وب گیتاریست
- وب جاوبا عبور از کنار درياچه زيباي نمک ، به آب انبار قيلوقه مي رسيد که در آن آب البته نه چندان گوارا ( کمي شور است ) وجود دارد .
و يا در مسير بر سر راه مبارکيه به سفيد آب يک آب انبار قديمي با سقف گنبدي به نام آب انبار “حوض قيلوقه ” ديده مي شود .

آب انبار امامزاده که نوع مصالح و خصوصیات معماری بنا نشان از قدمت بیش از سیصد سال آن دارد واقع شدن بنا در کنار امامزادهای متعلق به دوران صفوی نیز به تعیین قدمت بنا در عهد صفوی قطعیت بیشتری میدهد. در خصوص وجه تسمیه بنا نیز قابل ذکر است به دلیل واقع شدن بنا در کنار امامزاده به این نام خوانده شده است.بنای آب انبار امامزاده به مساحت ۱۰۲ متر مربع در جوار امامزاده مامانیک و یکی از دروازههای ورودی قدیم ندوشن واقع شده است. مصالح به کار رفته در بنا سنگ، ساروج، آجر و خشت است. مخزن با پلان دایرهای شکل به عمق تقریبی ۵ متر ایجاد شده و نمای بیرونی مخزن تماماً از سنگ میباشد. سه هواکش خشتی یکطرفه در اطراف مخزن موجود بوده که یکی از آنها برای تعریض کوچه مجاور تماماً تخریب شده است.درگاه ورودی با آجر و خشت ساخته شده و پوشش سقف آن کاهگل است. منبع تأمین آب آن نیز قنات بوده است.
آب انبار امامزاده در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۲۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تاریخچه آب انبار :
آب انبار در کشورهای یونان و روم نیز از این شیوه برای ذخیره آب استفاده میشد.
آب انبار در ایران :
شرایط اقلیمی خشک و نیمه خشک بخش عمده ای از ایران، تأثیر ژرف و بنیادی در خلق پدیدههای گوناگون معماری این سرزمین گذاشته است.
ریزشهای آسمانی در ایران، به جز ناحیه شمالی و سواحل دریای مازندران، در بقیه نواحی بسیار کم است. به همین دلیل، از دیرباز در بیشتر دشتهای وسیع ایران، برای دسترسی به آب، تلاش چشمگیری صورت گرفته و ایرانیان با بهره جستن از تمامی تواناییهای خود، دهها کیلومتر قنات حفر کرده اند. آنها در کنار ساخت قناتها و سدها، به ذخیره سازی آبهای فراوان زمستانی برای به مصرف رساندن آنها در فصلهای گرم سال نیز توجه داشته اند و برای تحقق این مساله، «آبانبار» را بنیان گذاشته اند.
آبانبارها علاوه بر نقش مهمی که در زندگی روزمره مردم داشته اند، از موقعیت خاصی نیز در فرهنگ و اعتقادات مردم این سرزمین، بهره مند بوده اند. پیوند میان آب و آیینهای مذهبی، در دوران بعد از اسلام نیز در ایران ادامه یافت؛ به گونه ای که نیایشگاههای آناهید، جای خود را به مصلیهای شکوهمند خارج از شهر داد.
آبانبارها در بافت شهرهای حاشیه کویر، مرکز بسیاری از آبادیها و شهرکها و محلهها بودهاند و در بسیاری از محلهها بزرگترین و چشمگیرترین واحد معماری به شمار میروند.
فن ساختمان و شیوه معماری در ساختمان آبانبارها دارای اعتبار خاصی است؛ چرا که سازندگان این واحدها با دقت و نکتهسنجی بسیار، به مسایل عمده ای چون میزان فشار آب بر کف و سطح آبانبار، مساله اندود داخل بنا، تهویه، تصفیه و جلوگیری از آلودگی آب، توجه کامل داشتهاند.
هنر تزیین نمای خارجی این آبانبارها، به خصوص سردر ورودی آنها و در برخی از موارد، انتخاب اشعار جالبی برای کتیبه بالای سردر، همگی نشان دهنده آن است که این بناها با بسیاری از ویژگیها و روحیات ساکنان پیرامون خود، ارتباط نزدیک و مستحکمی داشته اند.
دلایل وجودی آبانبار :
دلایل جمعآوری و نگهداری آب در آبانبارها را میتوان به صورت زیر دسته بندی کرد:
الف) تبخیر شدن آب در اثر تماس مستقیم با گرمای خورشید و جریان هوا
ب ) فاسد شدن آب در هوای آزاد
ج) گرم شدن آب به علت تابش نور خورشید
عملکرد و ارکان آبانبارها :
انواع آبانبارها از نظر نوع عملکرد و ارکان :
۱٫ آبانبارهای خصوصی: این آبانبارها در خانههای شهری و یا روستایی، عموماً در زیر ساختمان یا در زیر سطح حیاط ساخته میشوند. مخازن این آبانبارها معمولا مکعب یا مستطیل هستند و سقفی مسطح یا گهوارهای دارند. در این نوع آب انبارها اگر مخزن زیر حیاط خانه ساخته میشده، برداشت آب از آنها با دلو و از راه دریچهای که در سقف یا نزدیک به سقف بوده، به وسیله تلمبه دستی انجام میگرفته است. اما چنان چه مخزن در زیر قسمت مسکونی ساخته می شد معمولاً دسترسی به آب از طریق پاشیر صورت میگرفت. این مخازن، عمدتا یک هواکش یا بادگیر برای تهویه دارند که تا بام خانه امتداد مییابد. گنجایش برخی از این آبانبارها برای تامین مصرفی سه تا چهار سال یک خانه، کافی است.
«ایران به جز چند رود بزرگ و متوسط که با بهرهمند بودن از سرچشمههای برفگیر، در تمامی طول سال جریان دارند، عمده رودها در بخش کوتاهی از سال، آب در بستر دارند و بیشترشان از میانه بهار تا پایان پاییز، خشک و بی آب هستند.»
۲٫ آبانبارهای عمومی: این آبانبارها اکثراً بناهای بزرگ و چشمگیری هستند و سازندگان آنها حکام و اعیان یا مردان نیکوکار محلی بودهاند که هزینه ساخت آنها را از بیتالمال یا از اموال خویش میپرداخته اند.
الف) آبانبارهای شهری: معمولاً در مراکز محلهها و در کنار امکان مذهبی، آموزشی، رفاهی و تجاری ساخته میشدند. نمونههای بازمانده از این آبانبارها نشان میدهد که آنها نسبت به انواع دیگر دارای ظرفیت بیشتری بوده و می توانستند نیاز محلات پرجمعیت شهری را برای ماهها تأمین کنند.
اهمیت حیاتی این بناها موجب میشد که در انتخاب نوع مصالح و کیفیت ساختمان آنها شود و افزودن بر بخشها و اجزای ضروری، جلوخانهایی بزرگ، سردر و هشتی، پلههای پهن، بادگیرهای بلند و همچنین تزیینات گوناگون در آنها به کار رود.
۲_ب) آبانبارهای روستایی: عموماً در میدانهای مرکزی روستاها ساخته میشدند. این آبانبارها معماری بسیار ساده ای داشتند و از مصالح موجود در محل و بیشتر بدون تزیینات و پیرایهها، شکل میگرفتند.
۲-ج) آبانبارهای قلعه ای: این آبانبارها بسیار ساده و اغلب به صورت حوضهای سرپوشیدهاند. مخزن آنها نسبتاً کوچک و عمیق است و به شکل چاهی سریع در قسمت مرکزی آبانبار ساخته میشده است. برخی از آنها به نحوی با مجموعه بناهای قلعه ترکیب شدهاند که بتوانند آب باران که روی بامها و صحن قلعه روان میشود، جمع آوری و ذخیره کنند.
معماری آبانبارهای داخل کاروانسراها را میتوان تاثیر گرفته از این نوع آبانبارها دانست و در این گروه مطالعه کرد. این بناها معمولاً به صورت حوضهایی سرپوشیده در میان حیاط و روی محورهای اصلی کاروانسرا ساخته میشدند.
۲-د) آبانبارهای میانراهی: این آبانبارها معمولا در مسیر جادههای کاروانرو و در کنار کاروانسراها شکل میگرفتند. آنها مخازن استوانهای و پوشش گنبدی دارند و برخی نیز اطاق و کلاه فرنگیهایی برای استراحت مسافران و خواندن نماز دارند.
۲-ه) آبانبارهای بیابانی: معمولاً در بیابانهای خشک و به منظور سیراب کردن دامها ساخته میشدند. مخازن این آبانبارها معمولا چهارگوش ساخته میشده و دیوارهایشان حدود دو متر بالاتر از سطح زمین بوده است.

قدمت بنا که به دوران قاجار باز میگردد، موقعیت آن که در میانه کشتزارهای ندوشن واقع است و کارکرد آب انبار و فضای جانبی آن در کشاورزی سنتی را میتوان از ویژگیهای قابل توجه آب انبار خرمن زار بر شمرد. مصالح به کار رفته در آب انبار خرمن زار خشت و گل، آجر، سنگ و دیمه است.
آب انبار دارای یک بادگیر دو طرفه با پلان مستطیل شکل است که در جبهه غربی واقع است و نقش آن در آب انبار تهویه فضای خزینه و خنک سازی آب موجود در آن است. دهانههای بادگیر آب انبار رو به غرب و شرق است و هر دهانه دارای دو قفسه میباشد. نحوه دسترسی به پاشیر از طریق ۶ پله صورت میگیرد که مسیر آن به صورت L شکل است. اتاقی در جبهه شمالی آب انبار ساخته شده، مکانی است برای استراحت کشاورزان، به این فضا در مناطق میبد و صدوق «گمبه» میگویند. پلان مخزن آب انبار مستطیل شکل میباشد.
این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۳۶۴ بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

تپه واوان مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان اسلامشهر، شهرک واوان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ آذر ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این تپه در کنار «شهرک واوان» قرار دارد. طبق مطالعات انجام شده تپه واوان جزو غار تهران بود و دروازه غار تهران به این تپه منتهی می شد. آنچه در این تپه کشف شده بنایی است که 14 اتاق منظم دارد. شکل اتاق ها نشان می دهد که این بنا به مردم عادی تعلق نداشته و به احتمال زیاد بنایی نظامی یا دولتی بوده است. درهای ورودی اتاق های بنا از یک جهت باز می شود. اتاق ها دارای دیوار مشترک هستند و اندازه آنها نیز یکسان است.
در تپه واوان آثار مُهری به دست آمده که احتمالاً برای ممهور کردن بسته هایی که به این محل ارسال می شد، به کار می رفت. از دیگر آثار یافت شده در تپه واوان ، آثار گچبری و اشیاء فلزی است که 95% این اشیا خاص جنگ افزارهایی چون سر پیکان ، شمشیر و خنجر است. کشف این اشیا بر گمان نظامی بودن بنا می افزاید. در این منطقه همچنین سکه های مسی ( فلوس) باقی مانده از دوران صفویه یافت شده است.
ظروف چینی و سفالینه های آبی و سفید رنگ یافت شده در این مکان نیز متعلق به دوران صفویه است. کشف النگوهای زنانه و نیز وسایل کره گیری که از دوران آل بویه باقی مانده ، این حدس را تقویت می کند که شاید در دوران آل بویه این تپه محل زندگی، خانواده هایی بوده که زندگی شبانی داشتند.



شادیاخ پس از سال 215 هجری ، شادیاخ دارالسلطنه یا دارالعماره نیشابور شد . امیران و حاکمان آن روزگار در شادیاخ به ساختن کاخ و عمارت پرداختند. یکی از آنها که بر روی خرابه های کهن تر ساخته شد همین عمارت بود . این بنا در زمان سلجوقیان بنیان گرفت و در روزگار خوارزمشاهیان هنوز مورد استفاده بود . شاه نشین این عمارت نشان از معماری روزگار سلجوقیان دارد. بنایی دارای 4 ایوان یا چلیپا که به آن بنای چهار ایوانی یا چهار چلیپایی می گفتند. بعد از حمله مغولها بر روی خرابه های شادیاخ سازه های معماری با دیوارهای ناپایدار ایجاد شد وبه مردم آواره نیشابور پناه داد یکی از دلایل محکم ما برای این ادعا وجود عارضه هایی مثل این سفال مشخص فیروزه ای رنگ دوره سلجوقی است که بر میانه گل دیواره ناپایدار عصر ایلخانی مشاهده می شود.




بقایای محوطه جیزد در جنوب روستای اکبرآباد در ۱۲ کیلومتری جاده رشتخوار به خواف قرار دارد. بقایای این شهر در محل به قلعه کهنه جیج مشهور و در حقیقت همان شهر جیزد است که بنا بر نوشته فصیحی خوافی در زلزله مهیب سال ۷۳۷ هجری ویران شد. امروزه از خیل ابنیه شهر جیزد تنها تپه ماهورها، بخشی از ارگ و حصار شهر و برجهای اطراف با وسعت ۳ کیلومترمربع بر جای مانده است همچنین پیرامون این شهر خندقی نیز حفر شده است.

روستای خوزنین به مرکزیت دهستان خوزنین از توابع بخش رامند شهرستان بوئین زهرا استان قزوین می باشد.روستای خوزنین در استان قزوین شهرستان بوئین زهرا بخش رامند و در شمال غربی کشور بین 35 درجه و 45 دقیقه تا 37 درجه و 36 دقیقه عرض شمالی از خط استوا و 47 درجه و 17 دقیقه تا 49 درجه 24 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد؛ و این روستا از شمال به روستاهای قلعه هاشم خان و طزرک و ازجنوب به روستای نوده ، قشلاق چرخلو و دانسفهان و از شرق به روستاهای قلعه گنجی و ابراهیم آباد و از غرب به روستای خیارج محدود می گردد.روستای خوزنین در یک منطقه صاف و بی عارضه واقع گردیده است به طوری که از شمال به جنوب و از غرب به شرق ناهمواری قابل توجهی دیده نمی شود. روستای خوزنین از سرزمین حاصلخیز دشت قزوین می باشد که در ارتفاع 1264 متری از سطح دریا قرار گرفته است و شیب عمومی آن از غرب به شرق می باشد به طوری که میزان شیب حدود 4/0 می باشد. نوع آب و هوای خوزنین با تابستانهای گرم و خشک و زمستانهای سرد و دارای بارندگی است. در حقیقت یک آب و هوای بری دارد و متوسط دمای سالانه آن برابر 5/13 درجه سانتیگراد می باشد. گرمترین ماههای این روستا تیر و مرداد و سرد ترین آن دی و بهمن می باشد. روستای خوزنین در حدود 90 روز از سال روزهای یخبندان دارد و حداکثر روزهای یخبندان این روستا در ماه دی می باشد و میزان بارش سالانه روستا بین 250 الی 300 میلیمتر می باشد.و یکی از عوامل طبیعی آن وجود سه نوع باد می باشد؛ باد گرم موسوم به باد راز که در فصل گرم سال شروع به وزیدن می کند و در قسمت شرقی و جنوب و جنوب شرقی می وزد. باد سرد که به باد مه معروف است که از جهت شمال و شمال غربی می وزد و منطقه وسیعی را در بر می گیرد و یکی از دلایل آن فشار از سوی رشته کوه البرز است و معمولا دارای بارش می باشد. باد دوش که صبحها از سوی جنوب غربی به سوی شمال شرقی می وزد. از لحاظ تشکیلات عمده خاک شناسی دارای ویژگی های منحصر به فرد در دشت قزوین و از نوع خاک های رسوبی مناسب برای کشاورزی بوده که در آن انواع محصولات را می توان کشت کرد.زبان مردم این روستا تاتی است که در لغت نامه دهخدا در معنی تات چنین آمده است که تات به قوم پارس زبان گفته می شود و در قفقاز آن قسمت از ایران که هنوز زبانشان فارسی است را تات می گویند.مردم خوزنین همانند سایر اقوام اصیل ایران از مردم كهن ایران كه زبان و كویشان گواه بر این سند است.دین مردم خوزنین اسلام و دارای مذهب شیعه اثنی عشری كه در دینداری و پایبندی به مذهب می توانند بهترین الگو و نمونه برای جامعه ایران باشند.اكثریت شغل اهالی روستا عبارت است از كشاورزی ، دامداری ، امور ساختمانی ، شاغل دولتی و كارگری در شركتهای تولیدی و صنعتی.مشاغل كشاورزی و دامداری با توجه به شرایط مساعد برای این دو شغل بیشترین تعداد افراد روستا را در بر می گیرد.كشاورزی شامل بخشهای زراعت ، صیفی كاری ، باغداری و تولیدات گلخانه ای می باشد.لازم به ذكر است كه حدود 20 حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق كه 3500 هكتار از زمینهای حاصلخیز روستا را زیر كشت می برد و این امر باعث ایجاد اشتغال و عدم مهاجرت جوانان و جویندگان كار به سایر شهرها گردیده و اكثر آنها در این بخش ( كشاورزی) مشغول به فعالیت می باشند. تعداد كثیری از اهالی نیز شاغل در سازمانهای دولتی و خصوصی شامل آموزش و پرورش ، نظامی و انتظامی ، كارمندان سایر نهادهای دولتی و شركتهای تعاونی و خصوصی می باشند.همچنین دهیاری خوزنین دارای كارگاه تولید مصالح بتونی كه تولید كننده انواع جداول بتنی و موزاییك می باشد؛ كه یكی از منابع درآمدی برای دهیاری خوزنین است. و همچنین با تولید موزاییكهای پیاده رو اقدام به زیباسازی سطح روستا با طرح موزاییك كاری پیاده رو توسط دهیاری و تحویل رایگان موزاییك به اهالی برای موزاییك كاری پیاده روها گام مهمی در این راستا برداشته است. و با فروش محصولات به سازمانهای دولتی و خصوصی و اشخاص یكی از راههای توسعه مبادلات با ارگانهای مختلف در شهرها و روستاهای مجاور می باشد. یکی از جاذبه های طبیعی روستای خوزنین قزوین تپه ای باستانی آن می باشد.در روستای خوزنین سه تپه باستانی وجود درد که محل زندگی مردم خوزنین در گذشته های دور می باشد.باستان شناسان قدمت این تپه ها را به به 5000 پیش تخمین زده اند و بیان کرده اند که زمان ساخت این تپه ها به دوران اولیه آریایی ها در ایران باز می گردد.زمانی که تمدن آشور در بین النهرین حملات مکرری را به مناطق ایران انجام می داده اند؛اهالی این منطقه نیز هماند دیگر نقاط ایران از حملات آنها در امان نبودند.برای همین امر تپه سازی را از اقوامی به نام اوراتورها یاد گرفته و این تپه ها به منظور حفظ جان و مال و خانواده خود یاد گرفته و ساخته اند.










به جهت هر حاجته مجرّب است چهاررکعت نماز بخواند به یک سلام.
رکعت اول بعد از حمد ۱۰۰ مرتبه (وَ اُفَوِّضُ اَمْری اِلَی اللّهِ)
در رکعتدوم ۱۰۰ مرتبه (نَصْرَ مِنَ اللّهِ وَ فَتْحٌ قَریبُ)
و در رکعتسوم بعد از حمد ۱۰۰ مرتبه (اَلا اِلَی اللّهِ تُصیرُ الْإمُور)
و در رکعت چهارم بعد از حمد ۱۰۰ مرتبه (اِنّا فَتَحْنا لَکَ فَتْحاً مُبیِنا)
و بعد از سلام قبل از حرفزدن با کسی ۱۰۰ مرتبه (اَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبّی وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ) و بعد سر به سجده بگذارد و حاجتش را بخواهد.
این نماز مثل بقیه نمازای ۴ رکعتی هست.با این تفاوت که در هر ۴ رکعت سوره حمد خونده میشه و بعد از سوره حمد به
جای سوره توحید ۱۰۰ بار ذکر مربوط به اون رکعت رو میخونید.
نماز کن فیکون
در کتاب رهنمای گرفتاران نوشته حاج نصر بروجردی اومده این نماز از اسرار خفیه الهی به شمار میاد و در راستی آثار این نماز
هیچ شک و شبه ای نیست.کیفیت این نماز به این صورته:
در شب جمعه ، بعد از نماز عشا در جایی خلوت دورکعت نماز میخوانید در رکعت اول بعد از حمد سوره انعام تا آخر آیه ۹۳
و در رکعت دوم بعد از حمد از ابتدای آیه ۹۴ انعام تا آخر این سوره را میخوانید. بعد از اتمام نماز ۱۰۰۰ مرتبه صلوات بفرستید.
بعد از آن به سجده روید وهر چیزی رو میخواید طلب میکنید اگر میان او و حاجتش به دوری شرق و غرب باشد حاجتش را میگیرد
و این عمل از مجربات است.

و دِ باربارین، که پیروان و شاگردان او خود را باربارینیست مینامیدند، درمان آهنربایی را بدون هیچ گونه تجهیزات انجام میداد. این گروه در سوئد و آلمان احضارکننده روح نامیده میشدند. مسمرگرایی به سرعت در سرتاسر دنیا رواج یافت، تا این كه از سال ۱۸۴۰ به بعد کاربرد آن در روشهای درمان کمرنگ شد. جیمز اسدیل، جراح اسکاتلندی، بین سالهای ۱۸۴۰ تا ۱۸۵۰، در هندوستان از صدها جراحی بدون درد با استفاده از خواب مصنوعی گزارش تهیه کرد. کرافورد لانگ در سال ۱۸۴۹ مشخص کرد، در ایالات متحده برای انجام جراحی روشهای مسمر به کار گرفته میشوند.

سلام و عرض ادب.شاید برای شما هم هیجان انگیز است که چگونه بعضی افراد می توانند ذهن دیگران را بخوانند.آیا تا به حال شده که شما هم دوست داشته باشید که بتوانید ذهن دیگران را بخوانید/؟ ما امروز برای شما تمرینی داریم که به شما کمک می کند ذهن دیگران را بتوانید بخوانید





