اسرار کاوش

دعای هفت جلاله از دعاهای بسیار مجرب است. این دعا معمولا بر روی سنگ حدید انجام میشود و خواصی عدیده دارد .

از جمله خواص دعای هفت جلاله عبارتند از :
دفع جمیع بلایا و دشمنان و آزار افراد مزاحم ، گشایش کارها و امورات روزمره ، از بین بردن چشم زخم و چشم نظر ، تقویت اعتماد به نفس و اراده و حافظه و شجاعت ، دفع سحر و طلسم و جادو ، دفع اضطراب و رفع بی خوابی ، تنظیم فشار خون ، دفع وسواس عملی ، ترک اعتیاد و عادات بد مثل پرخوری ، ترک سیگار ، تقویت اراده و اعتماد به نفس ، رفع ترس بطور کلی و خواص دیگر .

دعای هفت جلاله این است :

« اَعُوذُ بِجَلالِ اللّهِ

اَعُوذُ بِکَلِماتِ اللّهِ

اَعُوذُ بِرَسوُلِ اللّهِ

امَنْتُ بِاللّهِ و کتبه

اِنّى واثِقٌ بِاللّهِ وَ رُسُلِهِ

اَشْهَدُ اَنْ لا اله اِلاّ اللّهُ مُخْلِصا »

لوح حیات و ممات یک پیش بینی نسبی از حال بیمار است. روش فهم حال بیمار بر این طریق استوار است که :

اسم بیمار و مادرش را به ابجد (کبیر یا جمل ) محاسبه نماید و تعداد روزهایی را هم که مریض در بستر افتاده شمارش نماید و با عدد اسم بیمار و مادرش جمع نماید و سپس با عدد بیست جمع کند. در پایان بر عدد سی (تعداد روزهای ماه) تقسیم نماید و با جدول ذیل مقایسه نماید. از روی عدد باقی مانده ، سرنوشت بیمار را بطور تقریبی میتوان فهمید :

لوح حیات : ۲۸ و ۲۷ و ۲۳و ۲۲ و۱۹و ۱۷ و۱۶و۱۵و۱۴و۱۳و۱۲و۱۱و۱۰و۹و۴و۱

لوح ممات : ۳۰و۲۹و۲۶و۲۵و۲۴و۲۱و۲۰و۱۸و۸و۷و۶و۵و۳و۲

دعا برای رفع آزار فرد مزاحم (از هر نوعی) :

در کتاب شریف کافی ، روایتی برای دفع آزار فرد مزاحم (به هر نحوی که باشد) ذکر گردیده است که مجرب است. یـعـقـوب بـن سـالم گـویـد : خـدمـت حـضـرت صـادق (ع ) بـودم پـس عـلاء بـن کـامـل بـه آن حـضـرت عرض کرد :

همانا فلان کس به من (آزار و اذیت) مى کند (و هر آنچه میخواهد) مى کند؟ اگر صلاح مى دانید بدرگاه خداى عزوجل بر او نفرین کنید؟ فرمود: این از ضعف (و ناتوانى ) تو است بگو :

( اللَّهُمَّ إِنَّکَ تـَکْفِی مِنْ کُلِّ شَیْءٍ وَ لَا یَکْفِی مِنْکَ شَیْءٌ فَاکْفِنِی أَمْرَ فُلَانٍ بِمَ شِئْتَ وَ کَیْفَ شِئْتَ وَ مِنْ حَیْثُ شِئْتَ وَ أَنَّى شِئْتَ .)

خداوندا  تو از هر چیز کفایت کنى و چیزى از تو کفایت نمی نماید کار فلان کس را درباره من کفایت فرما بدانچه خواهى و هر گونه خواهى و از هر راهى و از هر جایی که خواهى .

توجه شود :

به جای کلمه فلان ، نام فرد مورد نظر (اسم فرد مزاحم) را ذکر نماید.

 نماز هفت بانو از نمازهای مجرب برای بخت گشایی و ازدواج سریع است . نماز هفت بانو فقط باید توسط مادر پسرها یا دخترها باید خوانده شود. دستورالعمل این نماز این است که : دو رکعت نماز برای هر کدام هفت بانو بطور مجزا بخواند (در مجموع چهارده رکعت) و سپس یکصد مرتبه صلوات بفرستد و ثوابش را به بانوی والامقامی که برایش نماز و صلوات را فرستاده هدیه کند .

۱ – حضرت خدیجه ۲- حضرت فاطمه (س)۳- فاطمه بنت اسد مادر حضرت علی ۴- ام البنین مادر قمر بنی هاشم ۵- حضرت زینب (س) ۶- حضرت معصومه (س) ۷- نرجس خاتون مادر امام مهدی(عج ) .

توجه شود :

بهتر است پس از نماز صبح در روزهای پنچ شنبه یا جمعه انجام شود.

به مدت چهارهفته متوالی در روزهای جمعه یا پنجشنبه انجام دهد.

تپه نوشیجان از جمله آثار خشتی منحصر به فرد بر جا مانده از تمدن های پیش از هخامنشی در ایران است. بقایایی که به دوره ی عصر آهن 3 و سپس تمدن مادها برمی گردد. بنابراین تپه نوشیجان حدود 2800 سال قدمت دارد. نوشیجان در لغت احتمالاً به معنی جایگاه نوش یا جایگاه انوش بوده است و نوش یا انوش ظاهراً نام خانمی است که بر این منطقه حکمرانی می کرده است.
تپه ی نوشیجان در سال 1343 خورشیدی مورد شناسایی قرار گرفت. در سال های 1346 تا 1356 طی 6 فصل باستان شناسی توسط موسسه ی ایران شناسی بریتانیا به سرپرستی دیوید استروناخ عملیات کاووش و مرمت در تپه انجام پذیرفت.
دستاورد فعالیت های این هیئت، شناسایی سه دوره ی معماری باستانی متعلق به دوران مادها، هخامنشیان و اشکانیان است که مهمترین و باستانی ترین لایه مربوط به سکونت اقوام ماد در این تپه از نیمه ی دوم قرن هشتم قبل از میلاد مسیح تا نیمه ی اول قرن ششم قبل از میلاد است. آثار دو دوره ی دیگر در لایه های سطحی تر قرار داشته که پس از انجام مطالعات علمی برداشته شده است.
مجموعه ی نوشیجان 80 متر طول، 30 متر عرض و مرتفع ترین بخش آن 37 متر ارتفاع دارد. آثار مکشوفه ی معماری مربوط به دوره ی ماد در تپه ی نوشیجان بر اساس مستندات دیوید استروناخ عبارتند از:

1- بنای قدیمی جبهه ی غربی موسوم به اولین آتشکده
2- تالار ستون دار موسوم به آپادانا
3- معبد مرکزی یا دومین آتشگاه
4- اتاق ها و انبارها
5- تونل
6-حصار و دژ

استروناخ معتقد است که دژ نوشیجان یکی از قلعه های تدافعی حکومت مرکزی ماد بوده است که جهت دفاع از مرزهای غربی در مقابل هجوم اقوام قدرتمند بین النهرین از جمله حکومت آشور ساخته شده است. وجود دو آتشکده در این مکان مؤید این مطلب است که علاوه بر اهداف نظامی، اعمال مذهبی و نیایش نیز در این مکان صورت می گرفته است.
مطالعه ی ویژگی های معماری خاص این مجموعه که در نوع خود معرف نخستین نمونه های الگوهای معماری کشور در فلات ایران می باشد، از جمله کاربرد طاق های هلالی، پوشش سقف به صورت گهواره ای، کاربرد مقرنس در تزیین بنا ( طاقچه های کاذب آتشکده ی دوم )، وجود یکی از نمونه های نخستین تالارهای ستون دار در تاریخ معماری ایران، استفاده از فرم و شکل چلیپا در ساختار و تزیینات ( قبل از شکل گیری صلیب در اروپا )، مطالعه ی اشیاء مکشوفه در این اثر مشتمل بر انواع ظروف سفالی، مجموعه ی اشیاء نقره ای اعم از حلقه ها و زیورآلات و قطعات متفاوت نقره ای که به ظن محققین می تواند اشکال اولیه از سکه باشد، همه و همه راه گشای اندیشمندان در شناخت بیشتر فرهنگ معماری و هنر دوران تاریخی هزاره ی اول قبل میلاد خاورمیانه است.
تپه ی نوشیجان در کنار آثار مکشوفه از باباخان نورآباد لرستان، تپه ی حسنلوی نقده، تپه سیلک کاشان،هفت تپه ی شوش، گودین تپه کنگاور، تپه ی زیویه ی سقز و … به عنوان پیش درآمد و مرجع مطالعات تمدن کهن ایرانی مطرح می باشد.

این شكارگاه، فضایی مستطیل شكل است كه 1100 متر طول و 800 متر عرض دارد اما متاسفانه هنگام احداث بلوار طاق‌بستان این دیواره در جهت شمال به جنوب قطع شده و باعث به‌وجود آمدن 2 مقطع شده است. هم اكنون نیز شهرداری كرمانشاه در حال احداث خیابانی در بخش شرقی و جنب دیوار شكارگاه است كه باعث تخریب آن است.

در ابتدای كاوش تصور می‌شد قطر دیوارشكارگاه 8 متر باشد اما هم‌اكنون كاوش‌ها معین كرده كه این دیوار 14 متر و 60 سانتی‌متر عرض دارد وبا خشت‌هایی به ابعاد 40 تا 45 سانتی متر و ضخامت 10 تا 12 سانتی متر ساخته شده است.سر پیكان مفرغی یافته شده در این كاوش تاییدی است بر شكارگاه بودن این مكان.

تندیس خسرو پرویز

در قسمت شرقی نیز در فضایی غیر از دیوار شكارگاه كه احتمالا پس از شكارگاه ساخته شده و كاربری آن فعلا مشخص نیست، قطعاتی از ظروف سفالی، خمره‌هایی مربوط به مواد غذایی و تعدادی استخوان حجیم كه هنوز مشخص نیست مربوط به چه حیواناتی‌اند به دست آمده است.مطمئنا دراین شكارگاه علاوه برمكان‌هایی برای نگهداری حیوانات، پوشش گیاهی و درختان متنوعی وجود داشته است كه مشخص كردن نوع پوشش گیاهی ونوع حیواناتی كه احتمالا در این مكان نگهداری می‌شدند از اهداف كاوش است.سرپرست كاوش در شكارگاه خسروپرویز، تصاویر حك شده در طاق‌بستان را مرتبط با این شكارگاه دانست و گفت: تصاویر شكار در طاق‌بستان مطمئنا ازاین شكارگاه الگو گرفته شده است.

در سال‌های گذشته به دلیل ساخت و سازهایی كه توسط مردم به دلیل ناآگاهی انجام شده است خسارات جبران‌ناپذیری به این محوطه تاریخی واردآمده است. هم اكنون نیز شهرداری تصمیم دارد در بخش شرقی و جنب دیوار شكارگاه خیابان احداث كند كه با این اتفاق بی‌شك این محوطه منحصر به فرد كه می‌تواند اطلاعات دقیقی از گذشته‌های دور داشته باشد، نابود می‌شود.

ش

حدوده شهر تمیشه از نظر جغرافیای طبیعی در حاشیه جنگل های دامنه شمالی کوهستان البرز جای دارد که دیوار تمیشه از بخش کوهستانی ـ جنگلی شروع و تا خلیج گرگان ادامه دارد. موقعیت جغرافیایی آن در ۱۳ کیلومتری شهر کردکوی و در حدود ده کیلومتری جنوب خلیج گرگان است . از نظر اقلیمی، دارای آب و هوای معتدل و مرطوب است. روستای سرکلاته خرابشهر از دهستان چهارکوه بخش مرکزی شهرستان کردکوی در جنوب شرقی و شرق آن قرار دارد و از لحاظ معماری سنتی دارای بافت با ارزش فرهنگی است.

از آجرهای شهر تمیشه برای ساخت و سازهای روستایی استفاده شده است. البته مطالعه مسایل انسان شناسی، جمع آوری اطلاعات مردم نگاری و حیات فرهنگی روستا می تواند اطلاعات با ارزشی در اختیار ما بگذارد. توجه به مستندات تاریخی و آثار و شواهد باستان شناسی، شهر تمیشه در دوران ساسانیان شکل گرفته و تا سده های اولیه اسلامی، آباد و معمور بوده و از زمان هجوم مغول رو به ویرانی نهاده است.

دیوار تمیشه به طول تقریبی ۱۲ کیلومتر با مصالح آجر به ابعاد ۱۰ × ۳۸ × ۳۸ سانتی متر به جهت شمال- جنوب از دامنه های شمالی سلسله جبال البرز شروع شده و به خلیج گرگان منتهی می شود که با مطالعات انجام شده بقایای بخشی از دیوار در داخل خلیج گرگان مشخص شده است. متاسفانه بیشتر بخش های دیوار از بین رفته و تسطیح شده است. فقط بقایای قسمتی از لایه های تحتانی دیوار در قسمت های جنگلی و حدفاصل روستای باغو کناره، سرکلاته باقی مانده است.

دیوار دارای خندق عمیق در قسمت غربی و به سمت شهر تمیشه است و از سمت شرق به دره های عمیق و رودخانه منتهی می شود. در مورد زمان ساخت و ارتباط دیوار تمیشه با دیوار بزرگ گرگان مطالعات باستان شناسی شروع شده است. کاوش های سال ۲۰۰۷ زیر آب های خلیج گرگان بخش هایی از دیواری به نام دیوار “تمیشه” را آشکار کرد که گمان می رود در نقطه ای به دیوار گرگان متصل می شده است. حدسیاتی نیز در این مورد وجود دارد که بخش های زیر آب دریا، قسمت هایی از پادگانی بزرگ یا حتی بندری ساسانی باشد.

گرچه در این زمینه باید تحقیقات بیشتری صورت پذیرد. این شهر پایتخت یک سلسله محلی متعلق به اوایل اسلام تا دوره سلجوقی بوده است و بقایای شهر قدیمی تمیشه و دیوار آن در غرب روستای سرکلاته خرابشهر در شهرستان کردکوی به صورت تپه های پست و مرتفع جلب توجه می کند. بخشی از عناصر حفاظتی شهر متعلق به دوره ساسانی است که در زمان سلطنت فرد انوشیروان ساخته شده بود. دیوار عظیم شهر تمیشه که از دامنه کوه واقع در جنوب روستای سرکلاته خرابهشر شروع شده و تا دریای خزر ادامه دارد نیز مربوط به دوره ساسانی است.

شهر تاريخي جرجان يكي از شهرهاي بزرگ جهان اسلام بوده است كه با شهرهايي همچون ري، مرو و جندي شاپور برابري مي كند. اين شهر معماري و شهرسازي بسيار پيشرفته اي داشته كه با كاوش هاي انجام گرفته، معلوم شد كه بيش از ۱۰۰۰ سال قبل داراي فاضلاب شهري، خيابانهايي با سنگفرش هاي منقش آجري و سيستم آبرساني به خانه ها بوده كه از طرح شهرسازي و وجود نقشه براي ساخت آن خبر مي دهد.

آبگينه ها و سفال هاي ارزشمند به دست آمده از دفينه هاي جرجان نيز گوياي اين مطلب است كه اين شهر يكي از مراكز صنعت آبگينه و سفال در دوره هاي بعد از اسلام يعني سده هاي ۵ و ۶ هجري شمسي بوده است… خرابه هاي شهر جرجان كه اكنون در سه كيلومتري جنوب غربي شهر گنبدكاووس قرارگرفته در زمان آبادي ۱۲۰۰ هكتار را شامل مي شده كه در قرن اخير به علت هاي مختلف چون كاوشهاي غيرمجاز، توسعه كشاورزي و ساخت خانه هاي جديد، از بين رفته و فقط مساحتي در حدود ۲۵۰ هكتار در دوسوي گرگان رود از آن باقي مانده است.

در اصل اين شهر در زمان سامانيان بر روي ويرانه هاي برجاي مانده از شهري ساساني بنا شد و به صورت چندضلعي نامنظم همانند شهرهاي منطقه در قبل از اسلام ساخته شده است. همه معابر اصلي و فرعي شهر با آجر و به صورت نقوش هندسي زيبا سنگفرش و چيده شده و شهر جرجان مانند همه شهرهاي آباد منطقه، ديوارهايي براي حصارهاي داخلي، خارجي و خندقي بين دو ديوار داشته كه اهالي شهر را از گزند دشمنان مهاجم حفظ مي كرد.

هر چند مصالح ساختماني حصار شهر از آجر، سنگ و گچ بوده اما به علت تخريب شديد در سال هاي گذشته، از ارتفاع و عرض حصارها و خندق اطلاعي در دست نيست. «جاويد ايمانيان» مدير پژوهشي شهر تاريخي جرجان – گنبد قابوس در مورد اين شهر مي گويد: با بررسيهايي كه از شهر جرجان صورت گرفته ثابت شده كه اين شهر از يك معماري و شهرسازي پيشرفته بهره مند بوده است.

از ويژگي هاي جالب اين شهر، كانال فاضلاب سراسري بوده كه اين مسأله اهميت فراواني در بهداشت شهر داشته است. اين كانال سرپوشيده، فاضلاب هر واحد مسكوني را از شهر خارج مي كرده است. عمق كانال فاضلاب ۳ متر و عرض آن ۱ ‎/ ۸۰ متر بوده كه با آجر و به صورت طاق گهواره اي ساخته شده است. همچنين واحدهاي مسكوني داراي چاههاي متعدد آب و آذوقه بوده و هر واحد مسكوني از كانال اصلي آب شهر مشروب مي شد.

«جاويد ايمانيان» ادامه مي دهد از آثار با ارزش معماري شهر جرجان ساخت خيابان ها و گذرهاي آجري است كه با ويژگي هاي خاصي در شهر ايجاد شده. ساخت هريك از خيابانها كه باتوجه به نياز و اهميت نقاط مختلف شهر صورت گرفته، تاكنون در كمتر شهرهاي اسلامي ديده شده است.

خيابان ها و گذرهاي شهر جرجان طرح شبكه بندي داشته و از شمال به جنوب و از شرق به غرب امتداد يافته و تقريباً همه شهر را در برمي گرفته است كه مي توان آن را نهايت ذوق و استادي معماران و شهرسازان جرجان دانست. ايمانيان مي افزايد: يكي از خيابان هاي كشف شده، خياباني است كه از دو نقطه شهر يعني امامزاده يحيي (ع) شروع و به گرگان رود ختم مي شده است. عرض آن ۱۰متر و طولش از شمال تا جنوب شهر است.

با كاوش اين خيابان، حدود ۲۰۰ متر از طول آن آشكار شده است كه بررسي ها نشان مي دهد اين خيابان در مجموع حدود ۲كيلومتر طول داشته و مربوط به ساخت و سازهاي عهد ساماني است كه به مرور زمان با بازسازي خيابان شكل آن تغيير يافته. به اين ترتيب كه از قسمت هاي مياني خيابان براي كانال آب استفاده مي كردند و با تعريض خيابان آن را به صورت بلوار مانند درآوردند كه به احتمال، آب اين كانال به ساختمان هاي اطراف خيابان منتقل مي شده است.

او ادامه مي دهد خيابان ديگري هم از طرف شرق تا مقبره قابوس امتداد مي يافته كه اين خيابان با آجر ساخته شده است و از نظر معماري قسمت هاي لبه خيابان كمي مرتفع تر از قسمت هاي مياني بوده تا به هنگام باران، آب هاي زائد از قسمت هاي مركزي به خارج سرازير شود. عرض اين خيابان ۳ متر بوده است.

كشف خيابان هاي يادشده به علاوه ديگر گذرها و كوچه هاي شهر نشان مي دهد كه شهر جرجان در قرون مياني اسلام يك نقشه شهرسازي پيشرفته داشته است. يكي ديگر از ويژگي هاي اين شهر تاريخي، عبور گرگان رود از وسط شهر است، به اين ترتيب شهر جرجان در دو سوي رودخانه واقع و به دو بخش نام هاي دهستان (شيعه نشين) و بكرآباد(سني نشين) تقسيم شده بود كه به وسيله پل هاي آجري به هم مرتبط بودند. ارگ كه در قرون اسلامي دهستان ناميده مي شده در قسمت مركزي شهر واقع شده و شكلي ۶ ضلعي داشته است.

بناهاي مذهبي و همچنين كارگاه هاي صنعتي شهر در ميان و اطراف ارگ متمركز بوده است. در خرابه اي شهر جرجان تپه هاي به نسبت مرتفعي وجود داشته كه در كاوش هاي غيرمجاز يك قرن اخير از بين رفته است. اما در يكي از اين تپه ها آثار ساختماني يك تالار ستوندار و كوره هاي آهنگري به دست آمده است. به نظر مي رسد اين كارگاه هاي صنعتي اغلب در جنب خيابان هاي اصلي شهر قرار داشته است.

صنعت شيشه و سفال گري از معروف ترين صنايع شهر تاريخي جرجان است كه نمونه هايي از آن هم اكنون در موزه هاي معروف داخلي و خارجي نگهداري مي شود و يكي از بزرگترين گنجينه هاي يافت شده از شهرهاي اسلامي زمان قديم است. هرچند شهر تاريخي جرجان در حملات مغول به سال ۶۱۷ هجري قمري از بين رفت اما از خرابه هاي به جاي مانده اين شهر هنوز شكوه و عظمت آن آشكاراست و تنها نماد برجاي مانده از اين شهر تاريخي يعني «برج گنبدقابوس» گواهي براين مدعاست.

از اين رو شهر تاريخي جرجان يكي از پر ارزش ترين آثار برجاي مانده از دوران اسلامي با شماره ۴۰ در فهرست آثار باستاني در سال ۱۳۱۷ به ثبت رسيده است. هم اكنون كار مطالعات پژوهشي اين شهر باستاني را در سطح ملي، پايگاه پژوهشي شهر جرجان و گنبدقابوس انجام مي دهد.

برنامه هايي كه اين پايگاه در آينده اجرا خواهد كرد شامل اسكنرليزر يا تهيه تصاوير سه بعدي از محل، ادامه كاوش هاي باستان شناسي براي شناخت بيشتر شهر، حفاظت از محوطه هايي كه باستان شناسان آن را يافته اند و در نهايت ايجاد سايت موزه شهري است.

شهر تاريخي جرجان بيش از ۱۰۰۰ سال قبل داراي فاضلاب شهري، خيابان هايي با سنگفرش هاي منقش آجري و سيستم آبرساني به خانه ها بوده است كه از وجود طرح شهرسازي و نقشه براي ساخت آن خبر مي دهد. آبگينه ها و سفال هاي ارزشمند به دست آمده از دفينه هاي شهر نيز گوياي اين مطلب است كه اين شهر يكي از مراكز صنعت آبگينه و سفال در دوره هاي بعد از اسلام يعني سده هاي ۵ و ۶ هجري شمسي بوده است.

تپه باستانی قبرستان با ارتفاع بسیار كم در فاصله 300 متری غرب تپه سگزآباد قرار دارد و بیشتر بقایای باستانی آن در زیر لایه‌های شن و ماسه ناشی از سیلاب مدفون شده‌اند. سفال‌های به دست آمده از این تپه به صورت ظریف و منقوش است و نقوش هندسی، حیوانی و انسانی روی آن‌ها دیده می‌شود.

آثار معماری به دست آمده نیز شامل بخش‌هایی از دیوار خانه‌ها، كوچه و نمونه كوزه فلزكاری است. براساس شواهد باستان‌شناسی چنین به نظر می‌رسد كه این تپه به تناوب یا مورد سكونت قرار گرفته و یا به عنوان قبرستان در طول هزاره 5 تا 1 قبل از میلاد مورد استفاده بوده است .

اشیای زیر در نتیجه حفاری از تپه قبرستان به دست آمده‌اند که در موزه باستان‌شناسی دانشگاه تهران نگهداری می‌شوند.

تپه زاغه با وسعت حدود 20 هزار مترمربع در 8 كیلومتری شمال شرق دهستان سگزآباد از توابع شهرستان بوئین زهرا قرار دارد. این تپه تقریباً به شکل مدور و رأس آن كمتر از یک متر از سطح زمین‌های اطراف بالاتر است.

در بررسی‌های اولیه این تپه، بقایای یكی از اولین اجتماعات كشاورزی به دست آمده كه معرِّف یكی از مكان‌های اولیه استقرار در ایران است. تاریخ تقریبی استقرار در زاغه به اواخر هزاره 6 قبل از میلاد باز می‌گردد که با مهاجرت اهالی این مکان به نقطه‌ای دیگر، این محل به كلی متروک شد. به نظر می‌رسد تپه زاغه قدیمی‌ترین بقایای باستانی را دربر دارد و پس از متروكه شدن آن، استقرار در تپه باستانی قبرستان آغاز شده است. معماری بناهای زاغه اكثراً با چینه و خشت بوده و برای پوشش سقف آن‌ها از تیرهای چوبی استفاده شده است. برای پخت و پز نیز از انواع اجاق در اتاق‌ها بهره می‌جستند. سفال‌های تپه زاغه به رنگ قرمز یا نخودی با سطحی صیقل یافته است که اكثراً توسط سفالگران محلی در خارج از روستا پخته می‌شده است. برخی از سفال‌های این تپه، منقوش و عمدتاً دارای اشکال هندسی می‌باشند.

اشیای به دست آمده از این تپه عبارتند از ریتون‌های كره‌ای، مخروطی و استوانه‌ای شکل، مُهر، پیكرک (مجسمه‌های كوچک) حیوان و انسان، تیغه و آثار سنگی و استخوانی.

از سال 1349 خورشیدی حفاری‌هایی توسط هئیت‌های باستان‌شناسی دانشگاه تهران در این مكان انجام شده است. اشیای زیر از تپه زاغه به دست آمده‌ که در حال حاضر در موزه باستان‌شناسی دانشگاه تهران نگهداری می‌شوند.

روستای نیاق در هفده کیلو متری شمال قزوین قرار دارد و یکی از مراکز مهم کشت انگور در استان است ایوان صخره ای است نسبتا مرتفع که دو فرو رفتگی به مانند ایوان در دو طرف آن به طور طبیعی ایجاد شده است. در هر یک از این فرو رفتگی ها حوضی مستطیل شکل با ابعادی حدود ٢×٤متر حفر شده عمق آنها به دلیل ریخته شدن سنگ و شن و… در آن نامشخص است این حوض ها با آب باران پر می شوند در بالای ایوان آثار قابل توجهی از زندگی پیشینیان از جمله انواع سفال شکسته به دست آمده است.