتقدند هدایایی که در این ۱۵۰ سال تقدیم معبد شده، متعلق به راهبان است و کسی حق دست درازی به آن را ندارد. البته دادستانی هندوستان گوشش به این حرف‌ها بدهکار نیست و تا امروز فقط دو طاقه باز نشده باقی مانده است. دعوا اما همچنان ادامه دارد.

 

طلسم گنج دامنگیر شد

 داستان پیدا شدن گنج هندی از همان ابتدا دردسرساز بود. دو – سه روز اول تعداد زیادی از مردم به سمت معبد هجوم آوردند. نه اینکه بخواهند به گنج دست‌درازی کنند؛ خانواده‌های فقیر کرالا به معبد می‌آمدند و بچه‌هایشان را جلوی در به امان خدا ول می‌کردند و می‌رفتند. به این امید که آنها را به عنوان خادم معبد قبول کنند و آینده‌شان تامین شود!

دردسرها تازه شروع شده بود که راهب بزرگ معبد مرد. «ساندارا راجان» همان کسی بود که جلوی نیروهای امنیتی ایستاد و اجازه نداد حتی یک مثقال از طلاهای معبد از آن خارج شود.

حالا اینکه راهب ۷۰ ساله خودش مرده یا سرش را یک جورهایی زیر آب کرده‌اند سوالی است که پلیس هندوستان هنوز هیچ جوابی برای آن ندارد!

 بیشتر از اینها می‌ارزد

 ۳۱ کیلوگرم سکه طلا متعلق به دوران حضور کمپانی هند شرقی، ۱۰۰سکه زمان ناپلئون بناپارت، یک تن طلای خالص ریخته شده در قالبی به طول شش متر، یک گردنبند ۱۵ متری با وزن ۵/۲ کیلوگرم، ۱۰ کیلوگرم الماس دست نخورده، یک صندوقچه پر از آویزه‌های طلا و مروارید. ۵۰۰۰ انگشتر طلا، ۱۰۰۰ عدد گردنبند الماس نشان و بیشتر از یک میلیون عدد زنجیر طلای ریز و درشت… این فهرست تمامی ندارد. در فهرست بلند بالایی که مقامات خزانه داری هندوستان از گنج تازه یافته کرالا سیاهه کرده‌اند، جواهرات گران قیمت دیگری هم وجود دارد. نمونه‌اش مجسمه طلایی شیوای هندی که در اولین کاوش از زیر زمین به دست آمد و نشانه‌ای شد از وجود یک گنج بی‌پایان. روزهای اول که کاوشگران و باستان شناس‌ها وارد زیرزمین معبد هندی شدند و اولین در ورودی به گنجینه تاریخی را باز کردند ارزش گنج را ۱۱ میلیارد دلار اعلام کردند. دو سه روزی بیشتر نگذشته بود که با باز شدن مهر و موم طاق دوم ارزش گنج یکدفعه به ۲۳ میلیارد دلار رسید. هفت صندوق بزرگ پر از سنگ‌های قیمتی و ۷۰ صندوقچه از جواهرات تزئینی ارزش گنج را یکشبه دو برابر کرد. اینجا بود که خبر پیدا شدن گنج مثل بمب در دنیا صدا کرد. ۲۳ میلیارد دلار پول کمی نبود. درآمد ملی کنیا یا اتیوپی در سال تقریبا همین عدد است! با این اوصاف باز هم رقم اعلام شده حساسیت زیادی ایجاد نکرد. خبر زمانی جنجال به پا کرد که ایندیا تایمز به نقل از یکی از مسوولان درگیر در برنامه کاوش گنج اعلام کرد رقمی که تا امروز هندی‌ها از گنج تازه‌شان اعلام کرده‌اند خیلی بالاتر از این حرف‌هاست؛ چیزی حدود ۶۰۰ میلیارد دلار!

 

 

تخمین ارزش گنج که اعلام شد دیگر فقط هندی‌ها نبودند که اخبار لحظه به لحظه پیدا کردن گنجینه‌های جدید معبد کرالا را دنبال می‌کردند. هندوستان یکشبه در راس اخبار اقتصادی دنیا قرار گرفته بود؛ آن هم در شرایطی که بحران اقتصادی آمریکا هر دقیقه وخیم تر از قبل می‌شد و یونان، پرتغال، اسپانیا و باقی کشورهای اروپایی هم دست به عصا اقتصاد بحران زده‌شان را پیش می‌برند. در چنین فضایی تزریق حجم عظیم دلارهای تازه کشف شده هندی می‌توانست محاسبات اقتصادی دنیا را به هم بزند. اگرچه هنوز در کشور تازه قدرت گرفته آسیایی ۸۰ درصد مردم با روزی دو دلار دستمزد زندگی‌شان را می‌چرخانند و فقر و بدبختی از سر و کول مردم بالا می‌رود اما رشد اقتصادی هندوستان در چند سال اخیر این کشور را به چهارمین اقتصاد موفق دنیا تبدیل کرده و آنها به عنوان یکی از رقبای اصلی آمریکا و چین سعی دارند بیش از پیش روی اقتصاد جهانی تاثیر بگذارند. اگر رقم ۶۰۰ میلیارد دلار ارزش گنج هندی درست باشد و اگر شایعه اینکه در هر کدام از طاقه‌های معبد هنوز چندین کیلو طلا و جواهر پنهان شده باقی مانده درست از آب در بیاید و از همه مهم‌تر اگر همه دارایی‌های معبد به دست دولت بیفتد آن وقت به زودی باید منتظر تولد یک غول اقتصادی باشیم: هندوستان!

 

 

 



تاريخ : چهارشنبه 24 شهریور 1395 | 12:48 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)
 حفاری کردن همانند یک عملیات است قبل از اینکه خاک را زیر و رو کنید باید داده ها و نشانه های سطح خاک را به شکل خوبی تجزیه و تحلیل کرد.

۱.باید از روشهای آرکولوژیک (باستان شناسی) در تحقیقات مقدماتی و سطحی و در حفاری استفاده نمود تا شانس موفقیت شما بالاتر برود

۲٫برای شناختن ساختار  و لایه های خاک از رشته  ژئولوژی( زمین شناسی ، علمی که درباره زمین و چگونگی مواد و ترکیبات و تغییرات آن بحث می کند.) استفاده نمود تا گمراه نشویم.

۳٫برای فهم اینکه آثاری که بدست آمده از چندین و چه کانی هایی تشکیل شده و یا چه نوع سنگ قیمتی در ساخت آن استفاده شده باید از شاخه کانی شناسی  که یکی از شاخه های زمین شناسی است استفاده کرد.

۴٫محاسبه تقریبی هزینه های جستجو بررسی و حفاری کردن باعث برنامه ریزی دقیق و موفقیت در کار می شود

۵٫برای شناخت اشکالی که بر روی صخره ها حک شده و همچنین شناخت آثار تاریخی بدست آمده باید تاریخ هنر و تاریخ تمدنها را مطالعه نمود و استفاده کرد.

۶٫حفاری کردن همانند یک عملیات است قبل از اینکه خاک را زیر و رو کنید باید داده ها و نشانه های سطح خاک را به شکل خوبی تجزیه و تحلیل کرد.

۷٫برای زودتر رسیدن به هدف باید از تکنولوژی استفاده کرد.

۸٫بسیاری از نشانه ها و اشکال به شکل الفبایی و طبق قواعد ریاضی بدست می آیند.برای حل کردن این معماها باید از علم هندسه که شامل مجموع قوانینی مانند یادگیری زبان علائم و نشانه ها , اندازه گیری طول و عمق, واحدهای اندازه گیری در ریاضی که این قوانین در بسیاری از گوردخمه ها تومولوسها و بسیاری از دفینه های شخصی رعایت شده است استفاده نمود .

۹٫باید از اطلاعات مردم که شامل افسانه ها داستان ها و باورها که مربوط به منطقه مورد کاوش شماست نت برداری کرد یادتون باشه گاهی نکته ای کوچک کاری بزرگ انجام می دهد البته معمولا این جور افسانه ها با اغراق همراه است اما همه این ضرب المثل رو شنیدیم که میگه تا نباشد چیزکی مردم نگویند…..

۱۰٫برای یادگیری جنبش ها و ساختار قومی و دینی جوامع باستانی باید  تاریخ ادیان را مطالعه و استفاده کرد.



تاريخ : سه‌شنبه 23 شهریور 1395 | 22:54 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

تقسیم بندی غارها و تشخیص طبیعی از دست کند

دوستان بدلیل اینکه در دفینه یابی یک حفار در طی جستجوهای خود ممکن است بارها با غارها مواجه شود لذا باید در مورد غارها و چگونگی تشکیل غارها و تشخیص غارهای طبیعی از دست کند اطلاعات هر چند کم داشته باشد تا کمتر دچار اشتباه گردد.

به طور کلی غار فضای خالی زیرزمینی است با حداقل یک دهانه به خارج از پوسته زمین که هیچ گونه ابعاد خاص و مشخصی ندارد و گاهی در داخل زمین قرار دارد و یا گاهی در دل صخره ها، غارها از نظر تقسیم بندی به دو دسته تقسیم می شوند:

الف – غارهای طبیعی
ب – غارهای مصنوعی (دست کن)

غارهای طبیعی:

۱- غارهای بوجود آمده بر اثر نفوذ آبهای اسیدی در لایه های آهکی (که ۹۸% غارهای موجود از این روش بوجود می آیند)
۲- غارهای بوجود آمده بر اثر فرسایش امواج
۳- غارهای بوجود آمده بر اثر زلزله و چین خوردگی های لایه زمین
۴- غارهای آتشفشانی
۵- غارهای بادی
۶- غارهای یخی

غارهای مصنوعی:

غارهایی که توسط انسان بصورت حفره هایی در دل صخره ها با هدفی خاص بوجود آمده اند.

۱- غارهای بوجودآمده بر اثرنفوذ آب اسید دار در لایه آهکی:

غارهای بوجود آمده بر اثر نفوذ آب اسید دار در لایه آهکی به طور کلی بر اثر هوازدگی فیزیکی و عملکرد نیروهای داخلی و سستی سطوح لایه بندی سنگها، شکستگی ها و ترکهایی در بخش های سطحی پوسته زمین بوجود می آید و از نظر ترکیبات شیمیایی بر اثر نفوذ آبهای اسید دار حاصل از ریزش های جوی و حل دی اکسید کربن موجود در هوا  در مسیر ترکها و شکستگی های بوجود آمده در مناطق با جنس کانیهای کربناتی و تداوم جریان آب در آن عمل انحلال کربنات کلسیم غیر محلول بوسیله آب اسید دار صورت می گیرد و بی کربنات کلسیم محلول تولید می شود.آب محتوی بی کربنات کلسیم بنا به قوه جاذبه در مسیر این درز ها جریان می یابد و حاصل انحلال به داخل رودخانه های نزدیک که انتهای شکستگی ها است یا به صورت چشمه ای که در انتهای شکستگی ها است تخلیه می شود و تداوم این عمل طی میلیونها سال و خرد شدن کربنات کلسیم به وسیله آب اسید دار و حمل آن به خارج باعث ایجاد فضای خالی می شود که غار نامیده می شود.

۲- غارهایی که بر اثر زلزله و یا چین خوردگی زمین بوجود می آیند:

گاهی توسط زلزله یا بر اثر حرکات و جبنشهای زمین ساختی، شکاف هایی کم و بیش بزرگ در کوهها ایجاد می شوند گاه نیز عمل نفوذ آب در آنها موجب بوجود آمدن استالاکتیت و استالاکمیت و سایر تزئینات اهکی می شود و این غارها از نظر شکل نامنظم بوده و در مواردی داخل شدن به آنها بسیار خطرناک می باشد در این غارها خرده سنگهای اطراف به طور آراسته طبقه بندی نشده و اغلب روی لبه ریزش قرار دارند و هر لحظه امکان فرو افتادن آنها می روند مانند غار (اسپهبد خورشید) در ۲۷۰ کیلومتری تهران در ناحیه دو آب سواد کوه استان مازندران و بورنیک

۳- غارهای بوجود آمده بر اثر فرسایش امواج:

امواج و فشار ناشی از ضربه های موج بر روی لایه های نرم به مرور زمان طولانی می تواند حفره هایی را بوجود بیاورند از این دسته غارها می توان به غارهایی که در بین تشکیلات مرجانی زیر آبی اشاره کرد.

۴- غارهای آتشفشانی (لاوا):

در اثر جریان مواد مذاب که از دامنه ها به پایین سرازیرند و زمانی که لایه رویی این گدازه ها بر اثر مجاورت با هوا زودتر سرد می شود، لایه زیری در حال حرکت است در نتیجه بعد از اتمام جریان فاصله هایی مابین لایه رویی و زیرین ایجاد می گردد که البته بخارات آب و گاز نیز در ایجاد فاصله بین این دو لایه دخیل هستند در نتیجه غاری تونلی بوجود خواهد آمد که غاری با دیوارهای صیقلی خواهیم داشت مانند غار ایوب در بخش شهر بابک در جنوب خاوری شهر یزد.

۵- غارهای بادی:

این دسته از غارها بر اثر فرسایش تدریجی بوجو می آیند. جریانات هوایی شدید که ما آن را باد می نامیم همراه خود ذرات ریز ماسه و شن را در سرعت های بسیار زیاد بر روی سنگها می کوبد و به تدریج در آن قسمت بر اثر فرسایش و اصطکاک حفره ای ایجاد می گردد که معمولاً نیز زیاد بزرگ نیستند.

۶- غارهای یخی:

این دسته از غارها معمولاً در ارتفاعات یافت می شوند و بر اثر جریانات شدید هوای سرد در داخل این غارهای کوچکترین ذرات آب به بلورهای یخ تبدیل می شوند و همیشه دمای آنها زیر صفر می باشد مهمترین این غارها بیشتر در کوههای آلپ یافت می شوند و به غارهای دنا و یخ مراد می شوند اشاره کرد.

غارهای مصنوعی:

غارهای دست کن و یا دست ساز مانند غار قلعه جوق در اراک – غار اسک در جاده هراز – غار کوگان لرستان، این دسته از غارها به صورت مصنوعی و به دست انسان در دل سنگ ها و یا کوه ها کنده شده اند تا مورد بهره بردرای و استفاده قرار گیرد. کلاً این دسته از غارها بر اساس ۵ هدف اصلی و یا نیاز ساخته شده اند.البته در بعضی موارد این غارها چند کاربردی نیز بوده اند

۱ – زندگی ۲- نظامی ۳- مذهبی ۴- معدن ۵٫خزانه و دفینه های بزرگ



تاريخ : سه‌شنبه 23 شهریور 1395 | 22:50 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

 

شتر در حال راه رفتن یعنی مال جلوتر است. شتر ایستاده یعنی گنج همانجاست . اگر شتر بار داشته باشد حتماً در آن نزدیکی یک گنج وجود دارد شتر نماد گنج و یا موارد خاص با ارزش است معمولاً در 50 یا 65 قدم جلوتر یک علامت دوم هم دارد. اگر شتر نشسته باشد گنج در زیر سنگ باتلاق یا داخل غار است .

اگر شتر داخل غار باشد گنج داخل غار است. اگر چند شتر در پشت هم باشند و آخرین شتر نشسته باشد دفینه آن در پشت سر آخری می باشد. اگر شتر سرش پایین بود ، دفینه همانجا جلوی شتر است. کوهان شتر ممکن است علامت تل خاکی یا یک تپه بسیار کوچک سنگ چین باشد . اگر یک کوهان داشته باشد یک برجستگی در روبروی آن است و اگر کوهان شتر 2 تا باشد ، دو تل و یا تپه کوچک وجود دارد که یکی درست است و دیگری برای گمراه کردن ساخته شده است.



تاريخ : سه‌شنبه 23 شهریور 1395 | 22:47 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

اگر در جایی که آرنج قرار می گیرید علامتی وجود داشته باشد احتمالاً روبروی سنگ باید یک برجستگی کوچک (تل خاکی) باشد که دفینه در داخل آن است

اگر سنگ صندلی در داخل غار باشد و در اطرافش کنده کاری های گرد و دایره شکل باشد ، گنجینه یک حاکم یا رئیس در داخل صخره های غار ، اتاق های مخفی وجود دارد که معمولاً در کف غار می باشد . البته دیوارهای غارحتماً  باید بررسی شوند و فراموش نکنید که کف غار را نیز بررسی نمایید . در حالتی که در روبری سنگ صندلی دره ایی وجود داشته باشد اگر روی صندلی نشستید و پاهایتان به زمین خورد ، دفینه درست زیر پای شما قرار دارد.

اگر در سنگ صندلی هر دو تکیه گاه دست موجود بود. می تواند دفینه در روبروی صندلی در داخل چاهی باشد و اگر یک دسته داشت به سمت آن دسته را دقت کنید . و در آخر اینکه اگر سنگ صندلی به اندازه نشستن دو نفر باشد ، دفینه در زیر خود صندلی بوده که با ساروج یک درپوش دارد.



تاريخ : سه‌شنبه 23 شهریور 1395 | 22:44 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

جویندگان گنج چگونه با کاغذهای کاهی راهی سرزمین های قدیم می شوند

جويندگی گنج يك افسانه و داستان نيست چرا كه خيلي‌ها در اين دنياي وسوسه‌آميز به دل كوه‌ها و مناطق مرموز پاي مي‌گذارند به اميد اين‌كه ثروتي رؤيايي به‌دست آورند.
هميشه در داستان‌ها و فيلم‌ها ديده‌ايم كه جويندگان گنج نقشه‌هايي در دست دارند كه علايم خاصي روي آن ديده مي‌شود و يك كارشناس مي‌تواند با خواندن اين علايم نقش راه بلد را بازي كند.
همين وسوسه‌ها كافي است كه گروهي شياد دست به كار شده و با استفاده از طمع انسان‌ها گنج‌نامه‌هايي دروغين را وارد بازار سياه كنند.
شايد باور نكنيد كه از ابتداي هزاره دوم در قسطنطنيه و بغداد گنج‌نامه‌هاي قلابي از سوي گروه‌هاي زيرزميني رواج پيدا كرد كه امروزه نمونه‌هاي تقلبي اين نقشه‌ها در موزه ها نگهداري مي‌شود. پژوهش‌ها نشان مي‌دهد برخي از اسناد تاريخي مهم كه در گذشته‌هاي دور نگاشته شده است تنها وجود گنج‌هاي تقلبي را آشكار مي‌كنند و تاكنون معلوم نيست كه گنج‌نامه واقعي باشد.

تاراج اشياي باستاني
هر نسل از انسان كه متولد مي‌شود با سعي و تلاش براي پيشرفت و ترقي مي‌كوشد تا يادگارهايي گرانبها و باارزش براي آيندگان به جا بگذارد.
سرزمين ما طلايه‌دار فرهنگ غني بوده است كه بخش بسيار كوچكي از آن را مي‌توان در گالري‌ها و موزه‌هاي مشهور اروپا و امريكا ديد، ميراثي كه متعلق به گذشتگان و آيندگانمان بوده كه به نوعي به يغما رفته‌اند.
در سال‌هاي گذشته گروهي فرصت‌طلب با رفتن به روستاها اشياي قديمي و باارزش را با قيمت بسيار پايين مي‌خريدند و سپس با بالاترين قيمت به دلالان اروپايي مي‌‌فروختند و در تاريخ نيز آمده است كه بيشترين بخش گنج‌هاي ايراني در زمان حمله اسكندر مقدوني به تاراج رفته ‌است اين در حالي بود كه دلالي اشياي قديمي با سوءاستفاده از ناآگاهي روستائيان و ديگر ناآگاهان افزايش يافت و در چند دهه گذشته خساراتي به ميراث كشورمان وارد كرده است.
نبايد از اين موضوع بگذريم كه دست يافتن به طلا و جواهرات قديمي و ميراث گذشتگان براي خيلي‌ها وسوسه‌انگيز است، اشيايي كه شايد از عمر آن‌ها بيش از هزار سال يا خيلي بيشتر مي‌گذرد. البته بايد به اين نكته نيز اشاره كرد كه خاك كشورمان غني از گنجينه‌هاي گذشتگانمان است و به قول يك كارشناس اروپايي اگر خاك ايران 7 بار غربال شود باز هم باارزش است و پر از گنجينه.
شايد گذرتان به خيابان منوچهري تهران افتاده باشد، درست آنجايي كه مغازه‌هايي با ويترين اشياي قديمي و باارزش در كنار يكديگر مشتريان خاص خود را دارند وقتي سؤالي از آنان مي‌كنيد كه بر فرض اين كاسه سفالي از كجا آمده است ادعا مي‌كنند آن را از مشتري خريده‌اند يا اطلاعي ندارند و بعضي از آنان نيز ديگر جوابتان را نمي‌دهند تا از مغازه‌شان بيرون برويد!
براي بسياري سؤالاتي به‌وجود مي‌آيد كه آيا گنج واقعيت دارد و اين اشياي قديمي اتفاقي پيدا شده‌اند يا گروهي گنج‌نامه و نقشه‌هايي داشتند كه توانسته‌اند به آنان دسترسي پيدا كنند و به فروش ميليوني و گاهي ميلياردي آن دست بزنند؟!
پاسخ دادن به اين سؤالات سخت و دشوار بود چرا ‌كه يافتن كساني كه به دنبال گنج هستند يا اطلاعاتي هر چند غيرواقعي از گنج‌نامه دارند كار ناممكني است. تنها يك مرد كه چندين سال در اين زمينه فعاليت داشت را پيدا كرديم قول داديم هيچگاه مشخصاتش را فاش نكنيم تا رازهاي پنهان گنج و نقشه‌هاي گنج را
فاش كند.
از توهم تا واقعيت
آقاي «م» با ادعاي اين‌كه گنج‌نامه وجود دارد و خود آن‌ها نيز جزو ميراث باارزش هستند مي‌گويد: «معمولاً گنج‌نامه‌ها در نسخه‌هاي وزيري و شاهي موجود هستند كه نسخه‌هاي وزيري نسبت به نسخه‌هاي ديگر از اعتبار بيشتري برخوردار هستند و روي پوست، الواح سنگي و طلا منقوش شده‌اند و بين 200 ميليون تا چندين ميليارد تومان فروخته مي‌شوند و توضيحات يا راهنماي يافتن گنج نيز در متن نوشته‌ها قرار دارد البته نسخه‌هاي دروغين آن‌ها نيز در اختيار برخي افراد سودجو قرار دارد و آنان با قيمت‌هاي بالايي اينگونه گنج‌نامه‌ها را مي‌فروشند و در واقع كلاهبرداري مي‌كنند.
گنج‌يابي ماهواره‌اي
وي مي‌افزايد: با به‌دست آمدن يك گنج‌نامه معتبر، قاچاقچيان عتيقه بستگي به مقدار اموالي كه به‌دست مي‌آورند سهمي را براي مترجم نوشته‌هاي باستاني در نظر مي‌گيرند و پس از ترجمه و مشخص شدن مكان گنج‌ تيم ديگري وارد عمل مي‌شود كه در واقع جويندگان گنج هستند كه دستگاه‌ها و ابزارهاي خاص اين كار را دارند. بعضي از دستگاه‌هاي آنان به ماهواره‌هايي كه درجو قرار دارند، متصل هستند و با پرداخت هزينه آن به دلار به شركت خارجي مي‌توان از نقطه‌يابي ماهواره‌اي استفاده كرد، سپس تيم ديگري كار خود را آغاز مي‌كند، تيم حفاري كه وظيفه دارد تله‌هاي احتمالي را خنثي كند، تله‌هايي همچون شمشير برگردان يا حوضچه‌هاي اسيدي و در آخر گنج به‌دست آمده پس از فروش به ارزش يك‌سوم خود به سهم مساوي بين اعضاي اين تيم تقسيم مي‌شود.
خطر مرگ در مسيرگنج!
گاهي برخي قاچاقچيان براي به‌دست آوردن گنج پا در تله‌هايي كه در مسير گنج‌ها از ساليان بسيار دور تهيه شده‌اند، مي‌گذارند و ناخواسته به كام مرگ فرو مي‌روند ولي عده‌اي نيز براي به‌دست آوردن ثروت بيشتر همدستان خود را به قتل مي‌رسانند يا اين‌كه هنگام فروش گنجينه دستگير مي‌شوند.
گاهي ديده مي‌شود كه بعضي‌ها هنگام حفاري به قسمتي از گنجينه‌ها آسيب مي‌رسانند و زمان استخراج آن‌ها را نابود مي‌كنند به‌ويژه ظروف سفالي. از سوي ديگر گروهي نيز هستند كه وقتي در شرايط گرفتار شدن از سوي پليس قرار مي‌گيرند اين ظروف را كه قاچاق آن مجازات سنگيني دارد از بين مي‌برند.
گروه ديگر گنج‌ياب‌هاي ناشي هستند كه به‌صورت تصادفي گنجي را پيدا كرده‌اند و از ترس گرفتار شدن در چنگ قانون سكه‌هاي طلا يا مجسمه‌هاي زرين را كه شايد بيش از چند ميليارد ارزش دارد ذوب مي‌كنند و به شكل شمش طلا درمي‌آورند كه شايد 100 ميليون تومان نيز ارزش نداشته باشد و با اين كار ضربه بسيار سنگيني به ميراث فرهنگی كشور
وارد مي‌كنند.
پاداش بي‌ارزش براي يابندگان گنج
آقاي «م» در اين باره مي‌گويد: در كشورهاي اروپايي اگر كسي عتيقه يا اشياي قديمي و با ارزش را پيدا كند آن را به اداره دولتي تحويل مي‌دهد و كارشناسان روي آن ارزش‌گذاري مي‌كنند و پاداش بسيار خوبي به يابنده گنج مي‌دهند كه گاهي بين يك‌سوم يا نيمي از ارزش گنج است ولي در كشور ما تنها قدرداني از يابندگان گنج يك سفر زيارتي سياحتي است! و همين انگيزه همكاري مردم با سازمان ميراث را كم كرده و دامنه فعاليت در قاچاق اشياي عتيقه را گسترده‌تر مي‌كند. اگر سازمان ميراث فرهنگي با در نظر گرفتن پاداش‌هاي مناسب و اعطاي امتيازات خوب به مردم آنان را تشويق به تحويل عتيقه‌جات ميراث‌هاي گذشتگان كند، ديگر شاهد از بين رفتن اين‌گونه ميراث‌هاي گرانبها و ناياب نخواهيم بود.
برخي از قاچاقچيان اشياي به‌دست آمده را به يك سوم قيمت يا كمتر به دلالان مي‌فروشند و خريداران نيز كساني هستند كه در اروپا يا امريكا موزه يا گالري دارند و با به نمايش گذاشتن ميراث كشورمان پول خوبي از اين راه به‌دست مي‌آورند.
گنج‌نامه در بين خارجي‌ها؟
نقشه گنج يا همان گنج‌نامه نشانه‌اي از محل گنج دفن شده، معدن از دست رفته و يك راز با ارزش يا يك مكان مخفي است. نقشه گنج بيشتر در داستان‌ها شايع است تا واقعيت! اما صرف نظر از استفاده ادبي گنج‌نامه‌ها در داستان‌ها و كتاب‌هاي تاريخي، هرچيزي كه مطابق با معيار نقشه‌باشد توصيف مناسبي از محل گنج است و گنج‌نامه ناميده مي‌شود.
طبق منابع خارجي يكي از نخستين نمونه‌هاي شناخته شده سند گنج «طومار مس مدفون» است كه در ميان درياي مرده – بحرالميت در مرز اردن و فلسطين- در نزديكي كومران Qumran در سال 1952 ميلادي كشف شد.
گفته مي‌شود اين كتيبه بين سال‌هاي 50 و 100 ميلادي نوشته شده است. اين طومار شامل فهرستي از 63 جايگاه گنجينه‌هاي پنهان از طلا و نقره است. تاكنون هيچ گزارشی مبني بر يافتن گنج طبق اين طومار انجام نشده‌است.
پژوهشگران در‌حال انجام تحقيقاتي در اين زمينه هستند كه آيا اين معدن اشياي مسي نشان دهنده تدفين دروغين است؟
در انگليس سه افسانه ادگارآلن پو، وآلفرت ويبر و جزيره گنج كه به‌نظر غير واقعي مي‌رسند درباره اين نقشه‌ها در طرح‌هاي ادبي و خطوط متفاوتي طراحي شده‌اند و به‌نظر مي‌رسد كه چيزي جز توهم نباشند.
مجازات گنج نامه نويسان
دكتر عزيز نوكنده كارشناس حقوقي و استاد دانشگاه درباره وجود گنج‌نامه‌ها و برخورد قانوني با‌
گنج نامه نويسي مي‌گويد: اولاً طبق اطلاعات كاملي كه در اين باره وجود دارد چيزي به‌نام گنج‌نامه يا نسخه‌هاي گنج يا محلي كه در آن طلا وجود داشته و گروهي محل آن را يادداشت كرده باشند وجود ندارد. زيرا حكومت‌هاي مختلف در طول تاريخ ايران وجود داشته و هرگز به تهيه گنج‌نامه دست نمي‌زدند تا افراد سود‌جو اشياي با ارزش آن‌ها را غارت كنند.
وي ادامه مي‌دهد: گنج‌نامه يك امر موهومي است كه گروهي شياد و كلاهبردار از ساده‌لوحي و طمع شهروندان سوءاستفاده مي‌كنند. روش گنج‌نامه تقلبي عمل كلاهبرداري است زيرا كسي از راه حيله و تقلب مال ديگري را بگيرد و پولي بگيرد كلاهبرداري است. مطابق ماده يك قانون ارتشا، اختلاس و كلاهبرداري تهيه گنج‌نامه جرم و كلاهبرداري بوده و مجازات آن يك تا 7 سال حبس است و جزاي نقدي معادل پولي كه از خريدار دريافت كرده‌است. كلاهبرداران گنج‌نامه‌ها را روي كاغذ كاهي و كهنه مي‌كشند و با خطوط عجيب و غريب روي اين كاغذها طراحي مي‌كنند.
در واقع اين كار نوعي صحنه‌سازي است. آن‌ها اشياي تقلبي را كه محل آن در نقشه گنج وجود دارد در محل‌هاي خاص پنهان مي‌كنند و با دريافت پول‌هاي هنگفتي گنج‌نامه‌هاي تقلبي را مي‌فروشند. كلاهبرداران بدل سكه‌هاي ساساني را ضرب مي‌كنند و در محل‌هاي خاص جاسازي كرده و روي آن را با خاك مي‌پوشانند در واقع نوعي صحنه‌سازي باستاني تا طعمه‌هايشان را فريب دهند.
شناسايي پاتوق‌هاي وسوسه‌شدگان ثروت
دكتر نوكنده در اين باره مي‌گويد: ضرب سكه هميشه در طول تاريخ در اختيار دولت‌ها بوده است و آنان براي ايجاد توازن و بالانس اقتصادي و براي اين‌كه ارزش پول پايين نيايد تعداد محدودي سكه ضرب كرده‌اند. ايران كشوري است كه از گذشته‌هاي دور پادشاهاني داشته است گاهي فلزهاي مدفون آنان به‌صورت اتفاقي توسط قاچاقچيان كشف شده‌اند. قاچاقچيان با علامت‌ها و نشانه‌هايي كه روي تپه‌ها يا جاهاي قديمي وجود دارد آن‌ها را حفاري مي‌كنند. البته هرچند گنج‌نامه‌ها غيرواقعي هستند ولي‌گنج‌نامه‌نويسان هرگز خودشان را نشان نمي‌دهند مگر اين‌كه برخي افراد ميراث‌دوست آن‌ها را لو بدهند.
دكتر رحيم ولايتي رئيس مؤسسه باستان شناسي دانشگاه تهران درباره افسانه‌هاي جعلي و گنج‌نامه‌ها مي‌گويد: نقشه گنج چيزي جز خرافات نيست ولي متاسفانه به‌دليل عدم آگاه‌سازي و آموزش عمومي در رابطه با غارت اموال باستاني و فرهنگي مردم دچار يك نوع عقب‌ماندگي، توهم و خرافات شده‌اند.
توده‌اي از مردم به‌دليل وضعيت اقتصادي و كسب پول به نقشه‌هايي كه خيال مي‌‌كنند يك شبه آن‌ها را ثروتمند مي‌كنند، روي آورده‌اند. متاسفانه بيماري غارت اموال باستاني در جامعه همه‌گير شده است و اين تنها به‌خاطر آگاهي نداشتن درباره افسانه‌هاي جعلي است. وي در اين باره به يك حادثه‌اي اشاره كرد و گفت: روزي در يكي از ماموريت‌هاي كاري متوجه شدم مردي سخت تلاش مي‌كند تا سنگی را بشكافد وي كه يك كارگر شهرداري بود و از طريق مرد كفاشي در بازار تهران شنيده بود آن جا محل دفن گنج است به‌دل صحرا زده بود تا از زير يك سنگ طبيعي گنج پنهان را پيدا كند. وي معتقد است گنج‌نامه‌ها تخيلات بيمارگونه هستند.
يك راهكار
دكتر ولايتي مي‌گويد بايد اطلاعات عمومي را در اين زمينه به‌گوش مردم رساند. بايد اين جو بيمارگونه را كه از خيالات و دروغ پردازي‌ها ناشي مي‌شود، از بين برد. اصولاً اين آموزش‌ها از وظايف مؤسسه باستان شناسي خارج است و همكاري ساير سازمان‌ها بويژه ميراث فرهنگي را مي‌طلبد.
بايد مردم را آگاه كرد كه اموال فرهنگي هويت فرهنگي ما است و به نقشه‌هاي گنج اعتماد نكنند. البته لازم است براي جلوگيري از غارت اموال فرهنگي قانوني بگذاريم تا براي جويندگان جايزه نفيسي را اهدا كنند.عده‌اي از افراد ناآگاه كه تنها دنبال طلا هستند ساير اشياي زيرخاكي و عتيقه را نابود مي‌كنند و اين خيانت به تاريخ كشورمان است. هيچ‌يك از نقشه‌هايي كه باترفند خاص از گنج نامه‌نويسان خريداري مي‌شوند مورد تاييد كارشناسان نيست و شايد وجود گنج افسانه نباشد اما گنج‌نامه‌ها افسانه‌اي بيش نيستند.



تاريخ : سه‌شنبه 23 شهریور 1395 | 22:42 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)

شمشیر های معروف تاریخ

آشنایی با 5شمشیر معروف تاریخ + عکس
شمشیرها از چندهزار سال پیش تا اواسط قرن بیستم در بسیاری از ارتش های جهان به عنوان یک سلاح اصلی و یا ثانویه به کار می روند. یکی از نشانه های تمدن ها و دوره های معروف زمانی در هر دوره، سلاح های ساخته شده در آن دوره و خصوصا شمشیرها بودند که امروزه با مطالعه آنها بسیاری از کارشناسان می توانند به بسیاری از حقایق در مورد آن دوره از تاریخ پی ببرند.

شمشیرهای زیادی در تمدن های گوناگون در طول تاریخ ساخته شده اند اما تنها تعدادی از آنها در اذهان باقی مانده اند که نوشته زیر، معرفی شمشیر معروف در طول تاریخ است.

کاتانا؛ شمشیر سامورایی

 

حتما اکثر ما تا به امروز حداقل یک فیلم سینمایی در مورد سامورایی ها تماشا کرده ایم. این جنگجویان دوران قرون وسطا در ژاپن به صورت سربازان مزدوری بودند که برای یک حاکم و یا فئودال نیرومند انجام وظیفه می کردند. سلاح اصلی آنها شمشیری به نام "کاتانا" بود که تا تا به امروز نیز برای مقاصدی همچون فروش به مجموعه داران و یا تمرین های ورزشی تولید شده و از آن بهره گرفته می شود.
این شمشیر ژاپنی در طی پروسه ای خاص با ترکیب فولاد با کربن بالا و کربن پایین ساخته می شود. شمشیر سازان ژاپنی معمولا برای ترکیب این دو گونه از فولاد آن را تا دمای 750 درجه سانتی گراد حرارت داده و سپس به صورت ناگهانی آن را به وسیله فرو کردن در آب سرد می کردند.

این تغییر ناگهانی دما باعث می شود تا فلز نهایی بدست آمده در عین داشتن قطری کم و سبکی بسیار مستحکم بوده و بنا بر نظر بسیاری از کارشناسان حتی از فولاد نیز محکم تر باشد. در این مرحله شمشیر ساز به وسیله سنگ جلا دهنده و به صورت دستی به ضربه زدن و شکل دادن شمشیر می پردازد. سپس بر اساس سفارش و نیاز مشتریان بر روی تیغه و یا دسته آن حکاکی صورت می گرفت.

یک نکته در مورد این شمشیر که آن را به یکی از مرگبارترین سلاح ها در زمان خود بدل می کرد این بود که "کاتانا" ها با وجود اندازه تقریبا کوچک با طول تیغه ای در حدود 70 سانتی متر به علت طراحی مناسب و تیز بودن تیغه ابزاری مناسب برای قطع اندام انسان و کشتن نفر مقابل است. این گونه از شمشیرها از سال 1392 میلادی تا به امروز تولید می شوند.

با افول سامورایی ها در ژاپن، صنعت شمشیر سازی نیز در این کشور رو به افول رفت. اما جالب اینجاست که در زمان جنگ دوم جهانی بسیاری از افسران ژاپنی همچنان با شمشیرهایی به ماند "کاتانا" به میدان نبرد می رفتند. این گونه های جدید از کاتانا ساده تر و ارزان تر و به وسیله ماشین آلات صنعتی ساخته شده و بر روی بدنه آن به جایی حکاکی های سنتی تنها شماره سریال حک می شده است.

تاکتیک های فراوانی در طول قرون اخیر برای استفاده از این گونه خاص از شمشیر اختراع شده است که در جنگ های بی شماری که در میان قبایل ژاپن دوران قرون وسطا در گرفته است به کمال رسیده اند. امروزه از این شمشیرها بیشتر برای نمایش و یا بعضی تمرینات خاص ورزشی مثل "کندو" بهره گرفته می شود.

شمشیر عربی

 

باید قبل از هر مسئله دیگری به این نکته اشاره کرد که شمشیر نقش بسیار مهمی را در فرهنگ عربی چه دوران جاهلیت و چه پس از ظهور اسلام داشته است. اصولا به دلیل شرایط خاص حاکم بر قبایل عرب در طول اعصار مختلف، شمشیر همیشه به عنوان وسیله ای برای دفاع از خود و یا شرکت در جنگهای قبیله ای و یا غزوات مورد استفاده قرار گرفته و در خانه و چادر اکثر اعراب حداقل یک قبضه شمشیر یافت می شد.

یکی از مهمترین مشخصه هایی که با اولین نگاه به یک شمشیر عربی نظر را به خود جلب می کند فرو رفتگی این شمشیرها در بخش تیغه است که در کنار وزن سبک این گونه از شمشیرها را به انتخابی ایده آل برای سربازان پیاده و سواره نظام بدل می کرد. در مقایسه با شمشیرهای اروپایی قرون وسطا که بسیار سنگین بوده و امکان استفاده با یک دست را نداشتند، شمشیرهای عربی از مزیت امکان استفاده با یک دست برخوردار بودند. این مسئله در زمانی حیاتی تر می شود که یک سرباز می توانست با دست دیگر خود یک سپر و یا افسار اسب را در دست داشته باشد.

برخورد با این شمشیرها در زمان جنگ های صلیبی در قرون وسطا باعث شد تا اروپایی به استفاده از شمشیرهای بلند و سنگین وزن پایان داده و به سمت استفاده از شمشیرهای سبک تر با تیغه های کوتاه تر بروند. قبضه این شمشیرها نیز از مواد مختلفی مثل: استخوان حیوانات، سنگ و یا چوب ساخته می شود.

شمشیر سازان ایرانی نیز در طول سالهای متمادی و خصوصا پس از ورود اسلام به ایران از نمونه عربی الگو برداری کرده و به تولید شمشیر پرداختند.

خاندا؛ نابودگری از هندوستان

 

کشور هندوستان صاحب یکی از قدیمی ترین تمدن ها در تاریخ بوده و در همین حال صنعت شمشیر سازی نیز از گذشته های بسیار دور در این تمدن رونق داشته است. اصطلاح "تیغ هندی" بارها در اشعار شعرای پارسی زبان آمده و بر اساس تعاریف موجود در زمان خود شمشیرهای هندی از جمله بهترین شمشیرها بودند.

"خاندا" گونه از شمشیرهای ساخت شده در شبه قاره هند است که قدمت آن به عصر آهن یعنی در حدود 600 سال قبل از میلاد حضرت عیسی (ع) باز می گردد. واژه "خاندا" در زبان سانسکریت به معنای "نابودگر" است. تیغه این شمشیر اصطلاحا دو طرفه بوده که به این معناست که از هر دو سمت آن توانایی بریدن دارند.
در طول زمان شمشیر سازان هندی با افزایش پهنای تیغه "خاندا" توانان برش دادن آن را افزایش دادند. بر اساس نوشته های تاریخی این شمشیر در برابر زره های سبک به همراه پوشش چرمی روی آنها بسیار موثر بوده و می توانسته در آنها نفوذ کند.

به طور کلی تیغه این شمشیر از جنس فولاد بوده و طول تیغه آن معمولا 90 سانتی متر است. این شمشیر به طور خواص توسط گروه های پیرو مذهب "سیک" در هندوستان مورد استفاده قرار می گرفته و جایگاه خاصی در میان این گروه مذهبی دارد. امروزه نیز تعداد زیادی از این شمشیرها در بین گروه های سیک به عنوان نمادی از مبارزات گذشته وجود دارد.

"تاک" شمشیر بلند اروپایی

 

در بین قرن چهاردهم تا هفدهم میلادی اکثر سربازان در کشورهای اروپایی از شمشیرهای موسوم به "تاک" بهره می بردند. این شمشیرها به نسبت نمونه های شرقی بسیار بلند و سنگین وزن بوده و عمدتا بایستی توسط دو دست به صورت همزمان مورد استفاده قرار می گرفتند.

تنها تیغه این شمشیرها درطولی در حدود 1 متر و 30 سانتی داشته و وزن آنها به صورت میانگین بین 4 تا 6 کیلوگرم بوده است. تیغه این گونه از شمشیرها به صورت بسیار کوچک و تیز طراحی شده و هدف عمده از این گونه طراحی دادن قابلیت نفوذ به دورن زره های سنگین سربازان و سواره نظام زره پوش در اروپای آن روزگار بود. تا قبل از طراحی این گونه از شمشیرها در اروپا شمشیرها نسل قبلی که از کنار تیز بودند کارایی خود را در برابر زره از دست داده بودند و به همین دلیل استفاده از سلاح هایی مثل گرز و تبر در بین ارتش های اروپایی رواج پیدا کرده بود.
این گونه از شمشیرها درسرزمین هایی مثل لهستان، فرانسه، انگلستان و ایالتهای آلمانی زبان آن دوره در قاره اروپا مورد استفاده قرار می گرفتند. با توجه به وزن سنگین و طول زیاد سربازان اروپایی برای حمل و استفاده از این شمشیر در اکثر اوقات با مشکل رو به رو می شدند. به منظور مقابله با این مشکل شمشیر سازان اروپایی در ادامه از طول این شمشیر کاسته و البته کتب فراوانی در مورد نحوه استفاده از این شمشیر به زبان های مختلف اروپایی به رشته تحریر در آمد.

گلادیوس، شمشیر سربازان رومی

 

امپراطوری روم برای قرن ها در قاره اروپا و بخش هایی از قاره آفریقا به عنوان قدرت مطلق شناخته می شد و به وسیله جنگ به گسترش امپراطوری خود می پرداخت. در طول سالهای اولیه رشد و گسترش این امپراطوری اسلحه سازان با بهره گیری از تجربیات تمدن های گوناگون در بحث اسلحه سازی به ساخت شمشیری به نام "گلادیوس" برای سربازان پیاده خود اقدام کردند.
هدف از ساخت این گونه از شمشیرها دادن توانایی قدرت مانور و وارد کردن ضربات سریع تر به دشمن در شرایط نبرد فاصله نزدیک در آن دروان بود. عمده درگیری های آن زمان در فواصل بسیار نزدیک رخ می داد. بسیاری از دشمنان رومی ها خصوصا در قاره اروپا اقوام ژرمن و یا گل بودند که به صورت نامنظم در جنگل ها و یا مناطق کوهستان به جنگ های شبه پارتیزانی دست می زدند.

برای مقابله با این دشمن سربازان رومی به شمشیری کوتاه با تیغه دو طرفه نیاز داشتند که بتواند به سرعت از آن استفاده کنند. "گلادیوس" شمشیری بود که با طول کلی 80 سانتی متر، وزن 1.6 کیلوگرم و پهنای تیغه 8 سانتی متر به خوبی پاسخگوی نیاز ارتش روم در آن دروان بود.



تاريخ : سه‌شنبه 23 شهریور 1395 | 22:39 | نویسنده : ganjur | ارسال نظر(0)
.: Weblog Themes By SlideTheme :.
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران


  • وب تریلر فیلم
  • وب ساح
  • وب احسان
  • وب باشگاه خبرنگاران